Oemrawsingh: 25 februari niet handhaven als vrije dag

Sunil Oemrawsingh, voorzitter van Stichting 8 December 1982 roept de regering op om de gewijzigde Amnestiewet 2012 in te trekken en om 25 februari niet te handhaven als nationale vrije dag. Wij moeten zorgen dat deze 15 mannen met trots vanuit de hemel naar ons hier kijken vandaag. De toorts is overgedragen en in goede handen. Het is nu aan ons!” voerde hij zojuist aan bij de traditionele bloemenhulde in Fort Zeelandia. 

“Vandaag is het 38 jaar geleden dat precies op deze plek  gruwelijk moorden werden gepleegd op 15 dragers van toortsen voor democratie en vrijheid. Het doel van de moordenaars: het vernietigen van de inspirerende levensgeesten en motiverende stemmen voor recht, waarheid en democratie. Bij wijze van intimidatie en om hun boodschap van moord en vernietiging kracht bij te zetten werden 38 jaar geleden ook de mediahuizen Radika/ABC in brand gestoken. De drukkerij van dagblad de Vrije Stem en het vakbondsgebouw van De Moederbond werden opgeblazen. Het  was niet alleen een aanslag op de vrije meningsuiting, het vakbondswezen en de vrije pers, het was een aanslag op de Surinaamse ziel.

Maar zoals voorspeld door de 15 helden die hier hun leven gaven voor een beter Suriname, was de inspiratie die hen dreef, een inspiratie die hen en hun gedachtegoed levend hield en Suriname altijd weer terug zal brengen op het spoor van democratie en rechtsstaat. Op het spoor van gerechtigheid. Het is een jaar geleden dat de eerste tekenen van de gerechtigheid klonken na lang wachten en lijden door de nabestaanden en ons volk. De rechterlijke uitspraak van 29 november 2019 heeft  het masker van de moordenaars doen verbleken. Toen wisten wij al dat het karakter van gewetenloosheid en de inborst van straffeloosheid zich zou uiten niet alleen in juridisch verzet, maar in het wederom zichtbaar maken van de ware aard van intimidatie, dreiging en kwaadaardig inspelen op de helende Surinaamse ziel.

Met in onze gedachten en in onze harten de nimmer wankelende inspiratie van onze helden die rotsvast geloofden in democratie en rechtsstaat, moeten wij ook vandaag alert blijven op de laatste stuiptrekkingen van de symbolen van vernietiging, moord en straffeloosheid in ons land! Wij zijn onbevreesd.

Na 38 jaar is het genoeg geweest. Wij moeten met z’n allen ervoor zorgen dat we een land blijven met een geheugen. De inspiratie van deze 15 zonen van Suriname, de roep voor gerechtigheid en rechtvaardigheid, weerklinkt in de stemmen en de eisen van vele jonge Surinamers vandaag. De helden inspiratie heeft haar weg gevonden naar een nieuwe republiek in wording, naar generaties die nu de wens uiten en onbevreesd de strijd zullen aangaan voor behoud van onze democratie, voor behoud van onze vrijheid, voor verdediging van het gedachtegoed waar deze 15 mannen voor stierven.

Dit fundament voor de rechtsstaat en democratie is onuitwisbaar en zeker niet het resultaat van een foutief denken. De 15 martelaren geloofden in de kracht van het woord, de overwinning van de waarheid en de inspiratie van de vrijheid. Er was geen plek voor wapengeweld. Elk ander verhaal is leugen en dit is voor de geschiedenis vastgelegd in het gerechtelijke vonnis.

Zonder enige aantoonbare aanleiding werden deze 15 zonen 38 jaar geleden uit hun huizen gehaald en  gewelddadig overgebracht naar deze locatie, Fort Zeelandia. Het was de laatste keer dat hun dierbaren hun levend zagen; en toch kunnen wij hen voelen in ons hart, hun vreugde en licht voelen schijnen, nu vaststaat dat hun recht op gerechtigheid wordt gehonoreerd en dat alle laster slechts gebleken is niets anders te zijn dan, lasterpraat van gewetenloze daders. De waarheid is dat de Surinaamse geschiedenis op 8 december 1982 de namen van vijftien dappere Surinamers heeft toegevoegd, namen die wij nu hier noemen:
John Baboeram, Bram Behr, Cyrill Daal, Kenneth Gonçalves, Eddy Hoost, André Kamperveen, Gerard Leckie,
Sugrim Oemrawsingh, Leslie Rahman, Surendre Rambocus, Harold Riedewald, Jiwansingh Sheombar, Jozef Slagveer, Robby Sohansingh en Frank Wijngaarde.Wij vragen u een respectvol applaus voor deze dappere Surinamers.Het bloed van onze 15 helden heeft niet zinloos gevloeid op 8 december 1982. Hun offer, het hoogste offer dat een mens kan geven, is nu na 38 jaar nog steeds de stuwende kracht en licht op ons pad in de strijd voor gerechtigheid. Het is ook daarom dat wij geen groter belang kennen dan het belang van een goed functionerende rechtsstaat.

Nog steeds, ondanks onomstotelijk bewijs en een onweerlegbaar vonnis, zijn de pogingen een aanslag te plegen op de boodschap van onze helden en het tot zwijgen brengen van de door hun gevoede inspiratie voor een Suriname waar vrijheid en rechtvaardigheid regeert, in verhevigde vorm losgelaten. Maar de nabestaanden en wij Surinamers hebben voor hetere vuren gestaan, en ook nu zullen wij onze hoop en geloof ondanks het slepend karakter van de rechtszaak, in stand houden.

De afgelopen 38 jaar, zijn wij … ………… (Star)


Lees verder

Bron: Starnieuws.com