De huidige situatie en het overheidsapparaat

30/05/2021 19:22


 

INGEZONDEN –
Het is geen publiek geheim dat de sociaal-economische, financiële situatie op dit moment in moeilijk vaarwater verkeert; wellicht is het dan onnodig te vermelden, dat wij thans in een bestuurlijke en vooral economische wurggreep verkeren. De Covid-19-pandemie heeft de situatie van kwaad tot erger gemaakt. Echter, men moet niet erachter schuilen en de aandacht proberen te verschuiven.

De overheidsuitgaven, alsook de uiteenlopende schulden, dwingen
vergaande maatregelen te treffen. Eén der grootste uitgaven is de
personeelskosten, die prijkt op de begroting van elk ministerie.
Het ambtenarenkorps, dat tot ongeveer 70 procent van de werkende
klasse wordt gerekend, blijkt een enorm waterhoofd te zijn
geworden. De zogenaamde zeven-even-ambtenaren en spookambtenaren
spreken voor zich en zijn zeker ook niet bevorderlijk voor de
economie.

Wat het overheidsapparaat nog logger en inefficiënter maakt, is
het in Suriname steeds terugkerende fenomeen dat bij elke
machtswisseling nagenoeg de hele bestuurlijke top van
departementen, parastatale bedrijven, alsook de diverse kabinetten,
raden van commissarissen, stichtingsbesturen, de
districtscommissarissen, raden van toezicht, (inter) departementale
commissies en werkgroepen, adviseurs en ambassadeurs worden
vervangen door politieke loyalisten en meer dan incidenteel ook
door familie en vrienden. Saillant detail: de vervangen ambtenaren
en landsdienaren blijven gewoon ten laste van de
staatsbegroting.

Door voornoemde vervanging van ambtenaren en landsdienaren op
sleutelposities, kan er überhaupt geen sprake zijn van continuïteit
van gedegen beleid en gaat veel deskundig kader verloren. Ik heb
tijden gekend dat het directeurschap op ministeries een vaste post
was; tegenwoordig is het standaard een politieke post geworden.
Nieuwbakken directieleden en andere topfunctionarissen moeten
worden ingewerkt; hetgeen meebrengt dat het uit te voeren beleid
degelijk stagneert.

Deze precaire situatie wordt door eerder genoemde oorzaken en
andere factoren zodanig mede bepaald en beïnvloed, dat de cirkel
van zowel de onbetaalbare- en leefbare situatie als de armoede
steeds groter wordt. Uiteraard wil ik niet steeds terugblikken op
het desastreuse beleid, dat in het verleden is gevoerd. Ook wil ik
het niet hebben over vriendjespolitiek, wurgcontracten en
dergelijke.

Wel wil ik concreet benadrukken dat de uitzichtloosheid en
steeds groter wordende problemen, die zich meester hebben gemaakt
van de gemeenschap, velen ertoe hebben gebracht om van de
beleidsmakers te eisen dat zij alles in het werk moeten gaan
stellen om met de meeste urgentie structurele veranderingen in deze
precaire situatie te brengen. Er moet meteen een halt worden
toegeroepen aan de verdere verloedering van de samenleving, het
wanbeleid, nepotisme, partijpolitieke favoritisme en zeker aan
onnodige koppensnellerij. De gemeenschap kijkt reikhalzend ernaar
uit.

Het beleid moet op zeer korte termijn concreet worden gericht op
het scheppen van een nieuwe visie met betrekking tot (beteugeling
van) de sociaal-economische, financiële crisis. Deze visie moet in
samenwerking met alle actoren, ook met hen die non-actief zijn
gesteld, tot stand komen, teneinde deugdelijke oplossingsmodellen
en -vormen adequaat uit te werken en te realiseren. Dit met als
doel om het moreel verval van de gemeenschap sterk tegen te gaan en
uiteindelijk volledig te elimineren. Hoewel geduld een schone zaak
is, raakt het tenslotte ook in ons geliefd Suriname op!

Roy Harpal


 
Tweet 

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname