‘De nood is enorm hoog’

08/06/2021 10:03

-
Gilliamo Orban

Louis Vismale (tweede vanuit rechts) en een assistente verdelen eten en drinken onder dak- en thuislozen aan de Waterkant.
: collectie Louis Vismale
 

PARAMARIBO –
“De total lockdown maakt de nood voor de dak- en thuislozen enorm hoog. Er zijn nauwelijks mensen op straat die hen iets te eten kunnen geven”, zegt Louis Vismale, voorzitter van Stichting 1 voor 12.

Hij geeft al zestien jaar dagelijks een belegd brood of een
warme maaltijd aan deze mensen in de binnenstad en heeft de
gevolgen van de algehele lockdown duidelijk gemerkt. Zo hebben veel
mensen aan de Waterkant, nabij de eettenten, geen portie gekregen,
terwijl Vismale juist meer bakjes eten had klaargemaakt dan hij
gewoonlijk doet.

Vismale: “Ik had 120 porties gebracht, maar er waren 180 mensen,
die als bijen op me zijn afkomen. Mensen die niet geholpen konden
worden werden boos, maar ik moest ze teleurstellen. Mi ati e
brudu.” Doordat al het eten volledig was uitgedeeld, kon hij
twee andere locaties – Platte Brug en Kerkplein – niet aandoen.
“Tijdens de normale dagen bevinden de dak- en thuislozen zich in en
rondom de Centrale Markt in de hoop dat ze wat krijgen om te eten.
Maar tijdens de total lockdown houden ze zich op bij plekken zoals
de Waterkant waar personen hen een bakje eten brengen.”

Vismale wil dat de overheid zijn stichting helpt om deze mensen
tegemoet te komen. “Er wordt nu niets voor de groep gedaan.” Hij
stelt voor dat de overheid ambtenaren uitleent om hem bij te staan,
waarbij hij doelt op de landsdienaren die overbodig zijn voor de
overheid aangezien het ambtenarenbestand behoorlijk is toegenomen.
Ook zouden spookambtenaren ingezet kunnen worden. “Geef me alle
spoken om me te helpen met het administratieve en logistieke werk.
Want a wroko hebi en ik doe het werk van vijf mensen.”

Het is hem opgevallen dat niet alleen deze groep in de rij staat
voor eten, maar ook personen, die zichtbaar redelijk goede kleding
dragen. Ook Rachele Giddings, die dak- en thuislozen een warme
maaltijd aanbiedt, heeft dat meegemaakt. Ze stappen naar haar auto
toe en vertellen dat ze niets te eten hebben. “De mensen durven te
vragen door misschien de moeilijke situatie in het land of mogelijk
schamen sommige zich niet meer om te zeggen dat ze honger
hebben.”

Giddings verdeelt de mensen in vier groepen: mensen met
psychische problemen; drugsverslaafden, dak- en thuizlozen en
mensen die wel onderdak, maar op sommige dagen geen eten hebben. Ze
heeft geen vaste standplaats. Ze rijdt in buurten waar de mensen
zich ophouden zoals de binnenstad en Grote Combéweg. Ze is dertien
maanden terug begonnen om elke zaterdag belegde broden of warm eten
aan de doelgroep te verstrekken. “Maar ik weet dat tijdens de total
lockdown een broodje niet voldoende is. Daarom deel ik voorlopig
alleen warme maaltijden uit”, zegt Giddings, die elke keer honderd
porties verstrekt.

Toen ze begon maakte ze zestig klaar. Ze heeft drie maanden
geleden geconstateerd dat de behoefte groter is. “Dat is lang niet
iederen. Je ziet steeds andere gezichten.” Indien ze meer middelen
krijgt van sponsoren, kan ze het aantal warme maaltijden opvoeren.
Een persoon die anoniem wenst te blijven en één keer per maand
porties uitdeelt aan dezelfde doelgroep zegt dat hij geen
toestemming heeft gekregen van de overheid om dat tijdens de
algehele lockdown te doen. “Dat is wel jammer, want de mensen
hebben het juist nu het hardst nodig”, zegt hij. Kenneth Ligeon,
coördinator van het Bureau Dak- en Thuislozen Latour, was niet
bereid om over de situatie en de barmhartige Samaritanen te
praten.


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname