Traditioneel gezag Inheemse dorpen Para en Wanica ontmoet minister Jubithana

GFC NIEUWS- Met inachtneming van Covid-19-maatregelen heeft het traditionele gezag van de 14 Inheemse dorpen in de districten Wanica en Para een kennismaking gehad met minister Albert Jubithana van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT).
Van elk dorp was het dorpshoofd en een dorpsassistent (basja) aanwezig in de bijeenkomst in het Inheemse dorp Powakka vorige week. De bijeenkomst werd georganiseerd door het bestuur van de OSIP, de organisatie van samenwerkende inheemse dorpen in Wanica en Para, waar de 14 dorpen in verenigd zijn.
De dorpshoofden zijn van mening dat de Inheemse minister beter begrip zou kunnen opbrengen voor de dringende vraagstukken waarmee hun gemeenschappen te kampen hebben en proberen via hem de huidige regering te bewegen oplossingen te bewerkstelligen. Ook minister Jubithana, die zelf in een dorp in Para woont, had de wens uitgesproken voor deze ontmoeting.
In de OSIP zitten de volgende dorpen verenigd: Bernharddorp, Bigi Poika, Cabendadorp, Cassipora, Hollandse Kamp, Matta, Phillipusdorp (Klein Powakka), Pierrekondre/Kumbasi, Pikin Poika, Pikin Saron, Powakka, Redidoti, Tibiti en Witsanti. Zes van de 14 dorpen heeft een vrouw aan de leiding in het dorpsbestuur.
Grondenrechten
In de bijeenkomst, die ongeveer vier uren duurde, hebben de dorpsbesturen inzicht gegeven aan de minister over de ontwikkelingen in hun dorp en aandacht gevraagd voor de groeiende problemen. Alle dorpbesturen uitten hun groot ongenoegen over de uitgifte van beschikkingen en concessies in en rondom de woon- en leefgebieden van de inheemse dorpen door de overheid.
Phillipusdorp, Powakka, Cabendadorp en Witsanti haalden concrete voorbeelden aan. ‘Vaak genoeg worden we niet eens gevraagd om onze mening en ontdekken we het pas wanneer een bulldozer bezig is het bos open te stoten,” is een van de reacties van een vrouwelijke kapitein. “De overheid beseft niet dat de grond en het bos essentieel zijn voor onze woon- en leefsituatie.” Het aanwezige traditionele gezag benadrukte het standpunt voor erkenning van de rechten van inheemse volken in Suriname.
De Surinaamse overheid heeft nog steeds die rechten en de rechten op grond niet erkend en in de wet vastgelegd. De situatie is heel ernstig, alarmerend en drijft de gemeenschappen tot wanhoop. Het traditionele gezag blijft evenwel standvastig en strijdvaardig om de erkenning van de rechten van inheemse volken en grondenrechten erkend te krijgen door de Surinaamse overheid.
Onderwijs
De dorpsbesturen hebben minister Albert Jubithana op gewezen of de situatie in het onderwijs. Het aanbod van hoger dan het GLO-onderwijs ligt op behoorlijke afstand van de dorpen. Scholieren en studenten moeten dagelijks lange afstanden afleggen heen en terug. Het schoolvervoer laat nog steeds ernstig te wensen over. Het zijn nog steeds voor een deel laterietwegen waarover de schoolbussen heen moeten.
Vanwege covid-19 hebben vele scholieren en studenten zogenaamd afstandsonderwijs moeten volgen. Maar dat ging bijzonder gebrekkig onder meer door de slechte of zelfs geen internetverbindingen in de inheemse gebieden, de afwezigheid van computers, laptops en gedegen mobiele apparaten.
Door gebrek aan werkgelegenheid hebben gezinshoofden ook niet de nodige financiële middelen om hun kinderen hiervan te voorzien. Het is bijzonder prijzenswaardig dat er jongeren zijn die ondanks deze situatie hun best gedaan hebben en prestaties hebben geleverd op school.
Woon- en leefsituatie
Om goed inzicht te geven aan de inheemse minister, hebben alle dorpen ook verteld over de woon- en leefsituatie in de dorpen. Het traditionele gezag was openhartig in het gesprek en haalden de uitdagingen aan die hen zorgen gaf. Sommige dorpen zijn nog steeds afhankelijk van een lichtmotor en de leverantie van brandstof is niet regelmatig. Maar ook voor de dorpen die wel aangesloten zijn op het elektriciteitsnet van de EBS kampen met tekorten of een netwerk dat niet elk huishouden bereikt. Het blijkt ook een uitdaging te zijn voor distributie van gezond en goed drinkwater, ondanks de aanwezigheid van SWM.
De dorpshoofden noemden specifiek de gevaren van de drukke verkeerswegen, de Afobakaweg, de rijweg naar Carolina, de rijweg naar Kraka, de Indira Gandhiweg, de Kennedyweg en de weg naar West-Suriname. Het continu zwaar verkeer zorgt voor kapotte en in de regentijd soms onbegaanbare wegen, onoverzichtelijke situaties en gevaar voor andere weggebruikers.
Het aanspreken van de chauffeurs om toch rekening te houden resulteert in gebrek aan respect voor de medemens, verwensingen aan het adres van het dorpsbestuur en zelfs bedreigingen. Een maand geleden nog zijn schoolkinderen die uit de schoolbus stapten aan de dood ontsnapt omdat een roekeloze truckchauffeur zich niet hield aan de toegestane verkeerssnelheid en geen rekening hield met de schoolbus en uitstappende schoolkinderen.
Het traditioneel gezag heeft moeten erkennen dat alcohol en drugs een destructieve invloed heeft op hun samenleving. De drempel voor alcohol- en drugsgebruik zijn stellig verlaagt want ook jongeren maken zich hieraan schuldig met alle gevolgen van dien. Zanderij, dus buiten de dorpsgemeenschappen, wordt explicitiet genoemd als … ………… (GFC)

Lees verder

Bron: GFC Suriname