Onderling wantrouwen nekt huwelijk VHP en Abop

18/04/2021 10:10

Een onderonsje tussen DNA-voorzitter Marinus Bee (r), Asiskumar Gajadien (m) en Mahinder Jogi. De scheurtjes in het Abop/VHP-huwelijk lijken vooral langs etnische lijnen.
:
 

ANALYSE –
Elk huwelijk is een uitdaging omdat twee mensen één koers moeten bepalen. Een politiek ‘huwelijk’ is nog moeilijker, want partijen hebben altijd uiteenlopende belangen waardoor een eenduidige koers lastig te bevaren valt. Als er ook nog wantrouwen is binnen het politieke huwelijk dan zullen momenten van crises niet uitblijven.

door Euritha Tjan A
Way

‘Op zoek naar een betrouwbaar koppel voor beheer van een
boerderij, liefst Hindostaans sprekend’ was te lezen op sociale
media. De reacties onder de oproep spraken boekdelen. Op sociale
media lijken Surinamers hun masker van beschaving af te zetten en
wat tevoorverschijn komt, kan soms alleen maar worden beschreven
als rauwe smurrie waarvoor het collectief zich moet schamen.

De samenleving zit verkaveld in elkaar, dat valt niet te
ontkennen. Hindostanen, creolen, marrons, Javanen en Chinezen
hebben lange tijd gescheiden van elkaar geleefd. Dat was zo
ingericht, immers, wat de boer niet kent lust die niet, was de
gedachtegang erachter. Vertaald in het belang van de kolonisator is
dat geworden: als het volk niet bij elkaar zit, kan het geen vuist
maken tegen de overheerser.

Begrijpen

De besluiten die toen zijn genomen staan niet los van de
samenleving die Suriname nu kent. Degene die de oproep plaatste op
sociale media bedoelt trouwens niet dat hij alleen Hindostaans kan
praten. Nee, die gaat kennelijk ervan uit dat er maar weinig
niet-Hindostanen zullen zijn die de taal machtig zijn en komt weg
met het argument: ‘ik zoek iemand die mij verstaat’. Intussen wordt
wel gezegd: ‘Ik heb liever iemand die op mij lijkt in dienst’. Zijn
reden kan mogelijk zijn – want dat is moeilijk vast te stellen –
dat hij de andersdenkenden niet begrijpt en dus niet vertrouwt.

De ‘lelijkerds’ op sociale media zijn ook kiezers, DNA-leden en
ministers. De bevolking is dus nog steeds niet zover om elkaar
volop te accepteren en te vertrouwen. Dat is ook terug te zien in
het regeringsbeleid. De Hindostanen kiezen ervoor om Hindostaanse
figuren op sleutelposities te plaatsen en de marrons op hun beurt
marrons. De creolen, die traditiegetrouw bij de NPS zaten en de
Javanen bij de Pertjajah Luhur, staan erbij en kijken ernaar.
Althans de aanhang, want de leiders verdienen intussen een riant
salaris om niet al te moeilijk te doen over hun vervagende rollen
in het regeringsbeleid.

Balans

Maar het laten lijken van ministeries op de minister is helaas
niet voldoende om de zo begeerde balans te verkrijgen. Net als bij
de Koude Oorlog destijds is de ‘bewapening’ van beide zijden van
uitermate groot belang om equilibrium te behouden en uitspattingen
te voorkomen. Dus de ‘veiligheid’ blijft slechts gewaarborgd
wanneer de belangen van alle partijen evenwichtig worden gediend.
Die balans lijkt eruit bij de huidige regering. De tekenen waren al
aan de wand toen Ronnie Brunswijk, goudeerlijk verkondigde niets te
weten van de oprichting van New Surfin NV. Later werd deze omissie
gecorrigeerd maar het onbehagen bleef hangen.

Met de behandeling van de Machtigingswet voor het oprichten van
vervanger ‘Suriname National and Foreign Investment NV’ lijkt de
beer helemaal los. Zeker de leden Edward Belfort (Abop) en Mahinder
Jogi (VHP) stonden als gladiatoren tegenover elkaar. De debatten
gingen heen en weer maar het grootste probleem was terug te voeren
naar onderling wantrouwen. De Abop’ers vertrouwen de VHP’ers niet
omdat de toevallig benoemde ministers, directeur en
initiatiefnemers binnen de eerder mislukt opgerichte
investeringsvennoot allen tot de VHP-gelederen en achterban
behoren.

Belangengroepen

Dat er kampen zijn en ook belangengroepen blijkt uit veel meer.
Zo worden de Cubaanse artsen, die vooral voor de binnenlandbewoners
onmisbaar zijn, de deur gewezen door Volksgezondheidsminister Amar
Ramadhin van de VHP en wordt het teruggedraaid na druk van de Abop,
de partij die de marrons vertegenwoordigt. Zo zijn er nog meer
problemen; overheidsboottransport voor het binnenland vaart al een
jaar niet, de mensen moeten torenhoge prijzen betalen voor
riviertransport en niemand die daar wat aandoet.

De minister van weer Volksgezondheid verbiedt ‘dokter’ Germain
May om zijn Super Fever Medicine te verspreiden, om zo gevaar voor
de gezondheid te voorkomen. Maar de vicepresident, die als de
marron de kracht van de natuur van dichtbij kent, laat zich al
drinkende demonstratief graferen met de ‘dokter’ en postte het
op sociale media. Kortom, het land lijkt verdeeld naar etnisch
inzicht en belang.

Nu is het niet zo dat Suriname niet eerder heeft gehakt met dit
bijltje, maar elke ziekte heeft een zogenoemd medicijn. Zo zei Ram
Sardjoe, die vicepresident was toen de Javaanse en creoolse
sentimenten een veel grotere rol speelden, dat hij altijd handelde
op basis … ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname