COLUMN: Vrienden en de Corantijn

06/09/2021 14:00

-
ROZENGEUR

Gerold Rozenblad
 

Je hoeft niet elke week in de kerk te zitten om kennis te dragen van het bekende verzoek aan de Hogere Macht om ons te behoeden voor onze vrienden, onder de afspraak dat wij zelf zullen waken over onze vijanden. Uit de hoek der vrienden komen doorgaans de zwaarste klappen. Wie wijs genoeg is, is echter beducht op de streken van de lagi mati. Hopelijk Chan ook.

We worden, deels gedwongen door de ontwikkelingen in de
oliesector, steeds betere vriendjes met onze buren Guyana. We
moeten, als we maximaal rendement willen halen uit de sector. Uit
verschillende hoeken is ons staatshoofd reeds ervoor gewaarschuwd
uiterst voorzichtig te zijn bij het papierwerk aangaande de
constructie van de brug over de Corantijn. En toen hij als gebaar
van vriendschap ook nog toezegde 150 Guyanese vissers vergunning te
zullen verlenen om in onze wateren te vissen, grepen sommigen naar
het hoofd. Tigri ligt ons allen nog zwaar op de maag, blijkt.

De waarschuwingen aan Chan zijn niet zomaar. Als Tigri één uit
het verleden is, in het heden zit nog steeds voldoende dreiging
over de houding van de nieuwe vriend. Aangevoerd door één van de
grootste kranten in het land. Stabroek News is reeds
geruime tijd bezig de soevereiniteit van Suriname over de Corantijn
te ondergraven. Recentelijk weer toen de afspraak werd gemaakt over
de vissers. Die krant meent dat Suriname onterecht de rivier claimt
en er in feite nooit recht op heeft gehad. Dat zou blijken uit
documenten, of beter gezegd documenten die juist niet bestaan.

Die krant grijpt terug naar 1930 waarbij een overeenkomst tussen
Nederland en Engeland zou worden getekend die Suriname inderdaad
zeggenschap over de hele rivier zou hebben gegeven. Alleen, dat
document zou nooit zijn getekend, weet die krant. Stabroek
News gaat zo ver om ook de documentatie van het Itlos aan te
vechten. Toen dit internationaal maritiem tribunaal in 2007
uitspraak deed over de maritieme grens tussen de landen werd in de
introductie aangehaald dat sedert 1799 de rivier aan Suriname is
toegewezen.

Echter, redeneert de krant dat die opmerking geen onderdeel is
van het vonnis van het Itlos. En bovendien zou het document waar
het Itlos naar verwijst onduidelijk zijn. Overigens, die krant
maakt in haar haast de Corantijn op te eisen, een interessante
opmerking. Want in hetzelfde document van 1930 dat niet is
getekend, zou ook staan dat Tigri Guyanees grondgebied zou zijn. Nu
vraag ik mij af als op basis van het niet getekende document
Suriname geen aanspraak zou maken op de Corantijn, waarom Guyana
dan wel aanspraak zou maken op Tigri. Daar geeft Stabroek
helaas geen antwoord op.

Je zou kunnen zeggen: “Gerold waar maak jij je druk om? Het is
maar geklets van een krant.” Maar juist omdat ik het grootste
gedeelte van mijn leven voor een krant heb gewerkt en tot nu toe
enige diensten aan verleen, weet ik hoe groot de beïnvloeding kan
zijn. Stabroek daagt de regering uit een standpunt in te
nemen. Iets dat tot nu toe niet is gedaan. Nadat de krant uithaalde
over de kwestie van de vissers, denkende dat het ging om rechten om
in de rivier te vissen, werd door de Guyanese overheid slechts
fijntjes erop gewezen dat het ging om rechten in de economische
zone van Suriname en niet de rivier.

Over de rivier zelfs werd verder geen woord gerept. Iets dat
niet alleen Stabroek opviel, maar ook mij. En nu wil die
krant dat de regering zich een keer publiekelijk uitspreekt of zij
erkent dat Suriname zeggenschap heeft over de totale rivier. Net
als Stabroek zit ik op het randje van mijn stoel te
wachten op dit antwoord dat niet schijnt te zullen komen. Het is
maar dat Chan daar nota van neemt en ons beschermt tegen onze
vriend en wij niet hoeven af te smeken dat wij worden beschermd
tegen Chan.

[email protected]


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen