Voetbalarbiter Sefanja Hok A Hin naar Jamaica voor regionaal referee cursus

Sefanja Hok A Hin is vanmorgen op uitnodiging van de Caribische Voetbalunie (CFU) naar Jamaica vertrokken voor deelname aan de 2022 CFU Next Generation referees cursus van 21 tot en met 25 juli. Deze opleiding richt zich op Caribische arbiters, die nog geen FIFA-scheidsrechter zijn, maar binnen één jaar of twee de in aanmerking kunnen komen voor hun FIFA-badge.
Het doel van dit evenement is om deze wedstrijdofficials de nodige vaardigheden bij te brengen om wedstrijden van een hogere niveau effectief te kunnen controleren. Dit moet uiteindelijk leiden tot benoeming in de FIFA-rang. Naar verluidt heeft deze cursus een jaarlijkse karakter.
Deskundige Concacaf en FIFA-instructeurs zullen de cursus leiden, die naadloos aansluit bij het CFU strategisch plan 2.0. Met als hoofddoelstelling op elke FIFA-wereldkampioenschap tenminste één scheidsrechter als vertegenwoordiger van de CFU te hebben.
“De scheidsrechterscommissie wenst haar succes toe,” aldus head of referee Robert Obergh. Naar zeggen van de hoofdofficial is Hok A Hin een opkomende scheidsrechter en momenteel de enige vrouwelijke referee (degene die fluit en de wedstrijd leidt) in Suriname. “Vorig jaar heeft zij deelgenomen aan de FIFA MA cursus in Suriname. Ze is jong en kan het ver schoppen,” aldus Obergh zelfverzekerd.
Gemengde verwachtingenHok A Hin zegt desgevraagd zelf enthousiast en een beetje angstig te zijn, “want het is de eerste keer dat ik in zo’n hoedanigheid wegga.” In eigen land is zij bekend met haar vertrouwde omgeving en eigen mensen. “Dus dat haalt de angst een beetje vanaf, maar nu ga ik alleen weg om Suriname te vertegenwoordigen en dat is best wel angstig,” klinkt de fluitist nerveus. Ze is zich ervan bewust dat het een grote stap is richting haar internationale carrière. “Je wil dan je beste beentje voorzetten.”
De uitverkiezing kwam niet als een grote verrassing. Zij was namelijk bezig met het invullen van formulieren voor deelname aan het U-15 Concacaf kampioenschap in Tampa, Florida. “Ik was heel enthousiast, maar dat gaat jammer genoeg niet door omdat mijn Amerikaanse visum is afgewezen.”
Zij gelooft dat deze training deuren voor haar zal open maken om haar droom als FIFA-referee waar te maken. “Nu is de droom groter geworden. Ik wil net als Zachari Zeegelaar en Mijensa Rensch ooit op een WK fluiten.” Zeegelaar en Rensch zijn weliswaar assistent- scheidsrechters.
EenzaamHaar positie als enige vrouwelijke scheidsrechter ervaart zij als eenzaam, “want het betekent dat ik alles alleen doe.” De meeste van haar vrienden zijn assistent-arbiters, terwijl de scheidsrechters op haar na allemaal mannen zijn. “Alles is in zekere mate gescheiden.” Ze noemt als voorbeeld het lopen van de fitness testen. “Ik moet dan alleen lopen, omdat de tijden van onze test verschillen met die van de assistenten.” Ook bij de referees verschillen de tijden, waardoor de vrouwelijke official er alleen voor staat.
Zij beleeft ook leuke momenten met het publiek “specifiek over de sfeer in het stadion” en de interactie met spelers. “Als referee is het achteraf soms of heel vaak lachen om dingen die op bepaalde momenten gebeuren.” Ook de samenwerkingen met overige collegae bij elke wedstrijd zijn bijzondere momenten. “Het is steeds nieuwe mensen ontmoeten.” Bij het zien aankomen van een vrouw als arbiter is er ook een zekere mate van respect ook buiten veld merkt de fluitiste op.
Hok A Hin is haar collegae bijzonder dankbaar voor hun motivatie. Zij denkt hierbij aan voormalig FIFA-scheidsrechter Johannes Dolaini. “Hij zou zeggen: ‘je kan niet met zulke grote namen lopen en achter blijven. Je moet in hun voetsporen treden.’ Hok A Hin dankt haar scheidsrechtersloopbaan aan assistent-referee Suelle Shepperd.
“Ik zie haar als mijn voorbeeldfiguur. Het is hierna doorgegaan naar Mijensa, Zachari, Debora Zebeda, Dolaini, Edson Lieveld en nu zelfs Shekiel Jokil.” Laatstgenoemde begon de loopbaan als scheidsrechter rond dezelfde periode als Hok A Hin. “Hij is mij nu voor. Deze mensen zijn mijn grootste steun in de arbitrage en grote voorbeelden op en buiten het veld. Om hen zeg ik: ‘nee, ik kan het’. Als zij kunnen kan ik het ook. Zij laten mij steeds naar meer streven, want ik moet het wel waard zijn om naast hen te kunnen staan.”
VoorbereidingDe Surinaamse zegt heel goed voorbereid te zijn op de cursus in Jamaica. “Wij hebben hard gewerkt om zo goed mogelijk voorbereid te zijn op alles wat zal komen. Die extra 10 procent komt uit mezelf.” Bij haar is in detail nog niet bekend wat er tijdens de training behandeld zal worden.
“Wie weet ik dat ik op de tweede dag een fitness test moet lopen. De andere dagen gaan wij in de ochtend trainen en gaan vervolgens in de klas voor het behandelen van het theoretische gedeelte (The Law of the game).” Behalve theorie zullen er ook praktische en technische trainingen …