IN MEMORIAM: Laurents Petrusi

22/10/2021 20:03

-
Samuel Wens

Laurents Petrusi
: privécollectie
 

BOTOPASI –
‘Gaamba Lolinsi’ (broer Laurents), ‘Peto’ of ‘Amoksi’, werd hij liefkozend genoemd. Laurents Petrusi, zoals hij officieel staat ingeschreven in het bevolkingsregister, heeft 11 oktober de strijd tegen de vreselijke corona verloren. Het dorp Botopasi, aan de Boven-Suriname in het district Sipaliwini, heeft in hem een grote en voorbeeldige persoon verloren. Hij was zoon van wijlen Mariana Petrusi en Afoema Josafath. Laurents heeft zijn biologische moeder niet gekend, want zij overleed toen hij baby was. Laurents werd als zuigeling, voor borstvoeding, op de schoot van Teenti Katreintje gelegd.

Wie kent in Botopasi niet zijn ‘Saamaka womi osu’
(gastenhuis), met als hoogstaand kunsthoutsnijwerk een fraai
versierde voorgevel? Gaamba Lolinsi bouwde twee prachtige woningen,
voor zijn (pleeg)moeder en zichzelf. Toen beide huizen en andere
van familieleden tijdens de Binnenlandse Oorlog in vlammen
opgingen, liet hij zich niet kisten, maar deed hij eer aan zijn
lijfspreuk: ‘Jouw dorp is je basis en je thuis’. Petrusi bouwde
doodleuk een nieuw huis. Het tekende zijn volhardendheid. Op het
laatst van zijn leven bezat hij zowel te Brokopondo Centrum als in
Paramaribo eigen woningen. Hij opende in 1980 zijn eigen
meubelbedrijf Petania waar hij als directeur de scepter
zwaaide. 

Laurents Petrusi zag in 1945 het levenslicht. Onderwijzer Sam
Leidsman, hoofd van de school op Botopasi, ontdekte al vroeg
zijn talenten, die meer omvatten dan vaardigheid in houtsnijwerk.
De dorpelingen, zijn leeftijdgenoten en vrienden, onder wie Abisai
Ritfeld en Reinhard Amania, roemen hem als jager: bekwaam
pijl-en-boogschutter. Maar het waren zijn groene landbouwvingers
die de onderwijzer deden besluiten hem naar het district Brokopondo
te sturen, waar hij bij het toenmalige landbouwproefstation
Brokobaka te werk werd gesteld.

‘Metter’

Vanwege zijn doorzettingsvermogen en vooruitstrevende inslag
werkte Petrusi zich op tot topambtenaar. Als landbouwinstructeur
gaf hij tuinbouwonderwijs op de lagere scholen en verwierf de naam
‘Metter’ (onderwijzer) in district Brokopondo. Ook legde hij
talloze schooltuinen aan om kinderen de liefde voor de natuur bij
te brengen. Schoolkassen werden bijgevuld met de opbrengsten van
verkoop uit de schooltuinen. Hij werd uiteindelijk
ressortleider van het ministerie van Landbouw Veeteelt en
Visserij.

Petrusi was bovendien bestuurslid van de onderafdeling
Brokopondo van de Nationale Partij Suriname, tevens bestuurslid en
dienaar van de Maranatha Gemeente der Evangelische Broeder Gemeente
te Brokopondo Centrum. Hij was een rolmodel voor velen uit het
binnenland. Zijn wens om in Botopasi zijn laatste rustplaats te
hebben, gaat zaterdag in vervulling. Hij ligt vanaf vrijdag
opgebaard in zijn huis in Botopasi. 

Om zo een grote zoon te vereeuwigen zou Gaan Manja
Basu – in het centrum van het dorp (waar culturele en
officiële activiteiten worden gehouden) – aan de overkant van zijn
huis, omgedoopt moeten worden tot Gaamba Lolinsi Manja
Basu. Petrusi laat echtgenote Yvonne Norine Manuel en
kinderen achter.


 
Tweet