Regionaal plan nodig voor aanpakken illegale visserij

05/06/2021 18:00

-
Amanda Palis


 

PARAMARIBO –
Wereldwijd, dus ook in Suriname, vormt illegale visserij een probleem. Zonder indamming zal er op den duur sprake zijn van overbevissing. Deze vorm van stroperij kan grote gevolgen hebben voor de vispopulatie wat weer consequenties zal hebben voor de mens, omdat vis een belangrijke voedselbron is. Illegaal vissen in Surinaamse wateren werkt daarbovenop oneerlijke concurrentie in de hand ten opzichte van zij die zich aan alle regels houden. Op 5 juni is het de ‘Internationale Dag voor de Strijd tegen Illegale, Niet-gerapporteerde en Ongereguleerde Visserij’.

Er is volgens Michael Hiwat, Oceans and Wildlife Officer van het
World Wide Fund for Nature (WWF), een regionale aanpak nodig om
illegale visserij in te dammen. Hij vertelt dat in 2018 een
regionale workshop werd gehouden over dit probleem, waarna er een
regionaal project tussen Suriname, Frans-Guyana en Guyana werd
opgezet om dit euvel aan te pakken. Er worden onder meer
(nationale) actieplannen ontwikkeld tegen illegale visserij. Het
project, dat in de beginfase is, duurt drie jaar.

De regionale aanpak is volgens Hiwat vooral nodig omdat los van
de lokale illegale visserij er de grensoverschrijdende vorm is met
buitenlandse boten die in lokale wateren zonder toestemming komen
vissen. “Uitwisselen van gegevens tussen de landen gebeurt niet
optimaal. Het vindt wel op beperkte schaal plaats tussen Suriname
en Frans-Guyana, maar er is veel meer mogelijk voor een betere
samenwerking. Je kan het niet alleen aanpakken, het zal
gecoördineerd moeten worden gedaan”, stelt Hiwat.

Om duurzame visserij te kunnen garanderen, is het belangrijk
illegaal vissen te bestrijden, want het heeft invloed op de
vispopulatie, zegt Hiwat. Ook belangrijk is dat Suriname duidelijk
beleid formuleert voor bijvangst. “Het is belangrijk die te
verminderen. WWF is samen met de Visserijdienst, de
Wereldvoedselorganisatie en National Oceanic and Atmospheric
Administration bezig een speciaal systeem te ontwikkelen voor de
sector om zo de bijvangsten te verminderen of zelfs te
voorkomen.”

Het uitvoeren van een biomassastudie om na te gaan wat de status
is van de vispopulatie, is zeker van belang voor een duurzaam
visbeleid. “Dan zien we hoe het zit met overbevissing.” Suriname
heeft drie maanden geleden een nieuw visserijmanagementplan
getekend, waarin ook staat hoe de illegaliteit zal worden
aangepakt.

Ook het Visserscollectief pleit voor aanpak van het illegaal
vissen. “Het blijft een bedreiging voor de lokale vissers, maar ik
denk niet dat het kan worden uitgeroeid omdat veel mensen er baat
bij hebben dat het in stand wordt gehouden”, zegt secretaris Mark
Lall. “Maar het is niet eerlijk naar de legale vissers toe, die
betalen voor het keuren van hun boot, voor hun vergunning en
daarnaast nog andere uitgaven hebben. Hoe zullen wij daartegen
kunnen concurreren?”

Hij pleit voor meer controle en regel- en wetgeving om vissers
die illegaal werken te ontmoedigen. “Ze begaan een economisch
delict en hen moet een boete opgelegd worden. Hoe vaker ze beboet
worden, hoe minder mensen zich hieraan schuldig zullen maken”,
denkt Lall. Hij kijkt uit naar het resultaat van het regionale
project. “We juichen elke stap toe om illegale visserij in te
dammen. Dagelijks zien we dingen gebeuren op het water, maar
niemand die optreedt.” Om de controle op te voeren bekijkt de
overheid samen met WWF mogelijkheden om inspecteurs van de
Visserijdienst op te leiden tot buitengewoon agent van politie.
“Vaak zien zij zaken, maar mogen niet optreden en zijn afhankelijk
van de politie. Door ze tot buitengewoon agent te maken, kunnen zij
ter plekke optreden”, zegt Hiwat.

Dat duurzame visserij een utopie is, wil de WWF-functionaris
niet zeggen. “Als men zich aan de regels houdt die zijn vastgesteld
om duurzame visserij te garanderen kan het wel. Echter, we merken
in de praktijk dat het vaak misgaat omdat mensen vooral hebberig
zijn en steeds meer willen vangen.”


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname