‘Als de volgorde in mijn leven anders was geweest, zou het resultaat ook anders zijn’

15/11/2020 19:30 – Wilfred Leeuwin

Rui Wang en andere partijgenoten tijdens de roadshow van VHP op de Dag der Marrons. : VHP-mediacommissie  
PARAMARIBO – Rui Wang, geboren in de stad Guangzhou, één van de grote steden in China, kwam in augustus 1999 als een verwende negenjarige jongen met zijn ouders naar Suriname. Dit om een bestaan op te bouwen via het familiebedrijf dat gespecialiseerd was in plastic productie. Twintig jaar later is het Chinese jongetje, nu 29 jaar, één van de jongste leden van het hoogste college van staat. Hij heeft een toekomstvisie dat zijn land, Suriname, over vijf jaar aan het begin zal staan van een bright future en zal behoren tot één van de rijkste landen in het Caribisch Gebied en misschien wel de Zuid-Amerikaanse regio.
“Achterblijven in China was geen optie. Als enig kind – als gevolg van de algemene maatregel in China dat ouders in grote steden niet meer dan één kind mochten hebben – behoorde ik tot de generatie kinderen die erg verwend werd door zeker de grootouders. Mijn moeder was ervan overtuigd dat ik, alleen achterblijven in China niet zou overleven.” Voor Rui Wang, geboren als Chuanrui, begint in het land, waar hij nu wetgever is, een levensloop waarvan hij zegt: “Als de volgorde van gebeurtenissen anders was geweest, zou het resultaat ook anders zijn.”

Oma Ursie
Hoewel de komst van het gezin goed was voorbereid – van woonruimte, werk tot school – breekt voor Wang een zeer moeilijke periode aan na aankomst in Suriname. Zijn ouders hadden het heel druk met werken in de familiezaak. Tijd voor de kleine Wang was er nauwelijks. “Dat ik er toch goed uit ben gekomen, komt doordat ik al op de tweede dag dat ik in Suriname was werd gebracht en achtergelaten bij een gepensioneerde onderwijzeres, die mij niet alleen het Nederlands leerde, maar compleet voor mij zorgde. Zij gaf bijles aan meerdere kinderen, maar een neef en ik mochten bij haar inwonen. Oma Ursie de Miranda, zij is en zal altijd mijn oma blijven. Zij zorgde voor vrijwel alles en leerde mij de cultuur, stond er op dat ik aan sport deed en muzieklessen volgde, waar zij mij zelf naartoe bracht, maar ook leerde zij mij bruine bonen en rijst koken. Het Nederlands beheerste ik al na enkele maanden.” Oma Ursie is nu hoogbejaard en wordt binnenkort 93 jaar. Wang heeft achttien jaar bij haar ingewoond. Zijn drukke werkzaamheden nu als parlementariër kunnen dan ook een verandering brengen in de regelmaat waarmee hij zijn oma opzoekt.
Toen hij in Suriname aankwam, was er een staking en de schooldeuren waren gesloten. “Bij de opstart werd ik in het derde leerjaar gezet van de St. Aloysiusschool. In de eerste twee kwartalen behaalde ik alleen rode cijfers. Alleen voor het vak rekenen had ik een voldoende. Pas in het derde kwartaal kreeg ik goede cijfers en door de regeling in die periode dat een leerling op basis van de cijfers van het laatste kwartaal wel of niet bevorderd was, ging ik toch naar het volgend leerjaar.”
Wang blijkt mede door zijn ‘oma Ursie’ een goede leerling te zijn. Na de lagere school bezoekt hij de St. Paulusschool als vervolgonderwijs en daarna studeert hij op het Natuur Technisch Instituut ‘Elektronica informatica’. Nadat hij bij Kong Ngie Tong Sang, één van de Chinese verenigingen in Suriname waar zijn familie lid van is, hoorde dat er dringend behoefte was aan juridische bijstand, ging Wang naar het schakeljaar van de universiteit en begon aan zijn rechtenstudie, waarvoor hij in 2016 afstudeerde. Hij is nu bezig met zijn mastergraad. 

Dienstbaarheid en politiek
De politieke carrière van Wang volgt na een periode van dienstbaarheid. In 2008, tijdens zijn studieperiode, wordt hij radiopresentator en nieuwslezer bij het Chinees televisiestation SCTV. Daar wordt hij ontdekt door de voormalige directeur van het station, Thom Son Cheung, nu wijlen, die ook voorzitter is geweest van een Chinese vereniging. Cheung ziet in de jongen meer dan een nieuwslezer en belast hem steeds meer met vertaalwerk en als tolk voor officiële bijeenkomsten van de vereniging zoals de viering van Chinees Nieuwjaar of de herdenking van de Chinese immigratie waar veel hoge gasten komen.
Wang vindt zijn weg intussen ook bij justitie, wanneer hij als tolkvertaler zijn diensten verleent bij rechtszaken en op de politiebureaus. In 2014 wordt hij officieel beëdigd als tolkvertaler. “Het moet rond 2017 zijn geweest dat ik voor mezelf tot de conclusie kwam dat het niet goed gaat met het land en dat ik een bijdrage zou moeten leveren zodat er betere tijden komen. Ik heb Suriname anders gekend dan de afgelopen jaren. Ook besefte ik dat als je de politiek niet wil aanhangen, die zich wel met je bezighoudt, … ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname