Bisschop Karel Choennie roept op tot innerlijk gebed

– Nu wij noodgedwongen door de COVID-19-pandemie niet kunnen samenkomen om in een stampvolle kerk het kerstfeest met alle pracht en praal te vieren, zouden wij van de nood een deugd moeten maken en ons meer moeten richten op het innerlijke gebed.
Dit zei bisschop Karel Choennie vanmorgen aan het begin van zijn Kerstpreek die live werd uitgezonden.
Hieronder zijn preek:
Innerlijke gebed
Lc.2,19: Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en overwoog ze bij zichzelf.
Dierbare zusters en broeders,
Nu wij noodgedwongen door de COVID-19-pandemie niet kunnen samenkomen om in een stampvolle kerk het kerstfeest met alle pracht en praal te vieren, zouden wij van de nood een deugd moeten maken en ons meer moeten richten op het innerlijke gebed.
Wanneer ik spreek van innerlijk gebed bedoel ik wat ook meditatief of contemplatief gebed genoemd wordt. Met kerst staat de menswording van God centraal. Alleen door contemplatie is een mysterie als de menswording van God in de schoot van Maria toegankelijk voor ons, want met ons verstand kunnen we er niet bij.
Stilte
Het innerlijke gebed wil via de meditatie komen tot de kern van ons hart. Ik vroeg onlangs aan iemand of die wel bad. “O ja”, zei die, “ik praat de hele dag met God.”
Ik kon het niet laten om te zeggen: “Het is beter uw mond te houden en te luisteren naar God”. Om te kunnen luisteren naar God moet het stil zijn in ons hart.
Om het stil te maken, moeten wij het lawaai van buiten ontvluchten en als dat ons gelukt is, moeten we het lawaai van binnen tot rust brengen. Het lawaai van binnen zijn onze voortdurende gedachten die als apen in een boom heen en weer slingeren.
We krijgen daar moeilijk vat op en het lijkt onmogelijk om die vluchtige gedachten stil te leggen. Probeert u het maar eens om aan niets te denken. Het lukt niet zomaar.
De woestijnvaders, dat zijn kluizenaars die zich al heel vroeg in onze jaartelling in de woestijn hadden teruggetrokken, geven als advies een leermeester uit te kiezen die ons de kunst van het mediteren leert. Alleen zullen we vlug de moed verliezen en ermee stoppen. Vervolgens raden ze aan om een ‘formula’ (Latijn) te gebruiken.
In de hindoetraditie wordt het mantra genoemd. De mantra is meestal een vers uit de Bijbel of een enkel woord, bijvoorbeeld: Heer Jezus, Zoon van David, heb medelijden met mij, of maranatha. Erg geliefd als mantra is de naam Jezus.
De meditatie begint door de ademhaling te controleren en de mantra te herhalen. Door een dagelijkse discipline groeien wij en komen we steeds dichter bij het moment waarop wij de stilte binnengaan. Dat is het innerlijke gebed. Het maakt ons stil.
Het is niet de stilte van een diepe slaap, maar eerder een verheven bewustzijn. Het ultieme doel van het innerlijke gebed is om één te worden met jezelf, de medemens, de schepping en God. Stil zijn lijkt evenwel een onmogelijke opdracht voor de moderne mens.

Maria als voorbeeld
Maria is de gelovige bij uitstek die ons het innerlijke gebed leert. Al de wonderlijke woorden die over Jezus gezegd worden, bewaart ze in haar hart en ze overweegt die (Lc. 2,19).
Het woord bewaren in het Grieks dat hier gebruikt wordt, betekent schatten bewaren. Het hart in de Bijbel is de plaats waar God rechtstreeks tot ons spreekt. Dat overwegen kost tijd en moeite. Het is als het ware een voortdurend herkauwen tot God zich aan ons openbaart.
Bidden en lijden
Voordat Maria Jezus in haar schoot heeft ontvangen, heeft ze Jezus in haar hart ontvangen. Dat deed ze door te geloven in het woord van God dat tot haar gesproken werd door de engel Gabriel.
Dit alles wil niet zeggen dat Maria het niet moeilijk had om de tegenspraak van de beloften over haar Zoon en de werkelijkheid met elkaar te verzoenen. Terwijl anderen haar Zoon voor gek verklaarden, bleef ze in Hem geloven. Terwijl Hij gemarteld werd en stierf aan het kruis, bleef ze in Hem geloven.
Bij alle mooie woorden over Jezus krijgt ze ook te horen dat haar eigen hart door een zwaard doorboord zal worden. Zij raakt er niet van uit balans. Een mens van gebed zijn wil niet zeggen dat het leed ons gespaard zal blijven.
Bidden en verantwoordelijkheid dragen
De gebeden die ik deze dagen vaak hoor, komen er eigenlijk op neer dat God ons op miraculeuze wijze zou bevrijden van de gevolgen van COVID-19 of op even wonderlijke wijze de kasreserves van de staat zal aanvullen. Bidden ontslaat ons niet van de plicht om solidair te zijn met de lijdende mens zoals Maria tot onder … ………… (GFC)

Lees verder

Bron:- Suriname