The Phoenix rises from the ashes

Openhartige en emotionele expositie
Tekst en beeld Tascha Aveloo
De expo ‘The phoenix rises from the ashes’, die afgelopen weekend werd gehouden in De Hal, liet zien hoe het leven van kunstenares Latoya Apple op een bepaald moment in duisternis was en hoe zij zich door het proces heen geworsteld heeft. “Ik was gebroken, maar ik ben door dit proces beter, sterker geworden. Ik ben nu de vrouw die ik wilde zijn. Bright and shining!”, lacht ze breed.
DE UITLEG VAN KUNST, dat het verhaal van de kunstenaar zijn of haar ziel, uitgebeeld in een specifiek ontwerp is, komt zeer goed tot uiting in deze expositie. De reis die betrokkene meemaakt in het leven. De ervaringen en emoties, mooie en minder mooie momenten uit het leven of uit de maatschappij. Soms is kunst heel persoonlijk. Met ‘The phoenix rises from the ashes,’ laat Apple precies dat zien. Met haar eerste solo-expositie had de 28-jarige kunstenares het afgelopen weekend, een openhartige en unieke expositie neergezet waar zij duidelijk heel lang, diep en goed over heeft nagedacht.
Verhaal vertellen
Apple heeft gezorgd voor een mooie opzet, waarbij mensen die het verhaal achter de werken kennen dat vertellen aan het langslopende publiek. Interessant, want vaak ben je bij een expo en geef je je eigen interpretatie aan wat je ziet. De expositie was opgesteld als een verhaal, waar je de tragiek, drama, maar ook het helings- en ontwikkelingsproces van de kunstenares precies kon volgen.
Het startte met het schilderij getiteld ‘Shattered’. Een semi abstract stuk waarin een mensenhoofd valt te herkennen, dat met wijd geopende mond lijkt te schreeuwen. In de mond staat een bloem die niet ‘naar buiten’ kan omdat ze gevangen wordt gehouden door bloedrode tralies. Om het hoofd heen zijn er ‘stralen’ van stukjes blauwzwart glas die niet op het werk zijn geschilderd, maar echt glas geplakt op het schilderij, met er omheen zijn ook bloemen getekend.
“Het is ‘lelijk’, mooi, intens, en emotioneel. Het roept zoveel gevoelens op. Het is herkenbaar hoe jij je soms als mens kan voelen. Gebroken, maar je bent je er ook van bewust dat dit slechts een moment opname is”, meende bezoeker Mirelda Goyas. “Ik denk dat die bloemen de mooie momenten zijn die je dwars door de ellende ook hebt.”
Volgens Apple is het schilderij een expressie van gebrokenheid, maar ook de zoektocht naar wie ze zelf wilde zijn. Er zijn een paar schilderijen met naakte vrouwen. “Ik heb ze bewust zonder tepels geschilderd omdat ik mezelf bloot geef maar toch ook niet alles vertel.” Die stukken gebroken glas komen nog een paar keer terug in sommige weken zoals het stuk ‘True love’.
Gebroken glas
Het gebroken glas komt vaker voor in de werken, omdat liefde niet altijd mooi is, legt de kunstenares uit. “Er zijn tranen omdat liefde soms pijn kan doen. Maar wanneer de twee geliefden bij elkaar komen dan is het mooi, vandaar de felle kleuren en het ‘Infiniti’-teken dat eeuwige liefde weergeeft.” Ze vertelt over liefde die haar helemaal opslokte, maar dat er ook een moment kwam waar ze moest loslaten. “Je denkt dan dat je in de duisternis bent, maar het is voor mij een stap geweest naar iets beters. Het was beter om los te laten en afscheid te nemen van het verleden.”
Haar werken staan vol symboliek. Een schilderij waar een volwassen vrouwfiguur in foetus positie lijkt te liggen in een baarmoeder die vast geplant zit op ‘goud’ zand. “Ik dacht op sommige momenten dat ik begraven was maar het was gewoon dat ik geplant was. Ik was als een zaad dat door een groeiproces moest gaan om te gaan groeien en bloeien.”
Apple is van kleins af aan al geïnteresseerd geweest in kunst en was altijd al aan het tekenen. Op haar achttiende pakte ze haar eerste penseel op. Ze heeft zichzelf alles aangeleerd. “Ik wil wel verder gaan studeren om mijn talent meer vorm te geven.” Het tweeluik ‘A new day’ is een dromerig betoverend beeld van een donkere grijs witte en een geel oranje zonsopkomst waarvan de stralen worden uitgebeeld door middel van stukjes spiegel. De reis door de expo eindigde met het drieluik dat het thema vormt namelijk de feniks die uit het as verreist. De mythische vogel die haar kracht, wijsheid en trots biedt om weer op eigen benen te staan als zelfstandige vrouw die weet wat ze wil en waar ze voor staat.
Kwetsbaar opstellen
‘Sranan Uma’ is een collectie van vijf bloedmooie vrouwen, sensueel, krachtig gekleed in culturele dracht. “Vrouwen zijn sterk en maken veel mee. Maar wat er ook gebeurt hun kracht blijft.” Er zijn ook werken bij die rechtstreek uit Indonesië lijken …