INGEZONDEN: Spaar- en Stabilisatiefonds Suriname of een echt Welvaartsfonds?

08/08/2020 22:11
De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht om stukken niet te plaatsen, in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.  
Op de persconferentie van 2 augustus naar aanleiding van de derde olievondst langs de kust van Suriname, heeft president Chandrikapersad Santokhi opgemerkt dat de wet Spaar- en Stabilisatiefonds 2017 snel operationeel moet worden gemaakt middels staatsbesluiten. De president gaf aan dat het Spaar- en Stabilisatiefonds Suriname nodig en belangrijk is voor het diversifiëren en duurzaam ontwikkelen van de economie, maar ook voor het wegwerken van sociale achterstanden alsook het investeren in het onderwijs met een kennismaatschappij en voor de infrastructuur van het land en de informatietechnologie. De president gaf tevens de garantie dat het beleid van zijn regering zal zijn om deze wet toe te passen op alle inkomsten uit natuurlijke hulpbronnen.
Vanuit de optiek van intergenerationele rechtvaardigheid onderschrijven wij de door de president genoemde mogelijke aanwendingsrichtingen van de middelen van het fonds. Evenwel, in de huidige vorm staat de wet dergelijke aanwendingsrichtingen niet toe. Immers, de wet geeft duidelijk aan dat de door het fonds verkregen middelen dienen te worden belegd, waarbij in beginsel beleggingen in Suriname zijn uitgesloten alsook financiering van Surinaamse (semi-)autonome overheidsorganen en publiekrechtelijke lichamen. Verder mag geld alleen onder strikte voorwaarden uit het fonds worden opgenomen ter aanvulling van tekorten van de overheid.
Verder wordt op basis van huidige wet het fonds enkel gevoed door een overschot aan werkelijke mijnbouwinkomsten boven een begrote mijnbouwinkomstenstroom. Dat laat de mogelijkheid open voor de overheid om mijnbouwinkomsten (deels) consumptief te besteden in plaats van te investeren. Overheidsconsumptie van mijnbouwinkomsten is vanuit het oogpunt van intergenerationele rechtvaardigheid niet wenselijk, daar het inkomsten betreft uit niet-hernieuwbare natuurlijke hulpbronnen/delfstoffen.
Alvorens de wet en het fonds operationeel te maken lijkt het ons dan ook zaak om in het belang van Suriname de wet zodanig aan te passen dat de aard van het fonds rechtens wordt getransformeerd in een welvaartsfonds dat daadwerkelijk intergenerationele rechtvaardigheid nastreeft. In het kader van dat laatste zou de overheid ervoor moeten zorg dragen dat het fonds alleen geld kan spenderen aan risicoloze courante beleggingen of uitgaven die kwalificeren als overheidsinvestering.
Voorts kan overwogen worden alle staatsondernemingen onder het fonds te hangen opdat het fonds gevoed kan worden met alle dividenden van staatsondernemingen, naast alle royalty’s uit de mijnbouw, alsook het staatsaandeel in de ‘profitoil’ onder de productiedelingsovereenkomsten voor de offshore olie en gas. Deze laatste post zal in afzienbare termijn vrij omvangrijk worden. Inkomstenbelasting op mijnbouwactiviteiten zouden we evenwel in de algemene middelen willen laten vallen teneinde grotendeels overheidsconsumptie te financieren.
Fariq Ishaak (FI@albemarleadvisors.com)
Victor Koekkoek (VK@albemarleadvisors.com)
  Tweet 
Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname