Mindere bezetting internaten door corona

13/08/2020 22:33 – Arjen Stikvoort
 
PARAMARIBO – Het coronavirus heeft niet alleen de scholen stilgelegd. Ook de internaten kampen met een veel lagere bezetting. De districtskinderen zijn namelijk terug naar huis. Anderen kunnen het niet meer betalen en een derde groep probeert de tijd productief in te vullen.
Het meisjesinternaat Maria aan de Henck Arronstraat heeft nog slechts vijf van de 23 bewoonsters in huis. “De rest is sinds de coronacrisis medio maart begon, teruggekeerd naar het binnenland. Enkele zijn begin juli teruggekomen voor het schoolexamen”, vertelt zuster Marwina aan de Ware Tijd. Samen met vijf collega’s houdt ze het internaat draaiende.
Het biedt huisvesting aan meisjes die lager- of voj-onderwijs volgen. Er zijn veel studiemomenten met ondersteuning van de zusters, maar er is ook tijd voor sport en spel. “We leren hen dat het belangrijk is om net als thuis te helpen in het schoonhouden van de slaapkamers, keuken en badkamer.”
Winnie Toemere woont al vijf jaar in het internaat. “Ik vind het lekker rustig en krijg alle aandacht van de lieve zusters. Soms werken we nog wat leerachterstand weg. Eind van de maand ga ik naar mijn vader in het binnenland.”
Directrice Audrey Tjin Asjoe-Millerson ziet het Soendersingh meisjesinternaat van de Evangelische Broedergemeente Suriname aan de Henck Arronstraat er eveneens stil en verlaten bij liggen. Van de ruim veertig jonge vrouwen van achttien jaar en ouder zijn er slechts veertien in huis. “Dit heeft alles te maken met de Covid-19-situatie. We hebben het er vaak over. Ook als de leerlingen terugkomen uit het district is voorzichtigheid geboden. We hanteren zeer streng de hygiëneprotocollen.”
De 25 tweepersoonskamers zijn goedkoper dan studentenhuisvesting elders in de stad, vertelt Tjin Asjoe-Millerson. Het terrein is afgesloten en veilig. Als iemand zich aanmeldt voor een kamer wordt gekeken of ze in de groep past. “We hebben een reglement. De regels zijn niet heel streng, maar we willen met een in- en uittekenlijst inzicht hebben waar eenieder uithangt en van de meisjes wordt verwacht dat ze helpen in de huishouding. Na een avondje stappen kun je hier niet anytime komen binnenvallen.”
In hun vrije tijd kunnen de meisjes groenten kweken in de moestuin of lekker chillen op het erf. Soms worden in het weekend activiteiten georganiseerd. Chaya Mahabier is de langst wonende in het internaat; ze is er al tien jaar. “Na mijn studie ben ik hier gebleven. Ik werk nu en zit dichtbij mijn werk. Ik voel mij hier prettig. Er is altijd iemand aanwezig. Als iemand ziek is, staat zuster Audrey 24 uur per dag aan je zij. Nu is het rustig, maar er is wel altijd iemand om mee te chillen.”
Armand Mingoen is directeur van het jongensinternaat Elisabethshof aan de Geministraat. Het gebouw stroomde leeg toen in maart door het coronavirus het onderwijs werd stopgezet. “We huisvesten scholieren van het middelbaar onderwijs en werkende jongvolwassenen. We hebben nu slechts veertien werkende jongeren in het internaat. Alle leerlingen zijn terug naar huis.”
Door het coronavirus hebben veel van de werkende jongeren hun baan in het toerisme en de horeca verloren en zijn vertrokken. Veel nieuwe aanmeldingen voor het nieuwe schooljaar zijn er niet. “Vroeger overtrof de vraag het aanbod. Door onzekerheid of de scholen fysiek kunnen beginnen en de slechte koers die de kamers duurder maakt, is het nog niet is volgeboekt.”
Mingoen let er op dat de Covid-19-protocollen worden nageleefd, maar bij jongens is dat een uitdaging. “Zij zijn nonchalanter met de regels. Een hele dag op je kamer blijven, worden ze snel beu.” Orgen Wilkens zit sinds een jaar op het jongensinternaat. “Ik heb veel binnen op de kamer gezeten tijdens corona. Ik volg lessen online. Het is hier heel stil geworden. Voor ontspanning spelen we soms een potje voetbal. Over twee weken ga ook ik voor vakantie terug naar huis in Marowijne.”
  Tweet 

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname