COMMENTAAR: Inconsistentie bij subsidie

03/11/2020 12:00

 
DOORDAT DE KOERS blijft stijgen en importeurs afhankelijk zijn van vreemde valuta die steeds duurder wordt, heeft de regering besloten in te grijpen om de broodprijs betaalbaar te houden. Het is de bedoeling dat de importeurs die meel en grondstoffen voor het vervaardigen ervan binnenhalen minder invoerrecht hoeven te betalen. Zo wil de regering proberen de broodprijs betaalbaar te houden.
Echter, wij fronsen de wenkbrauwen wanneer duidelijk wordt dat de meelproducent die lokaal meel produceert en daarmee 70 procent van de markt bedient, op die manier enigszins weggeconcurreerd wordt. De eigenaar van de Meelmaatschappij De Molen die samen met de overheid werkt en meel al beneden kostprijs zegt aan te bieden, geeft aan dat door de maatregel van de regering sprake is van oneerlijke concurrentie.
Wel bijzonder dat De Molen het voordeel dat ze nu heeft tegenover de andere voorzieners die dus dertig procent van de markt bedienen, nu niet oneerlijk vindt. Daarnaast is het volgens de directeur van het directoraat Economische Zaken niet zo dat De Molen geen subsidie zal krijgen. Toch is het te simpel om de zaak af te doen met een eenvoudige stelling dat De Molen liever geen concurrentie wil. Dat kan wel zo zijn, maar een analyse in meer detail is daarbij nodig.
De Molen zegt dat het geen eerlijke concurrentie is, wanneer ze de grondstof graan invoerrechten vrij mag importeren en de rest de meel zelf. Immers, de meelmaatschappij moet waarde toevoegen en komt dan logischerwijs duurder uit. Daarnaast lijkt het haast onmogelijk om meel in Suriname te produceren tegen dezelfde prijs als waarvoor het buiten de Caricom wordt geproduceerd. Daar kan men massa produceren, wat binnen de Caricom mogelijk niet het geval is.
Daarnaast zal de regering door het verminderen van de invoerrechten ook nog deviezen mislopen die het land broodnodig heeft. Maar sterker nog, dit past niet in het verhaal dat de regering al een hele tijd ophangt namelijk: “we gaan van object- naar subjectsubsidie”. Door weer eens ondernemers en deze keer valuta verslindende importeurs te subsidiëren worden grote groepen mensen bevoordeeld, want niet alleen de armen eten brood. In hetzelfde rijtje mag genoemd worden de brandstofsubsidie voor het produceren van rijst, terwijl niet alleen armen rijst eten.
De Associatie van Surinaamse Fabrikanten is dan ook terecht verbaasd om deze maatregel en de inconsistentie in beleid. Het lastige gevoel bekruipt steeds meer en steeds grotere groepen dat er veel te veel ad-hoc zit in de manier waarop zaken nu nog worden aangepakt en weinig consistent goed doordacht beleid, dat de noden van de meest kwetsbaren lenigt.
  Tweet
 
Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname