Mooie woorden werden na een jaar wanhoop voor de natie

16/07/2021 08:08

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.  
INGEZONDEN – De eerste acties van de regering-Santokhi/Brunswijk kwamen binnen als onaangename verrassingen. De raad van commissarissen moesten worden verdeeld. De toon was gezet. Nepotisme in haar zuiverste vorm. Toch dacht en hoopte men stilletjes dat de beloofde redding nabij was.
Het stokpaardje voor onze economie is altijd de koers geweest. De vorige regering deed wanhopige pogingen om deze niet verder te laten stijgen. Wat doet deze regering? Ze zoekt het hoogste punt op en houdt hem daar stabiel door SRD’s af te romen.
Terwijl de vorige regering a la dol leende om via wetten de vraagzijde tegemoet te komen, zet deze regering de koers gewoon op haar piek en probeert langzaam omlaag te duwen. Maar dat blijkt niet te baten (koers op 21). Liever gezegd: de aanbieders gaan steeds ietsje omlaag, omdat niemand zoveel SRD’s heeft om de vreemde valuta te kopen. Wel slim bedacht. Maar wordt de economische bedrijvigheid daardoor geholpen? Beslist niet.
Gezonde economische maatregelingen leiden tot bedrijvigheid, maar die bedrijvigheid is er helaas niet. Er is geen koopkracht bij de huishoudens. Het midden- en kleinbedrijf en de huishoudens proberen nu te overleven. De armen zijn de wanhoop nabij.

Weer lenen als oplossing
Naarstig poogt de regering buitenlands kapitaal te lenen om haar Herstelplan 2020-2022 en de begroting te kunnen uitvoeren. Maar het herstel richt zich veelal op infrastructuur en instituten. Nagenoeg niet op extra productie.
Als het alleen maar om de koers ging dan hoefden we niet naar het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Maar er speelt nog veel meer, namelijk een gigantisch begrotingstekort, wat deze regering en het parlement desondanks wel hebben goedgekeurd. Iedereen beseft dat herstellen tijd kost.
Iedereen weet ook dat de vorige regering de hoofdschuldige is van de huidige situatie. Maar wat is het pijnlijk en wrang, dat de samenleving het gelag moet betalen en de echte rovers nog steeds vrijuit gaan. Alles is kaalgevreten en als ruïne achtergelaten voor de natie.
De regering laat zien dat de samenleving op alle gebieden moet inleveren. Dat is pijnlijk en heel bitter. Het lijkt alsof de regeerders het geloof in de kracht van de natie onderschatten. In plaats van tijd te verspillen in een soort bedelwerk om ‘fresh capital’ binnen te halen, moest men de productie-industrie voorrang hebben geven. Maar neen!

Met prioriteit kiesstelsel wijzigen
Wat zou deze regering nu kunnen doen om het geschonden vertrouwen enigszins te herstellen? Ze zou er bijvoorbeeld voor kunnen zorgen dat de huidige financieel/maatschappelijke tragedie zich niet zal herhalen.
Graag geef ik een opsomming van eventuele maatregelingen die ertoe kunnen leiden dat wij beschermd worden tegen misbruik door leiders. Leiders die hun macht misbruiken en willen leven als koningen gebruiken vaak ook de democratische verkiezingen. Wij leggen daarom onze hoop op drastische veranderingen in ons land.
Primair zal het kiesstelsel na één jaar regeren bij wijze van prioriteit moeten worden gewijzigd. Waarom?
1. Als we niet meer bestolen willen worden dan zou deze regering ervoor moeten zorgen dat mensen met een strafblad zich niet meer verkiesbaar kunnen stellen. Dat criminelen gewoon kunnen deelnemen aan onze politiek is bizar. En dat zou niet mogen kunnen.
2. De Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) gaf herhaaldelijk als advies dat ons kiesstelsel qua zetelverdeling niet eerlijk is. Internationaal bestaat dus voldoende draagvlak om het kiesstel te herzien.
3. Er zullen strakkere richtlijnen moeten komen voor politieke partijen over de wijze van propagandavoering. Vlak vóór de verkiezingen geld strooien boven de dorpen (Brunswijk uit helikopters) en uitdelen van pakketten en materialen moeten als omkopen aangemerkt en dus verboden worden.
4. Strengere handhaving van de wet ter inzage van financiële donaties door bekende en anonieme personen aan politieke partijen (staat wel in de Grondwet, maar niemand leeft deze na).
5. Wet maken die deelname aan regeringsfuncties door gekozen volksvertegenwoordigers verbiedt.

Hoe verder?
Er liggen veel verwaarloosde sectoren in de maatschappij die samen met niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) ter hand kunnen worden genomen. Het instellen van veel presidentiële staatscommissies is geldverspilling; dit beleid van de president heeft tot nu toe maar weinig zoden aan de dijk gelegd. De civil society zal moeten worden geïnspireerd om het Herstelplan te helpen uitvoeren door faciliteiten te creëren die dat mogelijk maken. Maar daar hebben we inspirerende en eerlijke leiders voor … ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname