INGEZONDEN
Coronie, het kleinste district van Suriname in bevolkingsaantal, is volledig buitenspel gezet door het nieuwe kiesstelsel. Terwijl alle andere districten minimaal één zetel behouden, heeft Coronie geen enkele gegarandeerde vertegenwoordiging meer. Het politieke systeem heeft het district monddood gemaakt, terwijl het nog steeds stemmen moet leveren aan partijen die nauwelijks iets teruggeven.ADVERTISEMENT
Jarenlang was Coronie een speelbal van politieke beloften en misleiding. Parlementariërs afkomstig uit het district hebben in het verleden nauwelijks bijgedragen aan de ontwikkeling van hun gemeenschap. Wegen bleven onverhard, economische initiatieven kregen geen structurele ondersteuning, en jongeren trokken massaal weg op zoek naar betere kansen elders. De twee zetels die Coronie ooit had, leidden niet tot concrete verbeteringen.
“Coronie mag niet verdwijnen uit het politieke bewustzijn van het land”
Met de invoering van het nieuwe kiesstelsel is de situatie nog schrijnender geworden. De kiesdeler is nu zo hoog dat een kandidaat uit Coronie vrijwel geen kans maakt om zelfstandig een zetel te behalen. Hierdoor is het district volledig afhankelijk geworden van de politieke wil van grotere districten en partijen die Coronie vooral gebruiken als stemreservoir.
Illusie van vertegenwoordiging
Politieke partijen hebben Coronianen op hun kandidatenlijsten geplaatst, maar deze namen dienen vooral als lokmiddel. De realiteit is dat deze kandidaten niet voldoende stemmen krijgen om een zetel te behalen. Het plaatsen van Coronianen op lijsten is een strategische zet die de indruk wekt dat Coronie nog steeds invloed heeft, terwijl de echte politieke macht elders ligt.
De partijbelangen gaan altijd voor de belangen van Coronie. Zelfs wanneer een Coroniaanse kandidaat wordt gekozen via een grotere lijst, is de kans klein dat deze daadwerkelijk opkomt voor de belangen van het district. Partijdiscipline dwingt kandidaten om de lijn van de partij te volgen, waardoor specifieke kwesties van Coronie ondergeschikt raken aan nationale strategieën.
Door het verdwijnen van de zetels is er geen enkele directe vertegenwoordiger meer die verantwoording aflegt aan de bevolking van Coronie. Dit betekent dat er niemand meer is die specifiek opkomt voor infrastructuur, landbouwontwikkeling of economische kansen in het kokosdistrict. De problemen die Coronie al decennialang kent, zullen alleen maar verergeren.
Oneerlijkheid kiesstelsel
Het nieuwe kiesstelsel heeft voor alle andere districten een minimale vertegenwoordiging behouden. Coronie is het enige district dat volledig zonder gegarandeerde zetel achterblijft. Dit versterkt de bestaande ongelijkheid en bevestigt het gebrek aan politieke invloed van het district.
De kiesdeler is zo vastgesteld dat een kandidaat in Coronie bijna geen kans maakt. Het aantal stemmen dat nodig is om een zetel te halen, ligt ver boven wat het district zelf kan opbrengen. Hierdoor is Coronie volledig afhankelijk van grotere kiesgebieden, waar de stemmen uit het district opgaan in een breder politiek geheel.
De stem van Coronie is niet alleen gereduceerd tot een statistiek, maar is in de praktijk onzichtbaar geworden. De belangen van het district worden niet langer als prioriteit beschouwd, en politieke partijen voelen geen directe druk meer om zich in te zetten voor de ontwikkeling van Coronie.
Verdere marginalisatie
Met de uitsluiting uit het parlement verliest Coronie zijn politieke stem en dat zal directe gevolgen hebben voor de toekomst van het district. Infrastructurele projecten zullen nog langer op zich laten wachten, investeringen in landbouw en werkgelegenheid zullen verder afnemen en jongeren zullen blijven wegtrekken.
Door het gebrek aan politieke invloed wordt het district steeds minder aantrekkelijk voor economische investeerders. Zonder sterke politieke vertegenwoordiging is er niemand om de belangen van Coronie actief te verdedigen bij beleidsmakers en financiële instellingen. Dit betekent dat het district nog verder zal afglijden in verwaarlozing.
Sociale voorzieningen zullen niet verbeteren, omdat er geen parlementariër is die specifieke kwesties van Coronie op de nationale agenda zet. Onderwijs, gezondheidszorg en economische kansen blijven onderontwikkeld, terwijl andere districten profiteren van betere structuren en investeringen.
De politieke isolatie van Coronie creëert een situatie waarin het district afhankelijk wordt van de goodwill van politieke partijen die geen directe belangen hebben bij de ontwikkeling van de regio. Zonder concrete politieke druk blijven de beloften van partijen loos en zal er weinig tot niets veranderen.
Strijd om politieke erkenning
Coronie kan zich niet permitteren om deze situatie te accepteren. De uitsluiting uit het parlement mag niet leiden tot politieke passiviteit. Actieve en georganiseerde druk is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat Coronie niet definitief van de politieke kaart wordt geveegd.
De gemeenschap moet zich verenigen en collectief eisen stellen aan politieke partijen. Beleidsmakers moeten worden geconfronteerd met de gevolgen van de marginalisatie van Coronie. Zonder concrete inspanningen zal het district verder worden verwaarloosd.
Het gebruik van media, protestbewegingen en burgerinitiatieven kan helpen om Coronie terug op de politieke agenda te zetten. Politieke partijen moeten worden gedwongen om concrete plannen te presenteren en verantwoording af …