Polarisatie en etnische discriminatie funest bij aanpak Covid-19-pandemie

05/09/2021 22:22

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.
: CDS
 

INGEZONDEN –
Hoe langer een fundamenteel maatschapelijk debat uitblijft over Covid-19 – en niet slechts een eenzijdige aanpak vanuit het ministerie van Volksgezondheid – hoe meer bij mij de vrees en het onbehagen ontstaat dat deze pandemie voor Suriname zal leiden tot een uiteengeslagen samenleving. Er bestaat onbehagen over de mate van negatieve profilering, polarisatie, het aanwakkeren van etnische sentimenten door het stigmatiseren van cultuurgewoonten en het plegen van karaktermoord op groepen, individuen en critici van het huidige politiek bewind.

Ik zal aan mijn kritische analyse absoluut geen nuance toevoegen
door te stellen dat ik mij moet haasten te zeggen dat dit niet
nieuw is en het altijd al aanwezig is geweest binnen de Surinaamse
politiek en in de samenleving. En nog minder dat dit een uitvinding
is van de huidige regering. Ik vind dit soort nuances en excuses,
waar tegenwoordig maar al te vaak naar wordt gegrepen, een
afschuwelijke, polariserende inbreuk en censuur op het recht van
vrije meningsuiting.

Vrije meningsuiting en de mate waarop kritiek wordt geleverd,
zijn niet te meten aan politieke geaardheid, een bepaalde
beleidsperiode of betrokkenheid bij één of andere maatschappelijke
groepering. Ik zal dan ook geen oor hebben voor zij die mijn
kritiek denken af te moeten meten aan hoe, in welke mate, wanneer
en tegen wie ik wel of niet een kritisch geluid heb laten
horen.

En het is precies daar waar het onbehagelijk gevoel de kop
opsteekt. De toenemende polarisatie, waarbij men het oneens is met
het huidige politieke beleid of beleidsinzichten en het op na
houden van een eigen perceptie, wordt vertaald in slechts een
tegenstelling van voor of tegen het huidige beleid.

Wanneer niet eens de kritiek maar de eigen perceptie en het
zelfbeschikkingsrecht van personen en andersdenkenden door de
politieke elite worden vertaald als a-nationaal en mensen worden
neergezet als politieke tegenstanders, is dat mijns inziens een
verregaande vertoning van machtsmisbruik, polarisatie,
discriminatie, stigmatisering tot zelfs volkerenmoord. Dat is
vooral het geval wanneer vrees en stigma worden gebruikt om
andersdenkenden af te schilderen als a-nationaal en critici een
politieke kleur wordt opgelegd of in karakter worden gelijkgesteld
met politieke tegenstanders, die al dan niet een discutabel imago
hebben.

Polarisatie verstomt het maatschappelijke debat, doodt de
assertiviteit en berooft de samenleving van het
zelfbeschikkingsrecht. Meer nog, het ontneemt de samenleving vooral
de mogelijkheid om een duurzame oplossing te vinden voor lastige
sociaalmaatschappelijke uitdagingen, zoals de Covid-19- pandemie en
het vaccinatievraagstuk dat daarmee gepaard gaat.

Ik heb er naar mijn gevoel te lang aan zitten kijken en het
moeten aanhoren, totdat ik de afgelopen week deze polarisatie een
meer gestructureerde vorm heb zien aannemen. Eerst was het minister
Amar Ramadhin van Volksgezondheid die tijdens een radiouitzending,
onbeschaamd en ongecorrigeerd, aankondigde dat hij personen die
zich niet laten vaccineren persoonlijk verantwoordelijk stelt voor
de toename van het aantal besmettingen.

Mijn klomp breekt wanneer een dag daarna assembleevoorzitter
Marinus Bee, op de nationale zender, zich zonder schaamte ervoor
laat lenen, om zogenaamd als identificatieobject te fungeren en te
verkondigen dat volgens ‘statistieken’ het de “blakasma”
zijn die zich niet laten vaccineren en zij de oorzaak zijn van de
lage procentuele opkomst voor het vaccinatieprogramma. Om hen
daarna op te roepen zich te laten inenten.

Eerder heb ik bij het verschijnen van een artikel in een
ochtendblad waar met een ‘quasi-wetenschappelijke en statistische
grafiek’ werd geillustreerd hoe de verschillende etnische groepen
gehoor geven aan de oproep om zich te vaccineren, vraagtekens
geplaatst. Op zich is er met zo een wetenschappelijk meetinstrument
– als het echt is – niets verkeerd, zij het dat de
onderzoeksresultaten ertoe moeten leiden dat er beleid wordt
geformuleerd en uitgevoerd om de ontstane probleemsituatie of
hypothese op te lossen. In alle hier genoemde gevallen is het
resultaat een polariserend stigma. En het aanwakkeren van etnische
tegenstellingen, ten gunste van de eigen politieke doctrine en als
dekmantel voor de onkunde en het falende beleid om het
Covid-19-vraagstuk daadwerkelijk aan te kunnen.

Het is hemeltergend en een aanfluiting voor het rationeel kunnen
denken, te moeten aanhoren hoe met gemak sommige leden van de
regering steeds weer grijpen naar een dooddoener en woorden in de
mond nemen als: statistieken wijzen uit, deskundigheid,
transparantie, wetenschap en samen doen. Daarmee zetten zij …