INGEZONDEN: Het lot van de NPS

13/10/2021 08:06

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenome­n, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.
: dWT Archief
 

PARAMARIBO –
Op 29 september 2021 vierde de Nationale Partij Suriname (NPS) haar 75-jarig bestaan. De NPS is op 29 september 1946 opgericht. De eerste voorzitter was mr. Gerard van der Schroeff en één der bekendste medeoprichters was dr. Johan Ferrier. In 1946 werd ook de PSV opgericht, door onder anderen pater Jozef Weidmann en professor Coen Ooft. Een paar jaar later, werden ook de VHP (in januari 1949 ) en de KTPI (1949) opgericht. In hetzelfde jaar zijn ook de Moslimpartij Suriname en de Hindoepartij Suriname opgericht. Het jaar daarop zijn meerdere partijen opgericht, die echter meer op etnische basis waren gestoeld.

De oudste partij, die nog steeds in de politieke arena actief
is, was lange tijd ook de grootste en toonaangevende politieke
organisatie van Suriname. De NPS heeft meer dan veertig jaar deel
uitgemaakt van diverse regeringskabinetten, maar heeft echter ook
dieptepunten gekend. In 1955 scheidden acht leden zich af en
richtten de SPD op onder leiding van David Findlay. Hetzelfde
gebeurde in 1967; toen werd de PNP opgericht onder leiding van Just
Rens en dr. Franklin Essed. In 1975, het jaar waarin de
onafhankelijkheid met de NPS in de voorhoede werd doorgedrukt,
verlieten drie Statenleden – Paul Somohardjo, Liesbeth Clarke en
Charles Lee Kon Fong – de partij en vormden een eigen fractie.

Machtscentrum

De NPS heeft in 1973 de regering gevormd in NPK 1-verband en wel
samen met de PSV, de PNR en de KTPI. Zij wonnen in 1977 wederom de
verkiezingen; deze keer als NPK 2-combinatie, die mede werd gevormd
door de PSV, de HPP en de KTPI. Na de militaire dictatuur keerde de
NPS pas in 1987 terug in het machtscentrum, in Front-verband (Front
voor Democratie en Ontwikkeling), waarbij op 25 januari 1988
ingenieur Ramsewak Shankar als president en Henck Arron als
vicepresident werden geïnaugureerd. De regering-Shankar/Arron werd
door de zogenoemde ‘telefooncoup’, ook wel de Kerstcoup genoemd, op
24 december 1990 afgezet. Na deze coup heeft luitenant Iwan
Graanoogst voor enkele dagen, de rol van interim-president
vervuld.

De NPS behaalde in 1991 wederom verkiezingswinst en wel in
NFverband met de VHP, KTPI en de SPA. Het lot bepaalde dat de NPS
in 1996 in de oppositie terechtkwam; zij werd door de NDP verslagen
en drs. Jules Wijdenbosch werd tot president gekozen en heeft de
toenmalige regering samengesteld.

Einde glorietijd

De groene partij maakte een comeback in 2000 en 2005; beide
keren in NF-verband. Echter, het lot besliste wederom en in 2010
belandde de NPS met vier zetels opnieuw in de oppositie. In
V7-verband was de NPS in 2015 goed voor twee zetels, maar verwierf
door het heengaan van de VHP’er, Sheilendra Girjasing, een derde
zetel door opschuiving. Marlon Budike kreeg de zetel van Commewijne
toegewezen.

Thans lijkt de glorietijd van de NPS ten einde te zijn gekomen.
De NPS is niet meer de gerenommeerde en toonaangevende partij van
Suriname; zij heeft geen noemenswaardige groei doorgemaakt en was
in 2020 goed voor slechts drie zetels. Door deze nederlaag moest de
groene partij een bittere pil slikken ! De mamoetpartij is
behoorlijk uitgehold, door ook het vertrek van enkele prominenten
naar de NDP, zoals Patrick Kensenhuis, Remy Pollack en Ronald
Hooghart.

Zoveelste viool

De NPS maakt weliswaar deel uit van de huidige coalitie, maar
speelt de zoveelste viool en blijkt niet serieus te worden genomen.
Vermeldenswaard is dat de Pertjajah Luhur met één zetel de rol van
pajongwaaier van de Abop vervult! NPS-voorzitter Gregory Rusland
heeft meerdere malen aangegeven dat zijn partij niet wordt
betrokken bij vele beslissingen en ook niet bij top- en/of
coalitiebesprekingen. De retorische vraag is of het voor de NPS dan
nog zin heeft om in een regering te participeren, waarbij zij
helemaal geen rol van betekenis vervult?

Na de uitspraak van president Chandrikapersad Santokhi over
“verkiezingen in 2025 of eerder” verklaarde Patricia Etnel dat de
NPS moet gaan nadenken om verdere stappen te ondernemen. In reactie
op uitspraken van NPS’ers, heeft Abop-topper Joël ‘Bordo’ Martinus
gesteld dat de NPS liever uit de regering kan stappen. Mijns
inziens hoogtijd voor de NPS om de nodige acties te ondernemen en
niet langer plaats te nemen op de reservebank. Wel moge worden
aangetekend, dat de groene partij altijd heeft geholpen om
structuur te brengen in het ontwikkelingsproces van ons geliefd
land.

Hopelijk is de glorietijd van de NPS nog lang niet voorbij en