COLUMN: Academy

12/09/2020 14:00 – Ganga

 
Als columnist die zich toch vooral uitspreekt over politiek en maatschappij, wordt van mij verwacht dat ik het nieuws van minuut tot minuut volg, maar ik zal u bekennen: soms lukt me dat nauwelijks. Werk, familie, broekspijpen die gezoomd moeten worden, de legpuzzel die gelegd moet worden: soms kom ik er echt met de beste wil ter wereld niet aan toe.
Deze week was weer zo een week, maar gelukkig heb ik dan nog familieleden en vrienden, ook collega columnisten die me bij de les houden. Als Ivan Cairo me niet erop had geattendeerd in zijn column had ik niet geweten dat alle staatsbedrijven kapot zijn gemaakt, volgens de president. Als hij zich verdiept had in Asterix- stripverhalen zou de interviewer, meneer Roosveld, dan gevraagd hebben: “Alle staatsbedrijven?” Waarop de Pee de kans zou krijgen om zich te corrigeren en te zeggen: “Nee, ten minste één staatsbedrijf bleef moedig weerstand bieden tegen de roverij en kapotmakerij en faillisementrant’. Daarom lieve lezers, blijf ik een fan van goede stripverhalen, het kan presidenten behoeden voor uitglijders.
Ook vrienden houden me graag op de hoogte. Zo kreeg ik een filmpje doorgestuurd dat de eerste echtgenote een online academy start, en ja, dat vind ik mooi. Elke gelegenheid om jongeren te voorzien van competenties is meegenomen. De noodzaak voor dit soort activiteiten onderstreept dat ons onderwijs nog niet daarin voorziet, dus proficiat! Ben ik nu dus wel blij met haar invulling van haar rol omdat het ‘soft skills’ betreft en meer in lijn met de zachte ‘moeder der natie’-rol? (Niet mijn woorden beste mensen, niet mijn woorden). Welnee, elke eerste mevrouw of meneer mag vooral zelf invulling geven aan de rol. Wat ze echter niet moeten willen, is de automatische vervanger spelen van hun gekozen partner in beleidsaangelegenheden – zij zijn immers niet gekozen. We stemmen niet op echtparen of families toch?
Maar dat terzijde. Die academy vind ik dus een leuk idee. Ik zie kansen. Ik zie noodzaak. Mag ik bescheiden voorstellen dat de eerste ronde van trainingen in communicatie worden gegeven aan de partner van de oprichtster en zijn mensen? Dat ze leren dat communicatie niet alleen is wat je zegt (en ook daar is een wereld te winnen) maar vooral wat je doet. Action speaks louder than words, weet je wel?
En misschien kan de academy hem ook leren om niet langer te communiceren als een slechte thrillerschrijver; ik parafraseer: “Het is verschrikkelijk wat die andere mensen hebben gedaan, alles is kapot gemaakt. Alles. Je gaat je oren niet geloven, je gaat je ogen niet geloven. Over twee weken vertel ik je het verhaal hor.” Alsof je me begint te vertellen wie er vermoord is en door wie, en me dan vraagt om twee weken te wachten op het verhaal. Ik denk dan: ‘je moet het zeker nog verzinnen hè?’ Communicatie – het blijft een kunst.
Mag ik ook voorstellen dat er een speciaal beurzenprogramma komt, met heel veel vouchers voor het voormalige koppel Hooghart-Miskin in geheugentraining? Ja, lessen in ethiek en integriteit, logica en hoe smelt ik die boter op mijn kop – dat zou ook moeten, maar dat heeft geen zin. Hooghart en Miskin: als ik lid was van die vakbondcentrale zou ik eens goed in mijn spiegel kijken: wil ik me wel vertegenwoordigd weten door dit soort mensen? Welke eisen stelt u aan uw vakbondsleider? Welk voorbeeld wilt u dat die vakbondsleider is voor uw kinderen? Het lijkt mij tijd voor een grote schoonmaakbeurt daar en de nodige introspectie bij de leden.
gangadwt@gmail.com
  Tweet
 
Gerelateerde artikelen

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname