Bewegingsonderwijs lange tijd stiefkindje

06/12/2020 14:36 – Stan Herewood
PARAMARIBO – Onderzoek heeft in 2018 al aangetoond dat het Surinaamse kind last heeft van overgewicht en aandoeningen zoals een verhoogd glucosegehalte. Slechts 38 procent van de kinderen bleek regelmatig buiten te spelen. Leraren lichamelijke opvoeding klagen ook al jaren over de miskenning van dit vak. Nu met Covid-19 is het vak weer niet opgenomen als prioriteit.
Vettige hapjes op school, veel softdrinks met suiker, terwijl het vak lichamelijke opvoeding nog nauwelijks aandacht krijgt. En toch…bij elk Wereldkampioenschap voetbal dromen we weer groot; Suriname kan ook meedoen in het rijtje van landen die zich plaatsen voor deze prestigieuze spelen. En dan de spagaat…als niet van kleins af op school aan lichamelijke opvoeding wordt gedaan, waar moet de basis dan gelegd worden? De kinderen die affiniteit hebben met professioneel sporten komen niet uit de lucht vallen.
Een van de gemiste kansen, al voor de onafhankelijkheid van Suriname, doemt na 45 jaar op en het loont de moeite om in de achteruitkijk spiegel naar deze zaak te kijken. Vakleerkrachten lichamelijke opvoeding van wie een deel ons al is voorgegaan keren zich om in het graf bij het herdenken van de staatkundige onafhankelijkheid van het land. Spreekwoordelijk weemoedig kreunend en tenenkrommend terneergeslagen.
Want in een historische brief, gedateerd 18 juli 1974 en gericht aan de regering van Suriname hebben 18 vakleraren lichamelijke opvoeding van hun onbehagen blijk gegeven. Dat onbehagen bestond uit een systematisch gebleken afwezigheid van een op hun maatschappelijke omstandigheden, behoefte en mogelijkheden geënt beleidsgebied: ‘de lichamelijke opvoeding en de sport’, schrijven zij.
In de brief wordt het verwijt gemaakt dat in de loop der jaren van overheidswege slechts een enkele gymnastiekzaal is gebouwd en sporadisch een sportveld aangelegd. Incidenteel en sporadisch is financieel bijgedragen aan het uitzenden van sportploegen. De onderwijsgevenden stoorden zich aan het niet planmatig en doelgericht werken, evenals het gebrek aan visie over het wezen van lichamelijke opvoeding, vandaar dat geen stappen voorwaarts zijn gemaakt.
Ze hadden er geen goed woord voor over dat in de regeringsverklaring lichamelijke opvoeding aan schoolkinderen buiten beschouwing is gelaten. Beleidsuitvoering strekte volgens hen niet verder dan een incidentele aanpak, wat stremmend was voor een duurzame ontwikkeling. Een toevallige samenloop van omstandigheden wilde dat in aanloop naar de onafhankelijkheid in 1975, een jaar eerder, dringend aan de regering is geadviseerd het roer drastisch om te gooien.

Malaise
De protestbrief van de vakleraren laat duidelijk zien dat de malaise rond lichamelijke opvoeding van de schoolgaande jeugd en sport, bijkans langer dan een halve eeuw gaande is. Een deel van de bezorgde groep is ver boven de zestig jaar, terwijl enkelen zijn overleden. Beweerd wordt dat door ontbrekende politieke wil en visie geen prioriteit is gegeven aan bewegingsonderwijs op de basis en voj-scholen. Aanduiding daarvan is bewegingsonderwijs als vak in het onderwijs bij de rapportbeoordeling ‘onder de streep te zetten’. De illusie bij de schoolgaande jeugd, ooit een topsporter van betekenis te worden werd door landsbestuurders de grond ingeboord, kennelijk door gebrek aan kennis over de noodzaak van bewegen. Beleidsmakers op onderwijsgebied die hardnekkig het kinderrechtenverdrag op dit stuk nog steeds niet volledig naleven, lopen de kans het etiket opgeplakt te krijgen van kind-onvriendelijkheid. Hoe dan ook, anno 2020 missen kinderen de vroege stimulatie en zijn de knechting niet te boven gekomen.

Hoop
Minister Marie Levens van Onderwijs en Cultuur heeft vorige week een afdeling, die zich permanent gaat bezighouden met bewegingsonderwijs en schoolsport, in het leven geroepen. Tot coördinator van de afdeling is aangewezen Jenny Cheuk A Lam. Het heeft bijkans dertig jaar geduurd alvorens dit heugelijk feit te beleven en het pad op te gaan van nieuwe hoop. De nieuwe afdeling belast met bewegingsonderwijs en sport heeft de taak kinderen vanuit dit beleidsgebied prioriteit te geven om alvast daadwerkelijk de vele honderden basisscholen te voorzien van de behoeften.

Covid-19-pandemie
Bewegingsonderwijs wordt normaliter al niet optimaal gegeven in Suriname en vanwege Covid-19 is de situatie alleen maar verergerd. Het is niet geschrapt maar geniet geen prioriteit zoals rekenen en taalonderwijs. Cheuk A Lam: “Ik heb al een aantal ideeën om de doelstelling van de afdeling vorm en inhoud te geven. Overleg is nodig tussen de openbare en andere scholen zoals het rk- en Ebgs bijzonder onderwijs om alle neuzen in een richting te krijgen wat betreft de rol van bewegingsonderwijs en sport op de scholen. Het maken van leerplannen voor alle scholen geniet voorkeur”, zegt Cheuk A Lam. De coördinator meldt ook dat vakinhoudelijke en organisatorische zaken nog moeten worden besproken. “In mijn hoedanigheid als coördinators wordt verwacht dat alle scholen in Suriname worden voorzien van vakleerkrachten lichamelijke opvoeding. De afdeling is nog in de kinderschoenen, heeft nog geen formele taken, noch een wettelijke basis. Om eerlijk … ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname