OPINIE: Santokhi moet kiezen tussen het volk en Brunswijk

26/05/2021 18:00

-
Armand Snijders


:
 

OPINIE –
Leden van de politiebond hebben vorige week met andere groeperingen een flinke speldenprik uitgedeeld aan de regering-Santokhi/Brunswijk. Van de regering werd geëist dat nu daadwerkelijk serieus naar hun problemen wordt gekeken. Eigenlijk is gezegd ‘tot hier en niet verder’. Vanuit een groot deel van het volk betekent dit: de rek is er uit terwijl de crisis verergert. Voor president Chandrikapersad Santokhi geldt dat hij nu, een jaar na de verkiezingsoverwinning, eindelijk eens de noden van de bevolking echt serieus neemt. En minder zwicht voor de hebberige eisen van vicepresident Ronnie Brunswijk.

Dat de protesterende menigte zich donderdag keerde tegen met
name vicepresident Brunswijk was veelzeggend en in feite een
unicum. Want tegen de voormalige rebellenleider durfde voorheen
niemand op te treden, laat staan dat je hem uitjouwt en het spreken
onmogelijk maakt. De agressieve reputatie van de tweede man van het
land heeft daar alles mee te maken. Maar kennelijk was er bij veel
mensen iets geknapt doordat daags eerder bekend was geworden dat
zijn broer Leo opnieuw een functie bij een overheidsbedrijf in de
schoot geworpen had gekregen.

Hartaanval

“Terwijl Brunswijk zichzelf en zijn familie steeds meer
verrijkt, pinaart het volk op een vreselijke manier”, schreef één
van de deelnemende politieagentes naderhand op haar
Facebookpagina. “En het wordt iedere dag erger, je durft
niet eens meer naar de supermarkt uit angst dat je een hartaanval
krijgt vanwege de verhoogde prijzen.”

Wat veel actievoerders Brunswijk ook aanrekenen, is dat het zijn
partijgenoot Kenneth Amoksi is, die als minister van Justitie en
Politie, het afgelopen jaar hun problemen niet serieus heeft
aangepakt en zelfs genegeerd en soms olie op het vuur heeft
gegooid. Vandaar hun wens om met president Santokhi in gesprek te
gaan.

Het staatshoofd wist de menigte voorlopig tevreden te stellen
door toe te zeggen te zullen proberen alle pijnpunten binnen een
week aan te pakken. Dat is fijn voor de politieambtenaren, met in
hun kielzog brandweerlieden en anderen. Maar het doet de vraag
rijzen of je pas serieus wordt genomen als je de straat op gaat en
omdat het in dit geval om leden van een gewapende macht ging. Want
als die echt het werk neerleggen, is het hek van de dam. Wie gaat
bijvoorbeeld de (toch al gebrekkige) handhaving van de
coronamaatregelen op zich nemen? Dus Santokhi had geen andere keuze
dan zelf het heft in handen te nemen, ook al is het met
tegenzin.

Onbetaalbaar

Maar het land herbergt nog veel meer ontevreden groepen, mensen
die absoluut niet uitkomen met hun geld. Zij zijn niet zo
georganiseerd als de politie, maar de nood is bij hen vele malen
groter. Velen weten echt niet meer hoe ze noodzakelijke dingen,
zoals babyvoeding moeten kopen omdat deze absoluut onbetaalbaar
zijn. En met de recente, verkapte nieuwe devaluatie van de
Surinaamse munt is hun situatie alleen maar nijpender geworden.

De toezeggingen van de minister van Financiën en Planning,
Armand Achaibersing, om voor de minderdraagkrachtigen de klappen
enigszins te helpen opvangen, zijn weer niets waard gebleken. Net
zoals alle plannen om de rust op de valutamarkten terug te brengen
trouwens. En als hij één product kan aanwijzen dat goedkoper is
geworden dankzij de miljoenen goedkope US dollars die aan
importeurs zijn verstrekt, dan horen we dat graag. Vooralsnog wordt
alles alleen maar duurder.

Winkelverkoopster

Het geloof in Achaibersing en zijn plannen is bij menig
Surinamer tot onder het nulpunt gedaald. Evenals hun koopkracht.
Als je bedenkt dat Leo Brunswijk met al zijn baantjes maandelijks
minimaal het vijftigvoudige opstrijkt van wat een winkelverkoopster
verdient, die waarschijnlijk vele malen harder werkt, dan snap je
de woede van het volk. Tenminste, dat zou je moeten snappen.

Het slappe argument van minister Albert Ramdin van Buitenlandse
Zaken, International Business en Internationale Samenwerking, dat
over de vele benoemingen van broer Brunswijk afspraken zijn gemaakt
tussen de president en de vicepresident en hij daar ook niet zoveel
aan kan doen, doet vermoeden dat Brunswijk Santokhi in zijn zak
heeft en in feite kan doen waar hij zin in heeft.

Het is het scenario waar velen een jaar geleden al voor
gewaarschuwd hadden: dat Brunswijk in zijn grootheidswaanzin het
reilen en zeilen in het land naar zijn hand en die van zijn familie
wil zetten. Dat is een nachtmerrie waar niemand aan wil denken en
is de enige reden dat Santokhi nog altijd het voordeel van de
twijfel krijgt. Na een jaar het geschutter van Brunswijk en zijn
minister aangekeken te hebben, is het tijd dat de president nu
eindelijk op zijn strepen gaat staan en laat zien wie de echte baas
van het land is. Wat de consequenties ook zullen zijn, hij zal
… ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname