Naar een nieuwe toekomst van Suriname: Armoede: De Criminele Ontwrichting van Menselijke Vooruitgang – Parbode

De beelden staan ons nog vers in het geheugen. Van de lange rijen voor Winkel Chotelal aan de hoofdstedelijke Hendrikstraat, zo vlak voor de verkiezingen. Weken achterelkaar stonden vrouwen en mannen dagelijks uren in de rij om ‘goedkope’ levensmiddelen in te slaan, omdat ze niet genoeg geld hadden om hun gezin te onderhouden.
Tekst Maureen Silos
Deze beelden zullen voor altijd in mijn geheugen gegrift blijven als symbool van de vernederende verkiezingscampagne van de NDP gericht op het letterlijk ‘arme volk’. Voor mij vormen zij een soort vingerafdruk van een dramatisch falend politiek-economisch systeem waarin arme mensen, al sinds de oprichting van politieke partijen in Suriname, als politieke objecten worden gezien en behandeld.
Mensen verworden tot ‘objecten’ wanneer ze puur als middel gebruikt worden om je doel te bereiken. Ze zijn niet langer wezens met hun eigen emoties, behoeften en wensen, waarover je je zorgen moet maken, maar gebruiksartikelen zoals een mobiele telefoon of een hamer. Deze objectivering manifesteert zich ook in de uitdrukking ‘sociaal zwakkeren’ voor arme mensen, alsof het een aangeboren handicap is.
Armoede is een uitvloeisel van onze maatschappijstructuur waarin politieke, economische en sociale ongelijkheid is ingebouwd. Maar omdat sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw mensenrechten moeten worden gerespecteerd, bewijzen onze politici lippendienst aan de mondiale juridische consensus dat armoede eigenlijk niet meer kan. Dus wordt in elke verkiezingscampagne vrolijk geroepen dat wij ‘armoede gaan bestrijden’ in Suriname. Wel, bestrijden doe je met kakkerlakken en ander ongedierte. Armoede hef je op! Met de keuze voor opheffing komt onmiddellijk de piramide van economische ongelijkheid en onrechtvaardigheid in het vizier, de manieren waarop deze in stand worden gehouden en gerechtvaardigd, en de morele aberratie die armoede in feite is.
De internationale discussies over armoede, de verschillende vormen die zij kan aannemen, de oorzaken en de manieren om haar op te heffen zijn zeer divers en complex. In dit artikel gebruik ik armoede in de betekenis van de economische status van een gezin wiens inkomen onvoldoende is om de gemiddelde levensstandaard te halen.
Er zijn vier primaire risicofactoren waarmee arme mensen worden geplaagd: emotionele en sociale uitdagingen; acute en chronische stress; cognitieve achterstanden en gezondheidsproblemen. In dit artikel worden de cognitieve achterstanden als gevolg van armoede besproken en vooral de negatieve effecten van armoede op de zich ontwikkelende hersenen van kinderen.
De vraag die wij ons als samenleving moeten stellen is: past het in ons mens- en wereldbeeld en in ons waardesysteem om een politieke economie in stand te houden, die voorspelbaar, generatie na generatie, de ontwikkeling van arme kinderen verwringt en hun het recht ontneemt om al hun genetisch bepaalde potenties als Homo sapiens (denkende mens) te manifesteren?
 Neurologische achterstand
In Suriname wordt geen onderzoek gedaan naar de effecten van armoede op kinderontwikkeling, dus zijn wij aangewezen op buitenlandse bronnen. In veel landen wordt al decennialang dergelijk onderzoek verricht en het is internationaal bekend dat armoede een negatieve invloed heeft op de gezondheid en het academisch succes van kinderen. De onderzoeksresultaten zijn mistroostig. Arme kinderen ervaren over het algemeen meer stress en ontberingen, zoals slechte voeding of geweld en hebben, vergeleken met kinderen van niet-arme ouders, minder manieren om hiermee om te gaan. Gemiddeld komen ontwikkelingsachterstanden, emotionele problemen en lagere schoolprestaties vaker voor bij arme kinderen. Veel landen hebben speciale programma’s ontwikkeld om arme kinderen te helpen geen slachtoffer te worden van hun economische situatie.
Tot voor kort waren de hersenen van kinderen geen onderdeel van deze onderzoeken. Deze achterstand wordt nu ingehaald door onderzoek naar het effect van armoede op de wijze waarop de hersenen van kinderen zich ontwikkelen. Het blijkt dat in armoede opgroeien meer is dan het ontberen van materiële basisbenodigdheden. Het is genetisch bepaald dat de hersenen uiteindelijk het wonderbaarlijke 1,5 kilogram-orgaan zouden moeten worden, waarmee grote intellectuele prestaties kunnen worden geleverd. Armoede vergroot echter het risico dat de hersenen van kinderen niet door de normale ontwikkelingsfasen gaan. Het blijkt dat armoede bepaalde delen van de hersenen, die essentieel zijn voor geheugen, planning en besluitvorming, niet tot volle groei laat komen.
 Executieve functies
Er wordt ook onderzoek gedaan naar het vermogen van de hersenen om te veranderen. Dit onderzoek levert manieren op om de negatieve neurologische effecten van armoede op kinderen te verminderen. Een voorbeeld hiervan wordt besproken in de TED Talk van Kimberly Noble, How does income affect childhoodbrain development?, te zien op YouTube.
Onderzoekers bestuderen ook de cognitieve vermogens van kinderen met betrekking tot geheugen, ruimtelijk redeneren, taal en executieve functies. Deze laatste zijn vaardigheden zoals planning, problemen oplossen en zelfbeheersing. Arme kinderen scoren slechter op taalbeheersing en executieve functies dan kinderen uit niet-arme gezinnen. Deze uitkomst is geen verrassing voor de onderzoekers. Men wist immers al … ………… (Parbode)


Lees verder

Bron: Parbode.com