INGEZONDEN: Jeugdparticipatie gaat verder dan advies geven

12/08/2020 17:22
De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht om stukken niet te plaatsen, in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.  
Als voorzitter van het platform Jeugdparlement van Suriname brengt deze dag, 12 augustus 2020, mij ertoe de relevantie van participatie van onze jongeren en de daartoe behorende beleidsonderdelen aan een kritische beschouwing te onderwerpen. Ook wij, jongeren, hebben een dag om terug te blikken naar de werkelijke rol en betrokkenheid van ons in de wereld: de International Youth Day zoals wij die kennen. Het thema van dit jaar is jeugdparticipatie voor wereldwijde actie.
Er is geen eenduidige definitie van “jongeren” in de nationale wetgeving. Conform het Staatsbesluit van 10 januari 2017, houdende vaststelling van nieuwe regels inzake het Nationaal Jeugdinstituut, wordt jeugd gedefinieerd als persoon in de leeftijd nul tot 25 jaar. Verder verstaat het directoraat Jeugdzaken onder jeugdigen personen tussen nul en dertig jaar volgens het verslag van Chaguaramas. Er is dus wel een centraal vertrekpunt, maar nog geen eindstation.
Desondanks is de ideologie dat wij jongeren in samenwerking met de ouderen in tien jaar tijd de duurzame ontwikkelingsdoelen (SDG’s) gerealiseerd krijgen. Veelal zullen de jonge mensen het product zijn van de SDG’s en tegelijkertijd moet zij ervoor zorgdragen dat er evaluatiemomenten worden ingebouwd. Ontwikkelen van een nieuwe framework is hierbij ook ideaal.
Kwalitatief onderwijs en goede gezondheidszorg zijn van belang. Verder zal de betrokkenheid van de jongeren en jongerenorganisaties bij besluitvormingsprocessen geen symbolische karakter moeten hebben. Anders zullen wij “the best model of practice” zijn op papier, maar niet in de uitvoering.
In mijn jaren als voorzitter van het Nationaal Jeugdparlement heb ik mogen ervaren waarom Suriname binnen het Caribisch Gebied het beste Youth Model heeft als het gaat om jeugdparticipatie. Het gaat hierbij vooral om het democratisch kiezen van de jeugdvertegenwoordigers. Maar als we kijken naar de vertaalslag van het jeugdparlement in “mee helpen denken” en “mee helpen bepalen” merk je er weinig van. Dit komt door de beperking van het instituut die is opgenomen in de statuten. Het jeugdparlement is een “adviesorgaan”. Advies kan altijd terzijde worden gelegd. Bijkomend, bieden de volwassen (regeerders) de jongeren (jeugdvertegenwoordigers) niet volledig de ruimte om behulpzaam te zijn naar de samenleving. Onze jongeren worden hierdoor inschikkelijk.
Het wordt tijd dat wij onze jongeren meer als partners betrekken bij het nemen van beslissingen die voor hen van belang zijn. Hierdoor zal de kans toenemen dat deze beslissingen worden geaccepteerd, aangenomen en deel gaan uitmaken van hun dagelijks leven. Laat mij me haasten om te zeggen dat jongerenbetrokkenheid verder gaat dan alleen advies geven. Het gaat om een gelijkwaardig partnerschap.
Programma’s en activiteiten moeten worden ontwikkeld met de jeugd, in plaats van voor de jeugd. In dit soort gelijkwaardige partnerschappen moeten zowel volwassenen als jongeren volledig te zien zijn, openstaan voor verandering in de manier waarop zaken aangepakt worden en een gezamenlijke visie op het partnerschap delen.
Het is handig liever vandaag dan morgen er te zorgen dat er mechanismen bestaan voor directe interactie tussen de overheid en jongeren: jongeren moeten worden aangemoedigd om de communicatie te versterken via peer-to-peer-netwerken tussen de overheid en het maatschappelijke middenveld, zodat zij kunnen profiteren van de geleerde lessen en de beste praktijken.
Decentraliseer de macht door alle jongeren toegang tot het politieke proces te geven en de mogelijkheid om hun stem te laten horen. Het gaat hierbij erom dat de leden van het parlement naar de lokale kiesdistricten gebracht worden om met de jongeren te overleggen over de kwesties die hen het meest bezighouden, waaronder mentale gezondheid, onderwijs en werkloosheid.
Het invoeren van quota voor jongeren op de parlementaire lijsten en in de nationale lijsten: quota en wettelijke kaders zijn belangrijk, maar ze betekenen bijna niets als er geen verplichting is om te zorgen voor een zinvolle deelname van jongeren in alle fasen van het verkiezingsproces (vóór, tijdens en na de verkiezingen) en in andere sleutelprocessen.
Het Nationaal Jeugdinstituut niet proberen en denken op te doeken, maar de interne structuren versterken en bemannen met personen die in het bezit zijn van georganiseerde kennis. Het instituut abrupt stoppen is een teken van zwakte en dat heeft deze nieuwe regering de jongeren niet toegezegd. Doet mij denken aan de bekende slogan van een steen handelmaatschappij: build it, fix it – Think KULDIPSINGH.
Kelvin Koniki
  Tweet 
Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname