COMMENTAAR: Concessies doen

05/06/2021 12:00


 

HET VOLKSBELANG BESTAAT niet. Wat wel bestaat zijn deelbelangen. Dat is niet slecht, het is zoals de wereld werkt. Boeren in Saramacca hebben bijvoorbeeld andere belangen dan de ambtenaren en rijke mensen vinden andere dingen van belang dan armen. Het wordt pas moeilijk wanneer enge belangen van een kleine groep de ontwikkeling van een grotere groep gaan tegenhouden.

Armand Achaibersing. minister van Financiën en Planning, een
technocraat uit het bedrijfsleven, komt zeer praktisch over. Hij
zit er om een moeilijke job te doen en wil zich niet te veel laten
afleiden door wat links en rechts van hem gebeurt. Toch geeft hij
toe dat in sommige gevallen belangen meespelen en dat er concessies
worden gedaan voor het groter belang. Hij stelt ook heel duidelijk
en eerlijk dat het IMF-programma uitvoeren een uitdaging wordt
vanwege het gebrek aan sterke instituten.

De minister is optimistisch, maar de vraag mag gesteld worden of
datgene wat Achaibersing voor ogen heeft wel uitvoerbaar is in een
omgeving die hij beschrijft. Daar waar enge belangen de boventoon
voeren, de politieke wil om die aan te pakken ontbreekt en men
juist het pad bewandelt van concessies doen. Dat stremt werk en er
treedt vertraging op.

Een voorbeeld daarvan is het geval van minister Diana Pokie. De
bewindsvrouw is al enige tijd met verlof en er is een commissie die
de vermeende misstanden op het ministerie moet onderzoeken.
Chandrikapersad Santokhi, de president, wil geen onstabiele
politieke tijding, dus hij geeft de Abop ruimte de zaak op te
lossen, terwijl hij de besluitvorming op lange baan schuift door
kennelijk pour la vorm een commissie te benoemen. De president doet
mogelijk een concessie voor het groter belang.

Een ander voorbeeld: Santokhi benoemt kennelijk in eigen belang
zijn vrouw in de rvc van Staatsolie en sluit de ogen en oren voor
de internationale roep om goed en transparant bestuur, vrij van
nepotisme. Zie daar weer een concessie – aan wie laten we even in
het midden – die gedaan wordt. Deze voorbeelden dienen om aan te
geven dat het doen van concessies kan doorschieten en het kan
instituten verzwakken.

De economie van het land redden met IMF-steun eist all hands on
deck en de volledige focus op juist het versterken van instituten
die ontwikkeling moeten stuwen. Concessies doen om ervoor te zorgen
dat het groter doel wordt gehaald, gebeurt in elk land. Maar er is
duidelijk en daadkrachtig leiderschap voor nodig om ergens een
grens te treken en paal en perk te stellen.

De grote vraag is of de president dat beseft en of hij in het
uiterste geval weet te oordelen welke concessies een brug te ver
zijn. Want het groter belang mag niet ten koste gaan van de
‘expansiedrift’ van de mensen om hem heen – en dan bedoelen we niet
alleen in politieke zin. Dat in balans houden is namelijk de
essentie van daadkrachtig leiderschap.


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname