‘Louis Doedel was niet gek’

05/04/2021 00:00 –

Van Louis Doedel staat een bronzen kop op het terrein van de Sivis, maar als het aan Henk Herrenberg ligt, komt er ook een standbeeld van de vakbondsman. : dWT Archief  
PARAMARIBO – ‘Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt ze wel’. Die waarheid maakt nu een inhaalslag voor wat het verhaal van Louis Doedel betreft. Henk Herrenberg, die ontdekte dat Doedel niet dood was, weet het na het ontdekken van het medisch rapport zeker: “Ze hebben hem toen weggestopt omdat den ben frede fu en.”
Henk Herrenberg laat zich van zijn meest vriendelijke zijde zien wanneer de redactie bij hem op bezoek gaat in Tamanredjo. “Welcome, you can have a seat”, zegt hij glimlachend. Dat hij een grote dierenvriend is blijft geen geheim want de geiten en kippen maken zich al mekkerend en kakelend deel van het gezelschap. “Stil blijven. We have a visitor”, commandeert hij de dieren.
Voor Herrenberg, oud-politicus en vakbondsman, is de ontdekking van het medisch rapport van Louis Doedel pas het begin van een belangrijk proces. Hij was namelijk degene die toen als parlementariër als eerste ontdekt had dat Doedel niet dood was, zoals iedereen dacht, maar dat hij was opgesloten. Het nieuws sloeg in als een bom. “Doedel was niet gek. Ze hebben hem toen weggestopt omdat den ben frede fu en.”

Rapport terecht
Het medisch rapport van vakbondsman, activist en journalist Louis Doedel dat ongeveer 43 jaar was verdwenen, is op een blauwe maandag gewoon zomaar op de werkkamer van Raj Jadnanansing, directeur van het Psychiatrisch Centrum Suriname (PCS), gevonden. Vreemd, maar tegelijkertijd ook een hele opluchting voor vooral de familie. Ze hoopt hiermee toch nog een duidelijke verklaring te krijgen van de autoriteiten waarom haar geliefde tientallen jaren was opgesloten in de psychiatrische inrichting Wolfenbuttel, het huidige PCS.
Herrenberg is blij, niet alleen omdat het medisch rapport terecht is. De opluchting is vooral ook omdat hij nu de gelegenheid heeft om het verhaal over de ‘onterechte bekladding’ van Doedel te delen.

Doedel leeft nog
Volgens Herrenberg begon zijn zoektocht naar Doedel, één van de belangrijkste vakbondsleiders van het eerste uur, eind jaren zeventig. De oud-politicus was toen parlementariër van de Socialistische Partij Suriname (SPS). Via partijgenoot Anton van Vliet kwam Herrenberg in contact met diens broer Hugo die rond die periode vanuit Nederland een bezoek bracht aan Suriname. “Hij wist me te vertellen dat Doedel niet dood was, maar was opgesloten in ’s Lands Psychiatrische Inrichting (LPI). Ik heb later begrepen dat Hugo ook daar was opgesloten vanwege protesten tegen het kolonialistisch gedoe”, vertelt hij.
Omdat een parlementariër wettelijk bevoegd is zaken te onderzoeken is hij niet lang nadat hij de informatie kreeg van Hugo gaan kijken of de lang gezochte en gek verklaarde vakbondsman nog in leven was. “Ik vroeg daar aan vier verpleegkundigen of Doedel nog in leven was. Ze vertelden me dat hij al lang dood was. Maar aan de lichaamstaal van één van de broeders kon ik merken dat zijn collega’s mij niet de waarheid vertelden.”

Jai Gobind-bejaardentehuis
Herrenberg ging daags daarna opnieuw naar LPI. De klokkenluider onthulde toen dat de vakbondsman niet dood was. Maar omdat ze doorhadden dat hij gezocht werd is hij bewust verplaatst naar het toenmalige Jai Gobind-bejaardentehuis aan de Indira Gandhiweg. “Ik ben daar gaan kijken”, haalt een emotionele Herrenberg zich voor de geest.
Hij vervolgt: “Elke keer wanneer ik dit vertel mi skin e gro. Ze hebben me gebracht in één van de kamers en ik zag hem daar liggen. Die man was net een plant, hij was meer dood dan levend.” Nadat hij dat had gezien begon de parlementariër terstond te bellen met familieleden van Doedel. Na enige tijd proberen kreeg hij één van zijn tantes, een zekere Wilma, die bereid was om te komen kijken of het inderdaad haar neefje was. “Di a vrouw doro a kisi wan djebri-winti ini a presi. Helemaal overstuur begonnen ze te gillen: “Na Louis, na Louis”, vertelt Herrenberg.
Hij weet nog dat het moeilijk te communiceren was met Doedel omdat de medicijnen hem tegen die tijd al mentaal hadden vernietigd. Samen met onder anderen toenmalig parlementsvoorzitter Emile Wijntuin, Jan Haakmat van De Moederbond en familielid Nina Jurna waagde Herrenberg toen al een poging aan eerherstel voor de befaamde vakbondsleider.
Mede door de inzet van de politieke partij SPS heeft Doedel nadat hij in LPI stierf op 10 januari 1980 een goede begrafenis gehad op de Rooms-Katholieke begraafplaats. “Er waren niet veel mensen op de begrafenis. Maar zo worden helden begraven. Noiti furu sma e kon.” Anders dan sommigen beweren is Doedel volgens Herrenberg nooit vrijgelaten. “Ik was daar toen hij stierf. A man dede … ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname