COMMENTAAR: Cultuur gekweekt

28/09/2021 12:00


 

MARTIN LUTHER KING Jr. die voor veel mensen als een grote inspirator dient zei eens: “Het zijn niet de woorden van onze vijanden, maar eerder de stilte van onze vrienden die ons het meest troffen.” Wat te doen als regeringsleiders geen vrienden hebben die ze kunnen wijzen op hun fouten? Wat als regeringsleiders rond dwarrelen in een cirkel van jaknikkers en geen (buitenlandse) peers hebben die kunnen zeggen: “Wat je doet slaat nergens op!”

Ontwikkeling is een proces waarbij educatie en ervaring iemand
vormen, maar niet vergeten moet worden dat een omgeving die vormt
van even groot belang is. Als het individu een omgeving creëert
waarbij tegenspraak niet wordt geduld en kritiek niet wordt
gegeven, zal die alleen geloven in de eigen superioriteit. Mits er
een omgeving is die daar sterk tegen ingaat. Het is geen
vriendendaad om wangedrag van een ander te blijven accepteren en
goed te praten. Daarom Suriname: Concacaf wijst naar Brunswijk,
maar de Concacaf wijst ook naar de omgeving waarin zo een leider
heeft kunnen groeien: Suriname!

De Ware Tijd leeft vaker op gespannen voet met
ministers en leiders omdat kritiek nu eenmaal moeilijk verteerbaar
is voor veel mensen in leidinggevende posities. En toch komt de
krant er meestal wel door wanneer ze persisteert én vooral wanneer
ze nodig is. Toen de Ware Tijd vóór de verkiezingen aan
Abop-kader vroeg of het wel een goed idee was dat Brunswijk de
vicepresident werd, was er geen enkele ziel die daar oneens mee
was. Veel van deze mensen zijn hoog geschoold, hebben veel aanzien
in de maatschappij en toch durfde geen van hen kritiek te leveren.
Dat ze de vicepresident en het land Suriname met hun stilte geen
goed deden, is nu heel duidelijk.

Hans Breeveld praat in één van de stukken in de krant over een
politieke cultuur. Hij heeft daar de spijker mee op de kop
geslagen, want hoewel Brunswijk nu het ‘lijdend voorwerp’ is, mag
de samenleving ook niet de kop in het zand doen alsof hij en zijn
gedrag uit de lucht komen vallen. Dit land heeft ook een knieval
gemaakt voor een Willy Soemita die van het gevang regelrecht in de
lekkere stoel van een ministerpost werd geholpen en heeft Paul
Somohardjo die ook een geschiedenis heeft, Desi Bouterse en
Brunswijk. Een destructieve politieke cultuur die meer en meer
bestendigt en meer en meer afbreekt een basis van normen en waarden
en goed fatsoen.

U roept kennelijk dat is de democratie nu eenmaal want hij is
gekozen. En dan heeft u gelijk ook nog. Vandaar een grote spiegel
aan ons Surinamers, is dit wat we willen bestendigen als politieke
cultuur? Verloedering en verderf omdat we stil blijven en buigen
voor vergankelijke zaken als geld en macht. Het land had een
buitenlandse organisatie nodig om erop te worden gewezen dat het
conformeren aan tirannie en straffeloosheid misschien in Suriname
de norm is, maar dat de wereld dat wel afstraft. We zijn te
betreuren.


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen