Overheid houdt zich niet aan de eigen wetten

29/11/2020 16:56 – Aidy Pinas-Agodeba

: dWT Archief  
PARAMARIBO – Tijdens de tweede Zorgraadvergadering van het jaar zijn er weer eens veel vragen en weini­g concrete antwoorden. Volgens de assuradeuren dreigt de verzekering van de zorg onbetaalbaar te worden door de unificatie van de koers en de heersende economische crisis. Ronny Bardan, voorzitter van de Surinaamse Verenging van Assurantiemaatschappijen (Survam), maakt zich ook zorgen hierover. De tarieven zullen in één keer drastisch worden aangepast.
Gelet op de financieel-economische situatie in het land kan dit ‘verschuivingen’ brengen.”Dat is precies ook ons zorgpunt. We hebben het bekendgemaakt toen we met de zorgverleners en de minister om de tafel zaten. En we hebben het wederom kenbaar gemaakt toen we bij vicepresident Ronnie Brunswijk, voorzitter van de Onderraad, zaten. Gaat de kleine man het nog kunnen betalen”, vraagt hij zich af.
Bardan vreest dat de verzekerden die nu bij de particuliere zorgverzekeraar verzekerd zijn, niet meer in staat zullen zijn de tarieven te betalen. Ze zullen volgens hem naar het SZF gaan. Hiermee wordt het probleem alleen maar groter. “We weten allemaal wat de situatie van het SZF op dit moment is. We weten ook wat de tarieven zijn. Het zou zelfs ook zo kunnen uitpakken dat de Survam zegt: voor ons is het niet meer te doen, want ik kan de ziektekostenverzekering niet blijven subsidiëren. Als ik de ziektekostenverzekering niet op een bedrijfsmatige, gezonde manier kan runnen ga ik ermee stoppen”, merkt Bardan op. Tijdens gesprekken met de dienstverleners bleek dat zij een hoger tarief vragen aan de particuliere verzekeraars dan aan het SZF. Hij vindt dit frappant. Het moet volgens Bardan nog doordringen tot de mensen dat ze de kip die dagelijks voor eieren zorgt niet moeten slachten. “Niemand schijnt dat te snappen.”

De verbanden
Maar om te weten waarom de uitvoering van de Wet Nationale Basiszorgverzekering een heikel punt is, moeten we de geschiedenis van de wet induiken. Armand is ingewijd in de materie en stond aan de wieg van deze wet. Om reden van privacy wil hij niet bij naam genoemd worden. Armand zegt dat de Wet Nationale Basiszorgverzekering niet op zichzelf staat. Deze wet heeft een koppeling met de andere twee sociale wetten te weten Wet Minimum uurloon en Wet Algemeen Pensioen. Deze drie wetsproducten zijn in 2014 in het holst van de nacht goedgekeurd, met als doel verbetering van de welvaart en het welzijn van de gemeenschap.
Het minimum uurloon is in feite bedoeld om het niveau van inkomen van de samenleving vast te stellen, zodat niemand buiten de boot valt bij de uitvoering van de andere twee wetten. Met andere woorden: het loon dat iemand ontvangt moet hem of haar in staat stellen om een ziektekostenverzekering te sluiten en om een pensioenregeling te treffen. “Het was de bedoeling dat het minimum uurloon periodiek zou worden bijgesteld op basis van kosten van voedingsmiddelen, totdat dit het ideale niveau had bereikt. Echter, de regering is in de voorbije jaren politiek gaan bedrijven hiermee en daardoor valt het stelsel uit elkaar”, laat hij optekenen.

‘Gratis’ verzekering
Armand stelt voorop dat geen enkele verzekering gratis is. Nergens in de wet staat gratis. Artikel 7 lid 3 van de wet biedt de Raad van Ministers wel de ruimte om te beslissen voor wie zij de premie geheel of gedeeltelijk wenst te betalen. Als hij niet betaalt, komen er problemen. Het is de overheid die in 2015 besloten heeft om de premie voor personen van nul tot zestien jaar en zestig jaar te betalen. Dit is een weldoordacht besluit geweest.
Het zal zwaar wegen voor ouders met een minimum inkomen met bijvoorbeeld vijf kinderen om zichzelf en de kinderen te verzekeren. Het doel van de wet is dat iedereen verzekerd is, daarom is er in het begin ervoor gekozen om zonder enige discriminatie alle kinderen automatisch te laten verzekeren. “Er is gekozen voor nul tot zestien jaar. Waarom tot zestien? Dat is de leerplichtleeftijd, we gaan er van uit dat de kinderen dan nog op school zitten. Een tweede is de groep van wie we zeggen die gaat nog naar school en valt dan nog onder de ouders. De groep 17-20 jaar. Daarom is de verdeling nul tot zestien jaar, 21 tot 59 en zestig plus”, verduidelijkt hij. Bij de kinderen verliest de overheid sowieso niet met het betalen van de premie, maar wint hier terug in het onderwijs, wat zich later kan vertalen in goed opgeleide burgers.

Overtreders
Volgens Armand overtreden bepaalde belanghebbenden de wet, maar de grootste overtreder van de wet is de overheid zelf, stelt hij. De Staat houdt zich niet aan afspraken en overeenkomsten. Uit verschillende hoeken wordt voorgesteld om de wet te wijzigen, maar ook een andere wet zal niet … ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname