COLUMN: The Bobolist

11/10/2021 14:00

-
ROZENGEUR

Gerold Rozenblad
 

“I want to be on the bobolist. Somebody put me on the bobolist.” We hebben bijna allemaal erop gedanst ‘The bobolist’ van de St. Luciaanse zanger Jaunty, dat ook in Suriname hoge noten haalde. Calypsonians bezingen vaak actuele situaties in hun land en zo deed ook Jaunty toen hij het nummer jaren terug uitbracht. Met een ‘bobolist’ wordt in de regio doorgaans een fraudeur bedoeld en Jaunty, die bijna het hele nummer door smeekt om ook op de lijst te komen, verwijst in zijn lied naar die groep van mensen die giften en posities in de schoot krijgen geworpen door politici.

Family and friends noemen wij het dezer dagen in Suriname. Sinds
de kwestie speelt, draait het lied met enige regelmaat in mijn
onderbewustzijn en heb ik het idee dat ik het voor langere tijd in
gedachten zal meezeulen. Want van die lijst komen we, denk ik, niet
meer af. Voor zijn aantreden had Chan deze nog zo ferm afgezworen.
Iets wat hem, nadat hij in Suriname al verschillende keren op was
gewezen, in Nederland nog eens hard in het gezicht werd
gewreven.

Het leverde heel wat wollige taal op, met als resultaat weer de
toezegging dat deze benoemingen zullen worden geëvalueerd. En met
als dooddoener dat als de mensen goed presteren, dat zij
gehandhaafd zullen blijven. Het eindresultaat zouden we eigenlijk
moeten kunnen voorspellen. Ik zie Chan om half drie in de ochtend
zich niet op zijn zij richting zijn eega keren, zeggend: “Melis, ik
ga je vervangen.” Die vijf woorden zouden in de middag voor Chan
verder strekkende gevolgen kunnen hebben dan hij in de ochtend had
bedoeld. En dat is het probleem met die Bobolist.

Eenmaal opgesteld is het ‘leleku’ om er vanaf te komen.
Waar onze president kennelijk van plan was het woordenspel over de
benoemingen met de samenleving lang te spelen, de tweede man maakte
er recent korte metten mee. Eerlijk en ronduit verklaarde hij
niemand van zijn familie te zullen vervangen. Chan mag evalueren
maar Ronnie vervangt niemand. Einde discussie! Althans in de
regering. Wij mogen zoals Jaunty zijn landgenoten aanspoorde te
protesteren (St. Lucians put your hands on your head if the
government make you bawl), we zullen eerder schor worden dan
dat wij terugdraaiing meemaken.

Aangedreven door kennelijk intellectueel onvermogen kon
Brunswijk helaas niet verhullen waar het werkelijk om gaat. Het
gaat hem er niet om dat zijn familie zich inzet in landsbelang. En
ook niet of die al dan niet de taken aankan. Onze vp vroeg zich
hard- op af of zijn familie niet mag ‘eten’ als anderen in de
gelegenheid worden gesteld om te eten. Terwijl de vp deze uitleg
gaf hoorde ik in mijn achterhoofd Jaunty zingen: “Play
basketbal people around you’re amazed. Play football, all you get
is praise. Play bobol you get a big raise!” En dat laatste wil
en zal de vp zijn familie niet onthouden.

Jaren terug schudde ons hele lichaam op de waarschuwende tonen
van Jaunty. Met de ontboezeming van de vp op zak kan ik nu meewarig
slechts met het hoofd schudden wanneer de artiest roept: “I
want a nice house. I want a nice car. I want to go on
vacation….”

[email protected]


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen