Vernieuwende kracht Fred Glans neemt afscheid van tijdelijke

Fred Glans, leerkracht lichamelijke opvoeding, is niet meer. Ofschoon zijn zegeningen hebben gegolden tot zijn 93ste, klonk het laatste fluitsignaal op 12 januari. Familieleden, vrienden, kennissen, vakgenoten en beleidsmakers toonden diepe gevoelens van eerbied en respect voor alles wat hij heeft betekend voor de lichamelijke opvoeding en de sport en voor zijn onmiskenbare noeste arbeid en zijn nalatenschap.
door Stan Herewood
Een doorzetter, een leerkracht met boordevol nieuwe ideeën, innovatief en de eigenschap tot intensieve samenwerking. Zijn vrouw Lucie Glans-Themen typeert hem als een lieve zorgzame man en vader.

ADVERTISEMENT

Wim Menke, van 1971 tot en met 1981 voorzitter van de Surinaamse Zwembond (SZB), herinnert zich Glans als een toegewijde man en vader. Diezelfde eigenschap had hij als het ging om Suriname, zijn vak lichamelijke opvoeding en sport, zijn leerlingen en de Surinaamse jeugd.

“Hij heeft niet alleen mij, maar veel andere zwemmers van Neptunes, veel vreugde en plezierige ervaringen bezorgd”
Oscar Braaf
Menke omschrijft hem als vasthoudend in zijn opvattingen, altijd zoekend naar harmonieuze oplossingen, iemand die visie had, een harde werker was en zich onbaatzuchtig inzette. “Een man die niet alleen in mijn hoofd, maar voor altijd in mijn hart gegrift zal blijven.”
Volgens hem besteedde Glans vooral aandacht aan alle niveaus voor de ontwikkeling van de zwemsport. Hij hielp onder meer met het maken van meerjarenplannen. In de beginjaren zeventig werkte hij mee aan de loskoppeling van de Surinaamse Zwembond bij de Koninklijke Nederlandse Zwembond en het regelen van de aansluiting van Suriname bij de internationale zwemfederatie (Fina) en de Zuid- en Midden-Amerikaanse en Caribische  Zwembonden.
Leeftijd geen sta-in-de-weg
Oscar Braaf, winnaar van een gouden plak op het onderdeel zwemmen tijdens de Koninkrijkspelen in 1968, praat ook vol lof over Glans. “Hij heeft niet alleen mij, maar veel andere zwemmers van Neptunes, veel vreugde en plezierige ervaringen bezorgd.”
In 1967 had Marcel Nahar ook een gouden plak behaald. Glans investeerde in de kernploeg van Neptunes. In dat verband noemt Braaf de namen van Nahar, Lloyd en Clyde Headley, Orlando Bottenbley en Farly Ramdahin.
Ook uit de mond van Nahar niets dan lof over Glans. “Een andere benaming heb ik niet voor jou, als de grote geest, die voor mij en anderen een lichtend en lerend voorbeeld is geweest om te komen tot grotere sportprestaties, maar ook voor het vinden van de goede weg als mens in de grote wereld. Jammer genoeg zijn er ook de kleine geesten die het vermogen missen in perspectief te denken, tegenover het vele goede werk dat je hebt gedaan en wat je hebt betekend voor de sportwereld in het algemeen en de zwemwereld in het bijzonder.”
Ook aan Saskia Karg is de bijdrage van Glans niet ontgaan. “Ik heb op het havo twee jaar les van hem gehad, daarna op het Instituut voor de Opleiding van Leraren (IOL) en vervolgens op de zweminstructeursopleiding. Wij hebben jaren samengewerkt binnen Neptunes, waar hij adviseerde en tot op hoge leeftijd nog trainde. Tijdens mijn zwemcarrière was hij coach van de nationale selectie die meedeed aan de Koninkrijkspelen”, vertelt ze.
Dankbaar
In 1965 leerde Winston Currie als lid van zwem- en waterpolovereniging Neptunes Glans kennen als een eenvoudige, maar zeer gedreven zwemtrainer. “Hij leerde ons de ‘dolfijn beenslag’ bij de vlinderslag en ook de modernste keerpunten.”
Currie benadrukt dat onder leiding van Glans kampioenen zijn voortgebracht. Hij beaamt dat de zwem goeroe was belezen en verwijst naar boeken die deze zijn pupillen liet zien.
Iwan Tseng, leraar lichamelijke opvoeding die nauw met hem heeft samengewerkt, zegt dat Glans eindjaren zeventig initiatiefnemer was voor de oprichting van de Vereniging Lichamelijke Opvoeding en Sport in Suriname.
Hij is in 1963 medeoprichter geweest van de zwemvereniging Neptunes. In zijn hoedanigheid als lid van de technische commissie van de Surinaamse Zwembond heeft hij samen met de vader van Anthony Nesty gewerkt met de Amerikaanse zwemtrainer Dick Watson die onder meer de ‘baanbrekende golven’ in Suriname introduceerde.
Tseng: “Hij heeft samen met andere zwemdeskundigen in organisatorisch opzicht de basis gelegd voor het succes van Nesty bij het behalen van Olympisch en wereldgoud. Hij was mijn docent bij het onderdeel zwemmen op het IOL. Verder kreeg ik van hem op de MO-B-opleiding lichamelijke opvoeding trainingsleer.” Glans was Tseng’s begeleider bij diens afstuderen van de opleiding. Fred Glans is op 16 januari gecremeerd.
Loopbaan in vogelvluchtFred Glans is op 13 februari 1929 in Indonesië geboren uit een Indonesische moeder en Surinaamse vader. De vader was naar Indonesië geëmigreerd en leerde er zijn latere vrouw en moeder van Glans kennen.Tijdens de bezetting door de Japanners in de Tweede Wereldoorlog werkte Fred Glans voor het Rode Kruis. Zoals normaal in een oorlog kon hij niet bogen op een goede kwaliteit van het leven. Na de oorlog heeft hij in Nederland de HBS-opleiding en de lerarenopleiding lichamelijke opvoeding  versneld afgerond en is naar Suriname teruggekeerd.Hij heeft bijgedragen aan het opzetten van de opleiding voor de sectie Lichamelijke Opvoeding op het IOL en heeft op verschillende scholen gewerkt, waaronder kweek- en middelbare scholen en heeft ook medewerking verleend aan de toenmalige overheidsdiensten zoals Vorming Buiten Schoolverband en Volksontwikkeling en Volksvorming. Het introduceren van schoolzwemmen in 1959 staat op zijn naam.Als onderdirecteur Recreatie en Sport van het ministerie van Cultuur, Jeugd en Sport (1980-1985) heeft hij vanuit het beleid onder meer de aanzet gegeven bij het realiseren van de Pan-Amerikaanse Taekwondokampioenschappen van 1984 in Suriname, alsook de Carebaco-kampioenschappen (badminton).Glans heeft zich ook beziggehouden met trainingen aan militaire sportinstructeurs  en sportleiders in het algemeen. Hij is betrokken geweest bij het opzetten van het Sport Medisch Advies en Keuringsbureau (Smak).Zijn betrokkenheid bij diploma- en wedstrijdzwemmen en de opleiding van mensen betrokken bij deze sportonderdelen was zichtbaar. Zelf heeft hij deelgenomen aan hooggekwalificeerde seminars en trainingen in Mexico en de Verenigde Staten. Bij internationale zwemwedstrijden heeft hij als judge gefungeerd.Special Olympics had ook zijn aandacht. Hij werkte mee aan de First International Aquastic Training School for Swimming Coaches  for Special Athletes in Paramaribo met participanten uit het Caribisch Gebied, onder auspiciën van Special Olympics Suriname  en de Surinaamse Zwembond.Medio jaren vijftig was hij sportverslaggever bij De Tijd (voorloper van …