Sahara adviseert overheid om Valutawet af te schaffen

De zeer beruchte Valutawet die door de vorige regering was afgekondigd, dient volgens Sahara NV volledig afgeschaft te worden omdat deze zeer nadelig is voor producenten die exporteren. Dat deze wet momenteel voor aanpassing op de operatietafel ligt was niet de afspraak. Tijdens de campagnevoering zou deze wet terstond worden afgeschaft als men aan de macht zou komen. Dat velen zeggen dat de wet ook voordelen kent komt niet van de zijde van producenten die exporteren, maar voornamelijk van de kant van de importsector, het bankwezen en van het verzekeringswezen.
In een land waar de broodnodige deviezen schaars zijn en waar de import het tienvoudige is van de export moet men juist de exportsector stimuleren waardoor ze veel meer kan produceren, exporteren en hiermee deviezen genereren voor het land. Nu de rijstproductie aan het toenemen is, wordt juist op dit cruciale moment de exporteur beknot om een deel van de exportopbrengsten tegen een niet reële koers om te wisselen terwijl de prijzen van alle inputs voor de sector op vrije marktkoersen zijn gebaseerd.
Doordat de exporteurs en tevens rijstverwerkers de boeren een gunstige prijs aanbieden door de exportmogelijkheden, zijn de boeren erg gemotiveerd om meer te produceren. De rijstexporteurs repatriëren hun exportopbrengsten voor de volle 100 procent en dit kan getraceerd worden bij de banken en via de douane en LVV. De rijstexporteurs zijn niet bereid 30 procent tegen de unificatiekoers, maar de volle 100 procent tegen de vrije marktconforme koersen in te wisselen voor hun lokale verplichtingen. Voor het binnenhalen van inputs voor het verwerken van rijst willen wij onze handen niet uitstrekken bij de banken en kunnen wij niet maanden wachten op dollars terwijl de productie non-stop moet plaatsvinden.
Voor verschepingskosten van containers en het charteren van boten dient men terstond vreemde valuta te betalen. De 70 procent is niet voldoende aangezien de lokale markt veel meer consumeert en wij daarvoor in SRD ontvangen.
Vanaf 2000 is de rijstsector volledig geliberaliseerd en zijn wij vrij te bepalen wat we met de dollars kunnen doen, dit was een eis van het IMF en de IDB om de sector verder te liberaliseren. Of er nu tegen de vrije marktconforme koers of tegen de unificatiekoers gewisseld wordt, punt is dat de dollars die lokaal nodig zijn ook in de economie worden gepompt. Indien het de eis is van het IMF voor deviezenreserves, dan is ook de eis dat de koersen losgelaten worden en subsidies worden ingedamd.
Over twee tot drie maanden start de nieuwe oogst en de exporteurs en verwerkers zijn huiverig door deze recente ontwikkelingen om nu een prijs vast te stellen vanwege deze onzekerheid met de recente aankondigingen omtrent deviezen voor exporteurs. Hierdoor roeren ook de boeren zich nu en zullen zij het komende seizoen minder enthousiast zijn om extra arealen rijst te verbouwen. Dit seizoen zal de prijs zeer ongunstig uitvallen voor de boeren, omdat een deel verrekend dient te worden tegen een irreële koers terwijl alle inputs lokaal gebaseerd zijn op de vrije marktkoersen.
In de afgelopen drie decennia hebben de belanghebbenden in de rijstsector deze taferelen gekend waardoor alle exportdollars op basis van de toen geldige bankkoersen verrekend werden. Voor de aanschaf van dollars voor hun inputs waren ze genoodzaakt dit op de vrije markt te zoeken met als gevolg een totaal verval van de sector. Dit euvel mag zich nooit meer herhalen.
In een land met een economische malaise zorgen de producenten hoe moeilijk ze het ook hebben voor voedselveiligheid en voedselzekerheid. Men hoeft niet te klagen dat er een schaarste is aan rijst en wordt deze elke dag op tafel opgediend. Het volk heeft genoeg te eten en de productie is zo groot dat er nog voor een redelijk deel geëxporteerd wordt naar het buitenland.
Rijst is niet als goud, hout, aardolie of bauxiet die uit de bodem gehaald wordt en deze ligt er het letterlijk niet voor het oprapen. Er wordt keihard geploeterd in de modder om rijst op tafel te krijgen. Dat men wel eens aangeeft dat de exportdollars van de staat zijn, is mooi en waar, maar de producenten nemen de grote risico’s door hun have en goed te verpanden bij de banken om aan geld te komen voor de verdere productie van rijst.
Als het misgaat dan is de staat nergens te bespeuren om ons als producenten te ondersteunen. Er zijn vele boeren en verwerkers geweest die hun huizen en alle andere bezittingen hebben verloren, die ooit voor de broodnodige deviezen hebben gezorgd in het land. Nadat alles gedaan is en er voor harde valuta is gezorgd dan is het wel heel makkelijk bedacht als dit direct als eigendom van de staat beschouwd wordt.
Sahara haalt het … ………… (SH)

Lees verder

Bron: Suriname herald