De heilloze weg naar het IMF (deel 4)

Je oogst wat je gezaaid hebt. Hoop is in Suriname uitgestelde wanhoop. Ondanks de beschikking over informatie omtrent de vernietiging van redelijk welvarende landen in de regio zoals Venezuela, Guyana onder Forbes Burnham en zelfs Suriname, weigeren de kiezers in Suriname om de niet presterende, corrupte en impotente politici van de oude politiek naar huis te sturen. De oude politiek heeft nooit een probleem opgelost, zij weet alleen van potverteren.
De huidige problemen zijn problemen die ze zelf veroorzaakt heeft dus gaat ze die nooit kunnen oplossen. Dan moet men maar op de blaren zitten. Jair Bolsonaro in Brazilië, Nicolás Maduro in Venezuela, Chan Santokhi in Suriname et cetera, allen tonen aan, waarom het presidentieel systeem niet deugt voor zover ons regeersysteem überhaupt betiteld kan worden als een legitiem presidentieel systeem.
In tijden van crisis blijkt of een systeem voldoet of niet. De marktideologie, de markt lost het wel op, de onzichtbare hand zorgt voor de beste oplossing, blijkt tijdens de coronacrisis niet te werken. Het zijn de overheden die sterk moeten interveniëren om de crisis te bezweren. Of het nou gaat om de ontwikkeling van betaalbare vaccins, de voorziening van medische apparatuur en attributen, zonder interventie van de overheid loopt het niet.
De particuliere marktsector voldoet slechts daar waar er (grote) winsten gemaakt kunnen worden, daar waar er flink gegraaid kan worden. Het grootste economische blok, de Europese Unie, is niet in staat voldoende vaccins te leveren voor haar inwoners. Het vaccinatieprogramma loopt hopeloos achter. De bestuurders in de Europese Unie zijn zonder enige uitzondering ambtenaren die gewend zijn papier te schuiven. Men wil AstraZeneca niet, en Spoetnik V ook niet, want die zijn goedkoop. Immers, de meeste politici zitten op één of andere manier op de betaalrol (u moet denken aan commissariaten en dergelijke) van grote bedrijven die dachten flink te zullen verdienen aan de coronacrisis.
In ons buurland dreigen de militairen in te grijpen. Bolsonaro maakt er een potje van. Brazilië heeft veel te laat vaccins besteld, met als gevolg meer dan 300.000 doden. De Amerikaanse president Joe Biden laat de marktideologie links liggen en stapt over op de bestedingsideologie van John Maynard Keynes. In navolging van de Great Society van Lyndon B. Johnson en de Bolsa Familia van Lula in Brazilië komt, komt president Biden met een programma om de armoede te bestrijden en het bedrijfsleven nieuwe impulsen te geven.
Surinaamse politiek is ideologieloosDe huidige crisis gaat veel langer duren, zeker nog vijf jaar, dan men denkt. Wanneer Bloomberg op 1 april 2021 op haar website vermeld: “Suriname Defaults as Time Runs Out for Third Debt Payment Delay”, dan wil dat zeggen dat Suriname een stap verwijderd is van een compleet bankroet.
Dat de NDP geen legitieme politieke partij is, maar een criminele organisatie is, die een politiek van verschroeide aarde voert en altijd de kas leegrooft en schulden achterlaat dat had men moeten weten. Echter nadat het Nieuw Front honderden miljarden Amerikaanse dollars aan olie in het continentaal plateau tussen Guyana en Suriname cadeau had gedaan aan Guyana, toen was in 2010 de verleiding groot om de NDP weer een kans te geven. Nu weten we dat de oude politiek alles wat ze aanraakt mislukt, dat is een feit.
De enige echte keuzeDe oplossing is dus om niet te doen wat zij (de regering) doet en te doet wat zij nalaat te doen. Centraal staat daarbij een einde te maken aan de parasitaire overheid en daarvoor in de plaats een overheid te zetten die investeringen en productie faciliteert en ondersteunt en zo nodig zelf ter hand neemt.
Het is een illusie om te denken dat met het Internationaal Monetair Fonds (IMF) de wisselkoers stabiel gehouden gaat kunnen worden. Het IMF gaat er alles aan doen om de wisselkoers stabiel te houden door de koopkracht sterk te verminderen en te brengen naar het niveau van het kerkhof, immers daar heerst stabiliteit. Monetaire en macro-economische stabiliteit behelst begrotingsevenwicht, monetair evenwicht en wisselkoersevenwicht.
Begrotings- en monetair evenwicht is alleen te bereiken door sterk te saneren. Saneringen zullen de verdiencapaciteit van het land niet negatief beïnvloeden en zullen de overheid efficiënter en effectiever maken. De oude politiek kan niet saneren, wil niet saneren want ze snijdt daarmee in eigen vlees.
Zeventig procent van het personeel kan op wachtgeld gezet worden. Dit zal een nationale economische besparing opleveren aan importbenzine en de begroting sterk verminderen door minder communicatiekosten, verminderde water en elektrakosten en andere beheerskosten. Men zal na het eerste jaar minder loon ontvangen volgens een glijdende schaal. Er zal wel voor productieve werkgelegenheid, omscholing, training, et cetera door de overheid gezorgd moeten worden. Daarom moet je investeringen frontloaden in het SAP-programma. Wie niet wil werken moet naar … ………… (SH)

Lees verder

Bron: Suriname herald