Politieke zwanenzang dreigt voor NPS

05/09/2021 16:01

-
Armand Snijders

Patricia Etnel, Ivanildo Plein en voorzitter Gregory Rusland tijdens de Opo Yari-bijeenkomst van de Nationale Partij Suriname in Grun Dyari in februari 2020.
:
 

BESCHOUWING –
Het duurt nog bijna vier jaar voor er weer verkiezingen plaatsvinden. Maar toch proberen politieke partijen zich nu alvast in een goed blaadje te manoeuvreren om in mei 2025 goed beslagen ten ijs te komen. Oppositiepartijen hebben het redelijk gemakkelijk: zij kunnen traditiegetrouw met vuil smijten en de kiezers proberen ervan te overtuigen wat de zittende regering allemaal verkeerd heeft gedaan. Voor coalitiepartijen ligt dat een stuk moeilijker, zeker als er nog geen hoogtepunten zijn waarmee je kan pronken. Dan moet je vooral als partij zelf het verschil proberen te maken. Maar bij de NPS doet men wat dat betreft opvallend weinig. Zo weinig zelfs, dat je je kunt afvragen of de partij met haar politieke zwanenzang bezig is.

De gloriejaren van de NPS liggen inmiddels ver achter ons. En
wat voor een gloriejaren waren het! Tot twee keer toe werd onder
leiding van partijvoorzitter en president Ronald Venetiaan met
succes de financiële rommel van (exponenten van) Desi Bouterse
opgeruimd: in 1991 na de militaire dictatuur waarbij het land in
een redelijke chaos was achtergelaten en in 2000 toen het stokje
werd overgenomen van de NDP-regering onder Jules Wijdenbosch, die
het land met enorme schulden had opgescheept.

Venetiaan koos ervoor schoon schip te maken, zonder de hulp van
het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Het leidde tot protesten,
maar toen hij na zijn derde termijn in 2010 plaats moest maken voor
weer een NDP-regering (nu onder leiding van Bouterse), kreeg die
een volle staatskas en een redelijk gezonde economie cadeau.

Dat het Nieuw Front, de combinatie waar de NPS deel van
uitmaakte, bij de verkiezingen van 2010 ondanks de successen het
nakijken had, is vooral te danken aan de kracht van Venetiaan. Dit
was gelijk zijn zwakke punt: ondanks dat de economie en de
financiële huishouding er zeer rooskleurig voor stonden, hield
Venetiaan samen met Financiën-minister Humphrey Hildenberg en de
governor van de Centrale Bank van Suriname, André Telting (beiden
intussen overleden), de hand stevig op de knip. De president
weigerde extra geld uit te geven waar het volk van kon profiteren.
Bijvoorbeeld voor verhoging van de AOV en de kinderbijslag. Die
waren bij zijn vertrek in 2010 nog steeds SRD 3 per kind per
maand.

Natte dweil

De NPS belandde met vier zetels in de oppositiebanken en
Venetiaan trad in 2012 na negentien jaar terug als voorzitter van
de partij. Hij werd opgevolgd door Gregory Rusland, die weinig tot
de verbeelding sprak en spreekt van veel kiezers. Venetiaan had nog
wel de uitstraling die bij een betrouwbare politicus hoort en trad
op als een echte leider.

Rusland heeft daarentegen het imago van een natte dweil, om maar
de woorden te gebruiken van de Britse politicus Nigel Farage die
hij de Belgische president van de Europese Unie, Herman van Rompuy,
ooit toewierp. Rusland wordt als elitair gezien en heeft geen
enkele feeling met zijn achterban.

Bovenal is hij niet in staat politiek gewicht in de schaal te
leggen om dingen voor elkaar te krijgen. Daardoor zou je bijna
vergeten dat de NPS in het parlement zit. Niet voor niets viel de
partij bij de verkiezingen van 2015 terug naar twee zetels en
werden er in 2020, na tien oppositiejaren, slechts drie behaald
terwijl de verwachtingen veel hoger waren en stiekem zelfs werd
gehoopt op het presidentschap.

Maar dat was voor Santokhi en – bij de gratie van de VHP – mocht
de NPS toch in de coalitieboot stappen en kreeg zelfs twee
ministersposten. Maar van de NPSfractie in het parlement werd dan
wel verwacht dat ze ‘ja en amen’ knikt. En dat doet ook braaf.
Patricia Etnel laat wel vaak van zich horen als ze het ergens niet
mee eens is, maar bij de stemming volgt ze desondanks wel de
‘partijlijn’, omdat het zo hoort.

Voorzitter Rusland vaart persoonlijk in ieder gevalwel bij die
strategie: hij is in maart van dit jaar voor de rest van deze
regeerperiode voor een aantrekkelijke (extra) vergoeding benoemd
tot staatsadviseur en moet zich daarvoor bezighouden met de
woningbouw. Daardoor kan hij ook met goed fatsoen niets zeggen over
alle andere nepotisme benoemingen van de VHP en Abop.

Machteloze indruk

Op de twee ministeries die de NPS beheert, Onderwijs, Wetenschap
en Cultuur waar Marie Levens de scepter zwaait, en Ruimtelijke
Ordening en Milieu met Silvano Tjong-Ahin aan het roer, maakt de
partij een allesbehalve verpletterende indruk. Vooral Levens valt
tegen en maakt een machteloze en uitgebluste indruk, zeker in het
licht van de noodzakelijke aanpak van de coronacrisis. Veel ouders
verwijten haar te weinig oog te hebben voor de gevolgen …