COLUMN: Diki skopu

08/09/2021 14:00

-
SERIEUS!?

Ivan Cairo
 

“Als je je best niet wil doen op school y’o go diki skopu.” Dat was het doembeeld dat jongens die opgroeiden in de jaren zestig, zeventig en misschien ook tachtig van ouders kregen voorgespiegeld als ze een onvoldoende op school kregen. Met diki skopu werd bedoeld dat je als handarbeider met een laag salaris bij de overheid of particulier bedrijf terecht zou komen waarbij in die periode goten, trenzen en bermen nog met houwers werden onderhouden en de sleuven voor telefoonkabels en waterleidingbuizen met een schop werden uitgegraven. Niet met zwaarmaterieel zoals nu. Diki skopu werd toen als inferieur, minderwaardig werk gezien. En niemand wilde dat voor zijn kind.

Je zat liever met jas en das achter een bureau bij
lanti of stond als ‘meester’ of juffrouw voor de klas. Dat
gaf toen een beetje aanzien. Ik heb een redelijk niveau van
onderwijs mogen genieten en ben geen diki skopu geworden.
Maar als volwassene ben ik juist het werk dat deze handarbeiders
doen, gaan waarderen. Werk waarvoor geschoolden de neus ophalen.
Het zijn de handarbeiders als diki skopu, straatvegers en
dotiwagiman die ons milieu schoon en leefbaar houden, wanneer wij
onze troep overal rondslingeren en onze eigen berm niet
onderhouden.

Dat brengt mij op waarover ik het eigenlijk wil hebben: het
onderhoud van de binnenstad en bermen van de wegen door de
overheid. Of beter gezegd, de afwezigheid van onderhoud. Er schijnt
de klad te zijn gekomen in het diki skopu-werk bij Openbare Werken
(OW). Rijd u vandaag even langs het Sivaplein aan de
Zwartenhovenbrugstraat. Je kan er op buffels en ander wild jagen.
Zo hoog staat het wied. Maar ook op andere plaatsen in de
binnenstad groeit er onkruid en zijn er bergen rommel, terwijl OW
een dienstonderdeel heeft, tot voor kort Openbaar Groen, met
honderden personeelsleden die in dienst zijn genomen om de stad te
onderhouden en schoon te houden. Zelfs het pleintje aan de Dokter
Sophie Redmondstraat waar deze medewerkers elke dag verzamelen om
met bezem en hark uit te waaieren over de stad, is aan onderhoud
toe.

De klaagzang vanuit OW dat er geen geld is en onderhoud et
cetera daarom niet adequaat plaatsvond, gaat wat mij betreft voor
het schoonhouden van de stad niet op. De medewerkers van Openbaar
Groen krijgen elke maand salaris. Dat zijn geen extra kosten op de
landsbegroting die gemaakt moeten worden. Ligt het aan de motivatie
van het personeel dat het schoonmaken van de stad niet meer lukt.
Gelet op de duizenden mensen die de afgelopen jaren bij OW in
dienst zijn genomen voor schoonmaakwerk zouden we bij wijze van
spreken van de grond in de Jodenbree- of Domineestraat moeten eten,
omdat er om de halve meter een arbeider met hark of bezem klaar
staat om de straten schoon te houden.

Over sommige wegen, niet ver van de binnenstad, wil ik het
liever niet hebben. Het is meer regel dan uitzondering dat
particuliere aannemers die worden aangetrokken bermen maaien en het
gesneden gras niet opruimen, kennelijk in de verwachting dat
wanneer het zaakje droog is de wind het wel ergens naartoe meeneemt
en zo de boel opschoont. Het slechte onderhoud van de bermen in
veel smalle wegen vormt gevaarzetting voor het verkeer omdat aan
weerskanten van de straat het wied soms tot wel vijftig centimeter
over het asfalt is gegroeied en geen haan bij OW die ernaar kraait.
Het wordt de hoogste tijd dat simpele taken van de overheid, waar
weinig geld voor nodig is, weer serieus worden genomen.

[email protected]


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen