COLUMN: Dadah!

30/12/2020 14:00 – Serieus!?

Ivan Cairo  
Nog een nachtje slapen en is het ‘2020, dadah!’ Een jaar dat niet veel goeds heeft gebracht, is dan achter de rug. Het enige echt positieve dat 2020 ons als land heeft gebracht, is naar mijn mening de regeringswisseling. Niet dat ik een aanhanger ben van de huidige regering, maar met wat we hadden unu ben o naki panya. We zwalkten alsmaar van slecht naar slechter en ‘slechterder’ zonder enig lichtpunt op verbetering. En dat wil je niet hebben. De vorige regering zat na de verkiezingen muurvast en de inkomende regering moest te hulp schieten om wat geld los te krijgen van banken om de rente op één van de Oppenheimerleningen en salaris van ambtenaren te kunnen betalen.
We balanceerden daarna als land tot twee keer toe op randje default, want unu lay nanga payman. Is de huidige regering beter dan de vorige? Nog veels te vroeg om daarover een conclusie te trekken, maar na vijf maanden in het zadel te hebben gezeten, schiet het beleid nog niet echt op. Waren er te hoge verwachtingen gewekt bij het volk? Het antwoord is een volmondige ‘ja’. De kiezer en de rest van de samenleving werden weliswaar voorgehouden dat de problemen groot waren, maar er werd al te makkelijk aangegeven dat met de huidige machthebbers aan het roer het snel rozengeur en maneschijn zou worden.
Diasporakapitaal lag voor het oprapen. Zo veel zelfs dat het begrip ‘IMF’ niet voorkwam in de woordenboeken van de huidige coalitieleiders, laat staan dat het over hun lippen kwam. IMF was taboe, een no go. Nu liggen ze voor anker bij dat vermaledijde instituut en wachten kwijlend op de verlossende ondertekening van een steunpakket van 750 miljoen Amerikaanse dollar. Chan rekent erop dat omstreeks februari-maart komend jaar zaken al zodanig zullen zijn gevorderd dat er op monetair-financieel gebied enige verlichting zal optreden. De regering zal weer in staat zijn bepaalde zaken makkelijker te financieren. Solidariteitsheffing zal binnenstromen, heffingen op houtexporten en goud zullen strakker aangepakt worden, dus a moni o lolo.
Laten we hopen dat we in maart niet met de zoveelste kater komen te zitten zoals de groep mensen die blij werd gemaakt met een morsdode Srefidensi-mus en met Kerst een andere dode vogel moesten begraven. Afgaand op de ‘wan ogri tyari wan bun’-uitspraak van Chan zullen deze mensen mindri mun januari wel lachen wanneer zij de bonussen eindelijk uitgekeerd krijgen. Ik ben van nature geen pessimist, eerder een realist, en kijk daarom met een zekere mate van voorzichtig optimisme uit naar 2021 in de hoop dat we nooit meer een situatie krijgen waarbij naast de puinhoop die politieke leiders hebben gemaakt, we last hebben van één of andere ziekte die het land en zijn ontplooiingsmogelijkheden in gijzeling houdt. Fijne jaarwisseling en het beste wens ik u toe in 2021. Dadah!
ivancairo@yahoo.com
  Tweet
 
Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname