Fu krin yu eigi denki abi moro krakti dan sori tranga nanga don

07/06/2021 19:52

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.
 

INGEZONDEN –
Er rouleert een filmpje op sociale media, waarin ik op 19 maart 2020 zeg: “Den sani san den man e poti tapu den mofo … a mond sani … na zomaar. Zomaar y’o lasi moni. Plus, a no gosontu want yu n’e kisi frisse lucht en a sani dati lai bacterie f’y.” In datzelfde filmpje zie je dat ik op 5 juni 2021 zeg: “Dat je vreselijke infecties kan krijgen … dan zeg ik: ‘dat is lulkoek’. Het zijn jouw eigen bacteriën.”

Op donderdag 19 maart 2020, was er geen gemeenschapsverspreiding
van het Covid-19-veroorzakende virus in Suriname. We wisten precies
waar het virus Suriname binnenkwam, wie besmet waren en wie er aan
blootgesteld waren. Mijn boodschap was duidelijk: “Er is geen
behoefte aan mond-/neusbedekking, want onder deze omstandigheden is
dat niet nodig.” Waarom zou je onnodig een mond-/neusmasker of doek
over je gezicht dragen, waarin ook nog jouw eigen bacteriën kunnen
blijven hangen als je ze niet dagelijks wast? Dat waren voor mij de
belangrijkste redenen om te zeggen dat je maar liever van de
gezonde frisse lucht kon genieten.

Zoals iedereen weet, is de situatie radicaal veranderd. Nu is
het noodzakelijk om wél neus- en mondbedekking te dragen: de
dreiging van het virus is immers veel groter dan die van je eigen
bacteriën. Ik heb mijn oorspronkelijke argumenten gecorrigeerd en
het spijt mij zeer dat ik dat nu pas ter sprake breng. Door de
verontwaardigde geluiden, vooral op sociale media, realiseer ik me
dat ik al veel eerder luid en duidelijk had moeten laten weten dat
ik van gedachten was veranderd. Vanwege deze nieuwe omstandigheden
is het van levensbelang om een mond-/neusbedekking te dragen. Deze
bedekking voorkomt de overdracht van het coronavirus. Dat is
inmiddels wereldwijd aangetoond.

Tegen mensen die een mond-/neusbedekking vies vinden en het
beschouwen als een gevaar voor de gezondheid, zeg ik: “Covid-19
vormt een veel groter gevaar” en “Was dat ding!” Artsen, en vooral
wetenschappers, moeten open staan voor ontwikkelingen en
veranderingen. Als medici en andere beleiders van wetenschappelijke
methoden, mogen wij niet koppig zijn en moeten wij onze meningen en
adviezen bijstellen als er nieuwe bewijzen beschikbaar komen. Dit
is een voorbeeld van hoe echte wetenschap werkt: ik moet mezelf
altijd op de hoogte houden en me aanpassen aan nieuwe bevindingen
en veranderingen in de samenleving.

Het is belangrijk om de opgedane kennis toe te passen en niet te
volharden in een achterhaalde methode of strategie. Want …
“Fu krin yu eigi denki abi moro krakti dan sori tranga nanga
don.” Met mij hebben ook andere artsen en gezondheidswerkers
het afgelopen jaar veel geleerd, en we zullen nog meer leren. Er
worden fouten gemaakt; ook communicatiefouten. Ik besef dat
iedereen verkeerd kan zijn en dat het belangrijk is om fouten te
herstellen. In dit geval heeft dat te lang geduurd. Dankzij
bezorgde stemmen en video’s op sociale media werd ik gelukkig
herinnerd aan het belang van zelfcorrectie.

Blijven hangen en wijzen op een fout die is gecorrigeerd, is
kinderachtig gedrag. Ik verwacht dan ook dat we met inachtneming
van MoHanA veilig samen verder kunnen. Bovenal moeten we het ook
waarderen en er dankbaar voor zijn, dat wetenschappers hun kennis
gebruiken om vaccins en volksgezondheidsstrategieën tegen Covid-19
te ontwikkelen.

Grantangi samenleving! Wij zullen deze strijd samen
voortzetten.

Ruben F del Prado MD, M.P.H.

Directeur Dek’ati International NV

ruben@dekati.org
Uw browser ondersteunt helaas geen iFrames


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname