Wat hebben de first lady en het IMF met elkaar te maken?

Dit is geen openingsvraag van een slechte grap in een bekrompen borrelgezelschap, maar de inleiding van een belangrijk concept dat ik graag wil voorleggen aan het Surinaams publiek. Voordat ik verder ga, het antwoord op de vraag is; beide hebben een grote impact gehad, en blijven een impact hebben, op het presidentschap van Potros (President of the Republic of Suriname) Chan Santokhi en het volk van Suriname (hiertoe reken in ook de Surinaamse Nederlanders).
De Flotros (First lady of the Republic of Suriname) en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) waren voor de verkiezing geen onderwerp van discussie en maakten geen deel uit van het sociaal contract tussen het volk en het leiderschap van het land. Nergens, op geen podium, in geen enkele huiskamer en aan geen enkele eettafel waren dit onderwerpen van het gesprek dat Surinamers met elkaar voerden. Maar eenmaal in het zadel, kwamen de verrassingen, een voor een, step by step!
Nu, beide beslissingen hebben een grote invloed en impact op het dagelijks leven van de Surinamer. De een meer dan de andere en, ik wil het vooral hebben over de impact van het IMF hebben in dit artikel. Ik heb een voorstel dat ik u allen graag voorleg. Laten we de discussie publiekelijk voeren. Waterdicht is geen een concept, maar verfijning komt met meerdere denkers, zo ook dit concept dat ik u voorleg. (Een andere mag de impact van de Flotros analyseren).
Tien observaties die van belang zijnIk ben redelijk eenzaam in het overpeinzen en het operationeel overdenken van het concept dat ik u zal voorhouden. Om dit goed te doen start ik met een aantal observaties:
1. Er is gekozen voor het IMF op basis van een, naar mijn mening, incomplete beleving, en een manco, in het democratisch denken en doen. IMF is naar Suriname gehaald op basis van een pleidooi en onderbouwing van een ‘elite’ clubje adviseurs die het volk niet om zijn mening en stem hebben gevraagd. De groep die het betoog heeft gevoerd bestond grotendeels uit personen die in het buitenland hun geld verdienen en of in valuta salaris ontvangen. Maar het is deze groep die het volk, land en Potros nu hebben opgezadeld met een strop om de nek die dagelijks strakker wordt, alvorens, hopelijk na enige tijd, weer wat losser zal worden. Met andere woorden, de inflatie die door de komst van IMF is ontstaan, en dus door geweldig beleid ingedamd zou moeten worden, zal nog lange tijd eerst pijnlijker worden alvorens te dalen en beter te worden. Completer waren de democratische principes toegepast, wanneer het volk van Suriname, WEL om haar mening, toestemming en stem was gevraagd, en dit middels en een landelijk referendum. Voor het binnenhalen van het IMF zou er een tussentijdse mini-verkiezing moeten plaatsvinden, maar daar was iedereen veel te gemakzuchtig voor.
Dit is niet gebeurd, de smoes is: we hadden geen tijd, er moest snel iets gebeuren, anders zou Suriname niet meer bestaan, men zou beslag leggen, Suriname en Surinamers zouden door aliens worden bestraald en in lucht opgaan, en nog meer van dit soort spookverhalen!
En nu zit iedereen met de gebakken peren. Toen de regering COVID als legitieme reden (act of God) kon gebruiken, om de schuldeisers en het IMF te doen buigen, hebben ze daarvoor niet gekozen. Maar nu COVID werkelijk veel pijn heeft veroorzaakt, er geen licht is aan het einde van de vele Surinaamse tunnels, de huidige coalitie op gespannen voet vruchteloos voortkabbelt, Poetin’s inflatiespook ook Suriname in z’n greep heeft en inflatie hardnekkig hoog en hoger wordt, alle hevige regenval nog meer roet in het Surinaamse moksi alesi strooit, schroomt men niet om God de schuld te geven.
2. Door de uitgebleven van de miljarden euro’s uit de matrassen en sokken van de diaspora clowns, is de werkloosheid van neks naar niks gebleven. Zero buitenlandse investeringen, zero groei, allemaal op basis van mooie verkiezingsretoriek, hocus pocus potentie berekeningen van fresh capital, van de diaspora clowns. Geen een investeerder behalve Badjas Airways (niet jaloers, afgunstig en kleinzielig worden aub), heeft iets van een spektakel laten zien. Fresh capital is samen met Trusted Wings allemaal neergestort voordat maar iets kon opstijgen. Surinamers zijn aangewezen op eigen kunnen en dat vind ik goed.
3. Door de uitgebleven werkgelegenheid is de mooiste kerstwens van de Surinamer de Bazo-kaart, en gewoon een baan bij de overheid. En niemand kan de mensen kwalijk nemen. Suriname kent helaas geen ‘stonki’, uitkering, dus dan maar spookambtenaar worden.
4. De overheid roept en beloofd dat het waterhoofd lek geprikt zou moeten worden en veel ambtenaren zouden moeten afvloeien. Nog mooier zou zijn als de overheid een minderaantrekkelijke werkgever zou kunnen worden. Maar hoe?
5. De SRD is de …