COLUMN: Onderzoek?

10/11/2020 14:00 – Rozengeur

Gerold Rozenblad  
Ik denk niet dat ik ze ooit zal begrijpen. Beleidsmakers. Misschien is het een onderzoek waard om te weten waarom ze zaken aanpakken zoals ze doen. De laatste die mij op dit idee bracht is minister Silvano Tjong-Ahin van Milieu, naar aanleiding van het vermoeden (zeg maar aanwijzingen) dat er nu ook nog Cyanide wordt gebruikt bij de goudwinning in het binnenland. De minister laat onderzoeken wat het goedje precies is en wacht daarna op aanbevelingen van het Nimos. Op zich niets mis met het onderzoek, maar je zou denken dat terwijl het onderzoek loopt, de bewindsman ondertussen alle operaties die met het spul werken liet stopzetten, totdat wij zeker zijn wat er precies gebruikt wordt.
Nee, de operaties mogen rustig voortgang vinden, terwijl op ’s duidelijk is te zien dat een of andere vloeistof in kuilen wordt verzameld op een wijze waarbij het niet in contact mag komen met de bodem. Als dat geen alarmbellen doet rinkelen dan weet ik het niet meer. Maar de minister verkiest met de Milieuraamwet in handen rustig achterover zittend het onderzoek af te wachten, potsierlijk zeggend dat de milieuvervuilers niet op ons wachten. Een mooier contrast en reden om gelijk hardhandig op te treden kon niet geschetst worden. En toch meent hij dat niet met de botte bijl moet worden gehakt. En, nu komt het: “we zullen wel zoveel mogelijk de mensen begeleiden om ons milieu te beschermen”.
Door juist niet met de botte bijl te hakken, geeft de minister een voorproefje over hoe een compleet ministerie kennelijk met de problematiek van de goudindustrie in het achterland zal omgaan. Want daar zijn we ook lamgeslagen met onderzoeken en zijn we nooit uit die fase gekomen. In het begin toen porknokkerij hand over hand toenam en de eerste waarschuwingen kwamen over ongebreideld kwikgebruik, kwam het onderzoek naar kwikgebruik in de sector. En toen bevestigd werd dat het ging om duizenden kilo’s kwik die in de rivieren en kreken werd geloosd kwam het onderzoek naar de voorkomens in vooral vissen. Met de bijna ludieke discussie of de concentratie nou in de kop of het lijf van de vissen zat.
Maar onderzoekgericht als we zijn, kwam toen het onderzoek naar kwikuitstoot in de binnenstad bij de vele goudsmeden en branderijen. Ook daar bleek het bar en boos te zijn. Met zijn allen zijn wij nog steeds bezig de frisse met kwik gevulde lucht in te ademen bij een dagje shoppen in de stad. We onderzoeken zoveel dat we het nodig vonden om skalians in te zetten om na te gaan hoe erg de kwikvervuiling in het stuwmeer is. Alleen van dat laatste ‘onderzoek’ hebben we nooit de resultaten gehoord, maar de proleet die ons met dat verhaal opzadelde moet gedacht hebben dat zolang het woord onderzoek wordt gebezigd, de burgerij zich wel koest zal houden. En zo geschiedde. Althans in redelijke mate. En nu dus weer een onderzoek. En wachten we rustig tot de eerste dode vissen komen bovendrijven. roziegeur@gmail.com
  Tweet
 
Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname