Hoe zou ik als leider omgaan met de natuur?

Het gaat al een tijd goed verkeerd met het bosgebruik in Suriname. Politici beroepen zich al te graag op onze status van het meest beboste land ter wereld. De wijze waarop een land met zijn natuur omgaat wordt ook bepaald door de attitude van zijn leiders. Ook in de laatste vijf jaren hebben de regeerders ervoor gekozen om onze natuur te exploiteren zonder Milieuraamwet. Skalians, ongecontroleerde goudwinning en conventionele houtkap sprongen in het oog, naast zandafgravingen bij Braamspunt en illegale handel in jaguars.

In de onlangs aangetreden regering Santokhi zijn alle vier coalitieleiders bekend met deze problematiek. De politicus Somohardjo wordt gelinkt aan ongebreidelde gronduitgifte. Zijn collega Rusland verstrekte de heer Brunswijk goudconcessies in het Brownsberg Natuurpark. En de heer Santokhi ondervond weerstand toen hij een clean sweep actie organiseerde in datzelfde gebied. Hoe zou ik als leider omgaan met de natuur om ons land evenwichtig te ontwikkelen?

De makkelijke weg is om grondstoffen zoals goud te ontginnen of hout te oogsten en die al dan niet verwerkt te exporteren. Onze goudvoorkomens bieden een alternatief voor het verdienen van geld, vooral als er geen stringente wetgeving is voor herstel van het milieu. Een trade-off is iets inruilen voor iets anders. Bijvoorbeeld, bij een bezoek aan het stadion besteed ik geld en tijd in ruil voor de voetbalwedstrijd. Bij een negatieve trade-off lever ik iets in dat niet opweegt tegen wat ik ervoor terug krijg. Goud ontginnen met een skalian in het stuwmeer levert bijvoorbeeld geld op voor de ondernemer en de economie, maar laat een onherstelbare ravage achter voor de omgeving. In tijden waar er snel geld moet worden verdiend, bestaat het gevaar dat ik als leider een oog dicht doe voor de negatieve trade-offs. Ik kies voor geld verdienen ongeacht de schade die de activiteit teweegbrengt.

De mensen die in de sector werken hebben hun contacten met de politieke partij en beïnvloeden de leider. Dit kan erin resulteren dat ik ‘nog even’ doorga met het in stand houden van de huidige manier van exploitatie van de natuur en duurzaam beheer uitstel. Als ik niet geleidelijk werk aan een duurzame economie, maar kies voor snelle winsten en het opofferen van de natuur, gaat Suriname naar de afgrond. Een leider moet voorop lopen in het proces om de mind-set van de doorsnee Surinamer te veranderen.

Eenheid in leiderschap van de vier coalitieleiders betekent handelen als één persoon. De leider moet rekening houden met de belangen van de mens, het land en zijn natuurlijke hulpbronnen. De Surinamer is de belangrijkste hulpbron. Daarom zou ik als leider blijven praten met de mensen in hun omgeving en regelmatig bezoeken afleggen aan de stad, rurale gebieden en het bos. Ik zou de belangen en inzichten kennen van alle stakeholders en rechthebbenden: de bedrijven, overheidsdiensten, niet gouvernementele organisaties, academici en lokale gemeenschappen. Ook groepen zonder stem zoals de jeugd en de natuur. Met deze inzichten zou ik kijken naar het wettelijk kader en de in april 2020 bekrachtigde Milieuraamwet verder inhoud geven. Voor uitvoering van de Milieuraamwet moet invulling worden gegeven aan de Nationale Milieu Autoriteit (NMA). Hiernaast verdienen goedkeuren van de ontwerpwet Collectieve Rechten Inheemse en Tribale Volken en de ontwerpwet Duurzaam Natuurbeheer, hoge prioriteit.

Suriname is nog gezegend met natuurlijke hulpbronnen waar men in de laatste jaren slecht mee is omgegaan. Als leider verander ik mijn gedrag en geef het goede voorbeeld. Het gebruik van de natuurlijke hulpbronnen en het herstel van de natuur zijn prioriteit. Duurzame ontwikkeling houdt rekening met alle stakeholders en rechthebbenden. Hiervoor vorm ik het wettelijke kader en bouw dit verder uit. Ik versterk instituten die toezien op wet en recht. Duurzaam gebruik van de natuur gaat hand in hand met duurzame ontwikkeling van andere sectoren. Goud en aardolie zijn in onze realiteit de meest aangewezen sectoren en worden geëxploiteerd binnen het kader van de Milieuraamwet. Een deel van de inkomsten gebruik ik om de natuur te behouden en de mens te ontwikkelen. Niet voor niemendal is de kleur groen in onze vlag. Groen is de kleur van leven, vernieuwing, natuur, energie en wordt ook geassocieerd met groei, veiligheid en milieu. Sectoren zoals natuurtoerisme, natuurgeneeskunde, organische landbouw, duurzame houtkap en het benutten van non-timber forest products, kunnen opbloeien. Suriname wordt een voorbeeld voor de rest van de regio.Rudi F. van Kanten (agroforester)Directeur Tropenbos Suriname ………… (Star)


Lees verder

Bron: Starnieuws.com