COLUMN: Van Oranje

10/09/2021 14:00

-
REFLECTIE

Iwan Brave
 

Santokhi gaat vast de geschiedenisboeken in als de president die het ‘nooit goed’ kon doen. Na tien jaar democratuur van Bouterse, was financieel en ethisch grondige schoonmaak nodig. Chan schreeuwde van de verkiezingsdaken hoe hij niet alleen ‘clean government’ zou brengen, maar ook het “gestolen geld van het volk” zou gaan halen waar het is. Hiermee riep hij het vergrootglas over zich heen.

Over zijn bezoek aan Nederland wordt afgevraagd: wat kan je
bereiken met een ‘demissionaire’ regering? Eigenlijk is dat een
Surinaamse traumakronkel omdat wij alleen afbraakpolitiek kennen:
alles van de vorige regering goed of niet wordt door de nieuwe
abrupt afgekapt of gekoppensneld.

Maar in Nederland kent men ‘bestuurlijke continuïteit’. Daar
koerst het politieke schip de ene keer wat linkser en de andere
keer wat rechtser. Maar in die bandbreedte zit een redelijk
voorspelbare middenkoers, uitgezet door dezelfde beleidsambtenaren.
Santokhi weet dat. Bovendien, wie wil te boek staan als een
president die jaren niets doet, op hoop van zegen, totdat er weer
geld is? Het was vermakelijk hoe hij met oranje das en zakdoek
elleboogje stootte met koning Willem-Alexander van… jawel…
Oranje!

Alsof hij wilde spotten met zijn dubbelzinnige bijnaam ‘Chan van
Oranje’. Het aanschouwen van dit ‘koloniale’ schrikbeeld moet
ongetwijfeld menige paarse rug heel wat koude rillingen hebben
bezorgd. Boutisten zagen hun gehele in Brokobaka uit de duim
gezogen ‘dekolonisatieproces’ met “als laatste horde het 8
Decemberstrafproces” in rook opgaan.

Maar zeker weten dat ze stilletjes hopen dat Santokhi’s
economisch beleid de Centrale Bank straks weer uit zijn voegen zal
doen barsten door kasreserves. Onder het vaandel ‘NDP op weg’
bereiden zij alvast de volgende ‘grootste bankroof allertijden’
voor. Met de door Chan voortgezette oude partijpolitiekvoering en
vooral plukken bij het volk, hebben zij hét ideale wapen in
handen.-.


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen