COLUMN: Uitgestelde teleurstelling?

04/11/2020 14:00 – Serieus!?

Ivan Cairo  
Hoe meer en hoe langer ik naar de regering luister, althans naar de officiële mededelingen die via de media, in DNA, tijdens persconferenties en zelfevaluatiepraatjes worden gedaan, hoe langer ik de indruk krijg dat de samenleving een te rooskleurig beeld wordt voorgehouden over de problemen in het land, hoe deze op te lossen en het keerpunt in de economische crisis. Volgens de president zullen we vanaf februari volgend jaar en als het even meezit misschien al rond de kerstdagen dit jaar enige verlichting voelen. Hoe hij dit huzarenstukje wil neerzetten is nog de vraag. Tijdens de vorige regering deed Sylvana Afonsoewa de gevleugelde uitspraak ‘Te Bouta de na makti yu e firi en ini yu saka’.
We hebben het inderdaad in zak en portemonnee gevoeld, maar niet zoals Afonsoewa bedoelde. We gingen allemaal financieel een stuk achteruit. De een meer dan de ander. De geschiedenis heeft geleerd dat de economie niet met en door praatjes of mooie toespraken beter wordt, maar door effectieve maatregelen en het scheppen van condities om de nationale verdiencapaciteit van het land te vergroten. Ves-voorzitter Ramautarsingh zei het deze week zeer treffend. President Chan is volgens hem een grotere sprookjesverteller dan zijn voorganger. Te veel fantastische verhalen worden opgedist, zaken die nu geen prioriteit zouden moeten hebben in crisisbeleid. Ik wil geen doemdenker zijn, maar ik en ik denk ook de samenleving is er beter bij gebaat als de voorlichting zodanig wordt gedaan, dat de verwachtingen niet onnodig hoog worden neergezet.
Want, praat je off the record met sommige beleidsmakers krijg je een ander, waarschijnlijk realistischer, beeld van de augiasstal die ze aan het opruimen zijn. Terwijl dat wordt gedaan moeten er tegelijkertijd maatregelen getroffen of beleid gemaakt worden die ervoor moeten zorgen dat de economie blijft draaien en de al zwaar getroffen huishoudens niet verder wegzinken. Voor nu schijnt ‘IMF’ hèt toverwoord te zijn en wordt er gerekend op instemmng van buitenlandse schuldeisers om de grote commerciële leningen te herschikken. Per jaar zal aan sociale uitgaven ruim SRD 2 miljard besteed worden, zegt financiënminister Achaibersingh. Dat is geen kattenpis. Het geld zal ergens vandaan moeten komen.
Dati moni no de, hebben we de afgelopen maand ondervonden. De regering heeft ervoor gekozen om internationale schulden niet af te lossen, omdat het geld harder nodig was voor medicamenten en voedsel. Je vraagt je dan af waarom de medische sector deze maand opnieuw geconfronteerd werd met niet overgemaakte tegoeden door de overheid. Het is prettig om te horen dat ambtenarensalarissen nu worden uitbetaald zonder te hebben geleend, maar prettiger vind ik als mij geen knollen voor citroenen worden verkocht met betrekking tot wanneer ik geen pijn meer zal voelen in mijn zak. De regering moet voorkomen dat ze door valse hoop te geven nu, wat zal resulteren in teleurstelling, vertrouwen verliest en het politieke krediet dat ze nu nog heeft grandioos verspeelt. ivancairo@yahoo.com
  Tweet
 
Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname