Ethiek en armoede in Suriname

19/09/2021 13:00


 

INGEZONDEN –
Mensen zijn arm wanneer ze gedurende langere tijd niet de middelen hebben voor goederen en voorzieningen die als minimaal noodzakelijk gelden. Iemand is evenzeer arm wanneer hij onvoldoende inkomen heeft voor bijvoorbeeld kleding, voeding of een goede woning. Iemand is niet arm als hij voldoende inkomen heeft, maar dat aan iets anders uitgeeft. Armoede is er altijd geweest in ons land terwijl dit werd verergerd door de koloniale machthebbers alsmede het beleid van de eigen politici.

Ethiek is een vakgebied van de filosofie en houdt zich bezig met
wat goed en slecht is (zoals  medische ethiek). Er zijn goede
en slechte economische tijden geweest. Een malaise gekoppeld aan
een slecht moraal, dient zich nu weer aan: mensen hebben niet
genoeg financiën om zich in hun levensonderhoud te voorzien. Er is
sprake van slechte of geen behuizing, onvoldoende medische
voorzieningen, weinig onderwijskansen, slecht geregeld openbaar
vervoer en onvoldoende kleding.

De koers van de vreemde valuta is vergeleken met twee jaar
geleden bijna driemaal zo hoog geworden. Het steekt de bevolking
daarom extra wanneer politici toch nog diverse hoge vergoedingen
ontvangen na reeds vervulde hoge ambtelijke en politieke functies.
Dit heeft niet alleen met een verkwistend beleid te maken maar ook
met de eigen ethiek (het op uitgebreide schaal accommoderen van
familie en vrienden). Men kan (vice)president worden zonder
gescreend te zijn op een onberispelijk verleden! Zodoende kunnen
zelfs criminelen het ambt van (vice)president vervullen.

Voor ministers ligt dit anders: zij worden door de
procureur-generaal wel gecontroleerd op een smetteloos verleden.
Tevens DNA-leden worden niet op een ongekreukt verleden onderzocht.
Het wordt hoog tijd dat wij onze politici stimuleren op
democratische wijze met fatsoen en moraal de heersende armoede te
bestrijden door ze nog explicieter aan te spreken op hun
verantwoordelijkheid. Ik stel dit omdat bepaalde politici eerder
ambiëren gebruik te maken van (dure) statusverhogende zaken dan de
verkiezingsbeloften in te lossen. Wellicht bedoelde een bepaalde
politicus met “w’o set’ en” het accommoderen van zijn eigen familie
en vrienden (nepotisme en patronage).

Het steekt mij enorm dat de armoede in ons land steeds toeneemt,
net een repeterende breuk en dat dit met mooie praatjes van
politici wordt gebagatelliseerd. Dit kan een voedingsbodem worden
voor haat en racisme! Leg dan je ambt neer als je de problemen die
te maken hebben met armoede niet kunt aanpakken! Het is te kort
door de bocht aan de voorganger steeds de schuld te geven en het
potverteren met de schaarse middelen voort te zetten. Aan dat
moraal schijnt maar geen einde te komen!

Daarom complimenteer ik de minister Armand Achaibersing van
Financiën en Planning dat hij onlangs niet met de groep is
vertrokken naar Nederland. Het gaat daarenboven mijn verstand te
boven dat een minister het klaarspeelt om in een bepaalde periode
voor meer dan 1 miljoen US dollar te bellen. Hoe wil deze regering
alleen maar mooie woorden horen? Tevens valt het op dat wanneer
scribenten van hun democratisch recht gebruik maken om de vinger op
de wond te leggen, bepaalde mediacommissies met ongenuanceerde
commentaar komen.

Daarbij verliezen zij uit het oog dat het rommelt in de eigen
politieke organisatie. Waarom is de politiek leider en de
partijleider nog steeds dezelfde persoon bij bijna alle partijen in
Suriname (conflict of interest)? En wat is de reden dat de
democratische bestuursverkiezingen worden uitgesteld bij sommige
politieke partijen? Een onrealistisch afweermechanisme kan iedereen
verzinnen!

Voornoemde bestuurs-ethische zaken maken dienovereenkomstig –
net een web – deel uit van het mechanisme dat wantoestanden die de
armoede stimuleren niet worden aangepakt. De storm van kritiek
heeft immers toch geen impact omdat politici van de meeste partijen
zich als zodanig hebben ingegraven, dat slechts ernstige
maatschappelijke onlusten hen naar huis kunnen sturen. Uit eigen
beweging zullen zij dat nooit doen omdat de ethiek hiertoe
ontbreekt dus: verbeter de wereld begin bij jezelf. Door al deze
omstandigheden in Suriname is het heel moeilijk geworden om de
armoede gericht aan te pakken. Het één hangt samen met het
andere.

Dat bijvoorbeeld het Internationaal Monetair Fonds (IMF) strenge
eisen stelt is opportuun. Immers de geleende gelden die aan de
bevolking dient toe te komen, moeten door de op gang gebrachte
ontwikkelingen terugbetaald worden. Er moet veel meer bezuinigd
worden om de armoede aan te pakken. Er kan mede bezuinigd worden
door onder andere het aanpakken van nepotisme en fraude vooral
binnen de eigen gelederen, (massale) buitenlandse reizen,
benzineverbruik, strenger doorlichten van de parastatale
instellingen, energie, onkostenvergoedingen alsmede sobere
vervoersmiddelen.

Bovendien moet er zo snel mogelijk een wet Openbaarheid van
bestuur afgekondigd worden zodat de overheid beter gecontroleerd
kan worden. Deze zaken waren vóór de verkiezingen in 2020 immers
beloofd door de huidige coalitiepartijen maar zijn nog …