Water reikt tot de lippen van sportwinkels

02/01/2021 10:01 – Stan Herewood

Een kijk in een deel van Topsport waar onder meer de T-shirts, zwemattributen en petten zijn uitgestald. : FB Topsport  
PARAMARIBO – De lockdown heeft de reguliere sportzaken in een wurggreep. Ze vallen buiten de bedrijven die als essentieel zijn genoemd. Voor hun deur staat daarom sinds 23 december het uithangbord “gesloten”. Daardoor is er geen brood meer te verdienen en reikt het water hen tot de lippen.
Wim IJzer van Topsport weet niet hoe en wanneer de storm gaat liggen. Het onvermijdelijke besluit van sluiting door de crisis is steeds uitgesteld. “We hebben aan het begin van de pandemie kunnen schipperen, maar door de huidige lockdown zijn we gesloten. Ik weet niet hoelang ik dit kan volhouden”, houdt hij de Ware Tijd bezorgd voor. “De situatie is verergerd, want wij behoren niet tot de groep die wordt aangemerkt als essentieel. Niets aan te doen.” IJzer betaalt zijn personeel door. “Wat moet ik anders doen?” klinkt het retorisch.
Op de vraag of hij de overheid heeft benaderd om ondersteuning antwoordt hij ontkennend. “Ik weet niet of dat iets oplevert”, zegt hij schouderophalend. “Wat steekt is dat leveringen die wij hebben gedaan aan de overheid vanaf 2017 tot nu toe niet zijn betaald. Ga maar na hoeveel verlies we hebben geleden. Ik zit met de gebakken peren.” Om die reden zegt hij dat wat hem betreft er niet meer zal worden geleverd aan de overheid. “Wat ik wil is dat de achterstallige betalingen worden gecompenseerd. Ik weet niet of men daartoe bereid is, maar ik heb wel hoop, want ik heb begrepen dat ze zijn begonnen de kleine leveranciers langzaamaan te betalen. In het nieuwe jaar zal ik proberen te achterhalen of er iets los komt.”
IJzer zegt aan te kijken tegen enorme koersverliezen en wijst erop dat de fiscus hem niet gaat ontzien. Hij is bezorgd over de koopkracht van zijn klanten, maar zegt niet anders te kunnen dan werken met de unificatiekoers. “Alleen om de klanten tegemoet te komen, verkoop ik tegen de unificatiekoers. We werken met die koers om nog wat te kunnen verkopen. We hoeven geen winsten te maken maar willen niet verliezen. Wat wij doen is overleven. Als we de zaak in balans kunnen houden tot betere tijden, dan doen we dat.”
Een andere zaak die het hoofd boven water probeert te houden is Cycle World Suriname, een bedrijf gevestigd aan de Tweekinderenweg waar racefietsen en mountainbikes worden verkocht. Ronald Meerberg is eigenaar van de eenmanszaak die ongeveer vijf jaar bestaat. “Covid-19 is niet gekomen om te spelen, maar om te vernietigen”, zegt hij bot. “Het virus discrimineert niet. Iedereen is angstig. Gado wan kan yepi. Hij heeft mij behouden. Ik heb het niet geweldig, maar elke dag is er een bordje eten op tafel. We kunnen geen ijzer met handen breken.”
De concurrentie baart hem niet zoveel zorgen. Door de kleine markt en gespecialiseerde sportartikelen vertonen de inkomsten wel geen constante trend, meent Meerberg. “Het is mijn hobby daarom heb ik ervoor gekozen.” Managen van het bedrijf werkt in zijn voordeel omdat hij geen personeel in dienst heeft en dus geen personele lasten. Een nadeel is dat wielrenners niet in de rij staan om te kopen. “Het duurt wel enige tijd voordat je het product verkoopt, vooral als de fiets goed wordt onderhouden. Maar het levert wel een klein broodje op. Ik mag niet klagen.”
“Dramatisch en rampzalig” noemt Bas van Veen, echtgenoot van Letitia Vriesde, de Covid-19-pandemie Hij is de manager van de Sportwinkel van Letitia Vriesde’. De zaak aan de Lalla Rookhweg bestaat twaalf jaar en die aan de Ringweg vier jaar. Het is hem opgevallen dat de meeste mensen wereldwijd, maar ook in Suriname, naar sportartikelen zoeken die zij thuis kunnen gebruiken. Die attributen zijn haast niet meer te krijgen.
Bovendien duurt het volgens hem een lange tijd voordat de artikelen kunnen worden binnengebracht om de markt te voorzien. “Je kunt niet behoorlijk plannen op dagen weekbasis. Het aantal bezoekers loopt terug en de verkoopcijfers vertonen een dalende trend.” In september zag Van Veen een zekere normalisatie maar toen daalde de koopkracht. “Je bent voortdurend aan het bekijken welke aanpassing je moet doorvoeren om de bedrijfsvoering toch op peil te houden.”
Een positief geluid liet de manager horen over de diversificatie van zijn assortiment. “Wij hebben wat kokosolie, kokoswater, honing en andere natuurproducten die een gezonde leefstijl bevorderen binnengehaald tegen een betaalbare prijs. Die stap heeft ons geholpen het hoofd boven water te houden. Het ging redelijk tot goed met de verkoop.” Het is volgens Van Veen gebleken dat burgers bewuster zijn bij het kopen van natuurproducten.
Hij is teleurgesteld over het beleid van aanwijzing van essentië … ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname