We moeten doorgaan… we moeten door

Je moet het hen meegeven. Het lukt de jongens van Sabaku elk jaar weer om het oudjaar af te sluiten met simpele, originele en onvervalste kaseko. Liefst met titels die mij doen vermoeden dat ze de tijdgeest in het vaderland volledig snappen. Doorgaans biedt de jaarwisseling een normaal mens de ruimte om te reflecteren om daarna in het nieuwjaar boordevol energie en inspiratie zijn missie af te maken. Dus met plezier luisterend naar hun populaire poku, vraag ik mij nu nog af waarmee ik precies moet doorgaan. Maar ook waarmee ik zonder meer moet stoppen om vervolgens nadat de lucht is opgeklaard, weer door te gaan. Ik weet ook dat gewoon doorgaan als een briesende stier die overal om zich heen rood ziet, uiteindelijk leidt tot een moegestreden beest dat rijp is voor het slachthuis.

Ik ben er ook zeker van dat zoals in elk huis of auto, Sabaku luid tekeer gaat in de residentie van Chan en Melissa. Ik stel me zo voor dat elke ochtend vóór vertrek, als ochtendgymnastiek het echtpaar dan ook lekker daarop swingt… we moeten door, we moeten door… Want eigenlijk had Chan al wat eerder zijn mind opgemaakt. Medio december bij de jaarafsluiting liet hij onvervalst bitter de vloeren van ons volkspaleis al hevig kreunen : “… we gaan ongestoord en onbevreesd door. Niemand gaat ons afleiden…”.Duidelijke woorden van een leider die vindt dat hij in zijn missie onnodig gestoord en gehinderd wordt. Ook de leider die welgemeende kritiek op zijn beleid maar de grootste onzin ter wereld vindt. Vooral nu Chan verder van mening is dat zijn oranje partij de allergrootste zegen en onmisbaar is voor Suriname. Dat heeft het orakel van de Pravasi Bharatiya Divas in India waarin hij participeerde, immers ook uitgewezen.

Ach… er zijn zoveel dingen waaraan we ons elke dag dood ergeren en wanhopig van worden. Allemaal vanwege het simpel doorgaan van Chan en co. Het buitensporig reisgedrag van hem en zijn team, het uit de hand gelopen prijzen- en wisselkoersbeleid, de gigantische personele overbezetting op zijn eigen kabinet. De ongebreidelde grondroof, maar ook de oncontroleerbare en illegale trek van Indiase en Haïtiaanse ’toeristen’ naar Suriname  bijvoorbeeld. En zo kunnen we nog eindeloos doorgaan. Maar vooral ook het totaal gebrek aan empathie bij Chan voor de tienduizenden burgers die nu tot de bedelstaf zijn veroordeeld. Het afgelopen jaar was in alle opzichten een dramatisch jaar waarin Chan zonder twijfel een grotere rol opeiste, dan in India laatst het geval was.

Dus als Chan zo onverstoord doorgaat of door laat gaan, loopt hij het groot risico dat hij heel dicht in de buurt van de in elkaar gezakte stier zal vertoeven. Van de eerste burger van het land wordt in alle nederigheid verwacht dat hij zoals u en ik niet gewoon lekker doorgaat, maar al reflecterend even stopt. “Stilstand is achteruitgang”, luidt een bekend gezegde. Ik zeg maar gewoon: “stilstaan bij je handelen is vooruitgang”. Vraag het maar aan iedereen die zich bijvoorbeeld bezig houdt met onderwijs en trainen. De jongens van Sabaku hebben het allang begrepen.

Raymond S. Sapoen