Het Brunswijk-syndroom

Terwijl we aan het bijkomen zijn van onze vicepresident Ronnie Brunswijk, die onlangs door de Concacaf werd gediskwalificeerd voor het strooien met US-dollars tijdens de wedstrijd tussen Inter Moengotapoe en de Hondurese voetbalclub CD Olimpia, worden we alweer geconfronteerd met het Brunswijk-syndroom. Deze keer is het niet Brunswijk die strooit met geld, maar de voorzitter van de Surinaamse Politiebond (SPB), Milando Atompai. Heel verontwaardigd heeft de samenleving hierop gereageerd nadat ze een video op Facebook heeft gezien, waar hij geen US-dollars maar euro’s aan een artiest uitdeelde.
De reacties waren niet mals. Onder leiding van Atompai vertoeft een delegatie van de SPB voor een werkbezoek in Nederland. De Nederlandse Politiebond (NPB) heeft de SPB uitgenodigd. Het bezoek is bedoeld om de samenwerking met de NPB weer van de grond te krijgen en niet om met euro’s te gaan strooien.
[embedded content]
Die Nederlanders zullen wel versteld staan van die geldverdelende arme mensen uit Suriname. Want dat is het beeld dat we daar laten zien. In september nog ging onze president in Nederland ‘bedelen’ om geld, een paar weken erna strooit zijn vicepresident tijdens een voetbalwedstrijd met duizenden US-dollars in de kleedkamer van de tegenstander. Nu hebben we een geldverdelende politiebondsvoorzitter. Hoezo hebben we geen geld? Sommigen zwemmen zo te zien in het geld.
Het was zeer verrassend dat er plotseling een video opdook waar een feestende Atompai geld uitdeelde. Atompai deelt geld uit, maar klaagt dat hij slechts 100 euro per maand verdient. Hoe komt hij aan zoveel geld?”, vraagt iemand op Facebook. “Ik hoop dat Amoksi ballen heeft om deze figuren op het matje te roepen.”, roept een andere persoon.
Terecht mag men de nodige kritiek leveren want het gaat hier om integriteit van de politie. Het lijkt alsof de politiebond vergeten is dat zij een reflectie is van het Korps Politie Suriname en waarvoor het korps staat.
Nadat er zoveel commotie is ontstaan over de video, heeft Atompai ‘sorry’ gezegd voor zijn gedrag. “Van sorry zeggen word je alleen maar groter. Jong zijn betekent veel tijd om te leren en beter voor de dag te komen. Op een feestje hebben we wat geld aan een van de best getalenteerde artiesten van het getto gegeven. Ik besef mij dat de wijze waarop zulks is gebeurd niet goed is overgekomen bij de samenleving. Reden genoeg om sorry te zeggen en zulke gedragingen in het vervolg achterwege te laten”, was zijn uitleg.
Het is betreurenswaardig dat de voorzitter van de Surinaamse Politiebond zich voordoet alsof die een politicus is. Het lijkt alsof het de leden van dit bestuur, in deze de voorzitter van de bond, zich niets aantrekt van het voor signaal dat hij geeft met zijn handelingen. Vaststaat dat het imago van het KPS zeker geschaad is en we moeten niet onder stoelen of banken steken dat leden van het bondsbestuur vaak in opspraak zijn geraakt.
Eenieder mag doen en laten wat hij of zij hebben wil met zijn of haar geld. Daar kan niemand aan komen. Maar, als de politiebondsvoorzitter met geld wilde strooien, waarom heeft hij geen gebruikgemaakt van zijn netwerk en mensen in nood blij gemaakt? Er is zoveel leed in Suriname. Velen kunnen moeilijk eten op tafel zetten en weer anderen hebben moeite om hun kinderen te voorzien van schoolspullen. Hij zou bijvoorbeeld een project kunnen uitvoeren en het geld daaraan schenken.
Net als andere gevallen zal deze kwestie ook heel snel vergeten worden. We zullen niets horen van de minister van Justitie en Politie, noch van de korpschef want zo gaat dat vaak in ons land. Dat zagen we ook in de case van onze geldverdelende vicepresident. Onze president niet, de coalitiepartners niet en de coalitieleden in het parlement niet, niemand deed zijn mond open en riep de vicepresident tot de orde. Dit is een teken van moreel verval in ons land. Alles lijkt te kunnen en te mogen. We hebben geen economisch probleem, maar eerder een probleem met onze normen en waarden.