COMMENTAAR Prijzen in winkels

15/09/2021 12:00


 

HET IS ZEER de vraag of er reden bestaat voor een hoerastemming na de mededeling van de president over de tussentijdse oplossing tussen de regering en de Raad van Vakcentrales in Suriname (Ravaksur) over koopkrachtversterking. Er komt nog deze week een overlegorgaan van regering, werkgevers en vakbeweging.

Het door de president aangekondigde tripartiet overlegorgaan
moet snel aan de slag voor duidelijkheid in fundamentele
vraagstukken van de werkende klasse. Maar daarbij mag ook het
belang van de werkgevers niet uit het oog verloren worden. Een
sociaal akkoord geeft zekerheid en wordt geacht rust te brengen aan
het arbeidersfront.

Minister Albert Ramdin heeft, als voorzitter van het clusterteam
van ministers dat overleg met Ravaksur voert, gezegd dat de
tussentijdse oplossing niet het meest tevreden gevoel geeft aan
beide partijen. Op weg naar het gezond maken van de economie hoopt
de regering wat meer te doen voor de samenleving.

De geschiedenis leert dat koopkrachtversterking niet duurzaam
is, maar voor het moment verlichting brengt. De regering wil vooral
mensen die het hardst zijn getroffen door de inflatie hoop geven
door te verwijzen naar geld dat ze verwacht via leningen. De
afhankelijkheid ten opzichte van de geldschieters gaat niet altijd
vlot en brengt onzekerheden met zich mee. De president heeft
toegegeven dat zijn belofte van een forse versterking van de
koopkracht in februari niet is ingelost omdat geplande
onderhandelingen met financiers niet zijn doorgegaan.

Hij heeft geprobeerd om met staatsgeld en door besparing kleine
stapjes voorwaarts te doen. Het niet inlossen van beloftes voor
lastenverlichting, die zowel tijdens de verkiezingscampagne als na
aantreden van de regering zijn gedaan, is meer regel dan
uitzondering. En dit blijft de regering achtervolgen in de vorm van
afnemende geloofwaardigheid. Veel beloftes kunnen niet worden
nagekomen door geldgebrek, maar er zijn ook maatregelen die geen of
nauwelijks geld hoeven te kosten.

Eén daarvan is de controle van prijzen in bijvoorbeeld
supermarkten, buurtwinkels, bakkerijen en slagerijen. De regering
zou daarvoor toegeruste ambtenaren aan het werk moeten zetten om de
facturering en alles daaromheen te controleren en op basis daarvan
maximumprijzen vaststellen. Vervolgens zouden eerlijke ambtenaren
van de Economische Controledienst op pad moeten voor fysieke
controle. Met prijsstabilisatie zou de regering al een heel eind
komen en zou het koopkrachtverlies enigszins kunnen worden
gecompenseerd en op termijn zelfs kunnen worden verminderd.


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen