Abop-onvrede en Mahinder-gejammer

DE SNIJD / Armand Snijders

Het heeft er veel van weg dat bij sommige partijen het gezond verstand het wint van de hysterie die op de podia wordt uitgebraakt. Nu de kandidatenlijsten nagenoeg bekend zijn, kunnen we de balans opmaken van wat we op 25 mei te kiezen hebben én vooral niet moeten kiezen. En paarse Pakkitow zit daar in ieder geval niet bij. ADVERTISEMENT

De NDP heeft besloten hem geen plekje te geven omdat ze hem waarschijnlijk ook een racistische oproerkraaier vinden, die de partij eerder kwaad dan goed zal doen. Chapeau daarvoor, al kwamen ze in Ocer wel erg laat tot inkeer. Ik zal geen woorden meer vuil maken aan Pakkitow, hij is de laatste tijd door vrijwel iedereen al met de grond gelijk gemaakt. Het is wat erg overdreven om dat nog eens dunnetjes over te doen en extra zout in zijn pijnlijke wond te strooien.

“Pukusjani’, van wie ik slechts heel zelden van had gehoord, heeft geweten wat klagen voor gevolgen heeft”

Bij de NDP zijn nog wel een paar strubbelingen over de definitieve lijst omdat potentiële stemmentrekkers die niet gehaald hebben terwijl gevestigde namen zoals Melvin en Rabin die in 2020 veel minder stemmen haalden, wel een fraaie plek hebben gekregen. Soms is het leven niet eerlijk. Maar ach, zo gaat het altijd en binnen de meeste partijen.

Bij Abop hebben ze dergelijke discussies niet – althans niet openlijk – want daar is Ronnies wil wet en is de echte democratie daar nog ver weg. Daardoor is er wel degelijk een hoop onvrede. ‘Pukusjani’, van wie ik slechts heel zelden van had gehoord, heeft geweten wat klagen voor gevolgen heeft.

Ze wilde op plek drie staan maar werd op de zevende stek gezet. Dat vond ze maar niks en dat liet ze weten ook. En dus komt ze nu helemaal niet meer op de lijst voor. Dat was een besluit van het ‘hele bestuur’, jokte alleenheerser Ronnie.

Ik kan mij er wel iets bij voorstellen dat ‘Pukusjani’ op nummer zeven weinig toekomst ziet. Want volgens de huidige voorspellingen zal de gele partij met maar vijf zetels in de oppositiebanken belanden en zal ze buiten de boot vallen.

Dus dat betekent geen politieke carrière voor de jongedame en vooral géén SRD 130.000plus per maand. Dan zou ik ook balen. Ze is zelfs zó boos, dat ze (opnieuw) uit de partij is gestapt.

Warrior Alice (vijftiende) en fractieleider Obed (elfde) staan ook bij lange na niet op een verkiesbare plaats. Alice is daar niet blij mee maar houdt zich tot nu toe gedeisd. Ze heeft immers al te vaak haar geluk buiten Abop gezocht, wat haar helemaal niets heeft opgeleverd.

Dat Obed zo laag staat, verbaast mij eerlijk gezegd. Ook al ben ik het vaak niet met hem eens en kleeft het Sabaku-schandaal mede aan hem vast, hij geeft met zijn jeugdige temperament nog wel een beetje kleur aan de zeldzame inhoudelijke discussies in ’s lands hoogste college van staat.

Ondertussen maakte Abop bekend dat Rewien in Nederland is uitgeroepen tot de beste politicus van Suriname! Wie is Rewien zult u zich afvragen? Dat deed ik namelijk ook. Hij blijkt lid van de partij te zijn en is, dankzij dat, aangesteld op het kabinet van Ronnie, waar hij vast heel belangrijke en nuttige dingen doet. Hij was speciaal naar Nederland afgereisd voor de officiële kerninstallatie van Abop Nederland, ‘met als doel de partij meer internationale bekendheid te geven’, zo luidde een Abop-bericht.

“Mahender had van mij wel geschrapt mogen worden, daar zou de VHP de samenleving een groot plezier mee hebben gedaan”

Dus dat was het! Ze konden uiteraard niet de ‘meest eerlijke en integere’ politicus van Suriname, voorzitter Ronnie, daarvoor over laten vliegen, want die wordt op Schiphol direct in zijn namaak-koninklijke kraag gevat om zijn jarenlange gevangenisstraf wegens drughandel uit te zitten. Om daarna op transport gezet te worden naar Frankrijk, waar hem hetzelfde lot te wachten staat. Dat is natuurlijk hele slechte pr.

Dus moesten ze wel genoegen nemen met de onbekende Rewien die gewoon een ambtenaar is. En hém namens de partij de zeer eervolle onderscheiding van beste politicus van Suriname geven. Ik ben benieuwd hoe Ronnie het vindt dat iemand die veel onbelangrijker is dan Zijne Koninklijke Godheid, met die eer mag strijken. Rewien is overigens wel op de zeventiende plaats van de schaduwlijst voor De Nationale Assemblee belandt, maar het moment dat hij echt de eerste schreden op het politieke vlak mag zetten, is nog heel ver weg.

Misschien dat hij zich kan profileren als partijvoorzitter ná 25 mei, als Ronnie zich zoals hij beloofd heeft terugtrekt uit de politiek omdat Abop slechts een fractie van de 100.000 stemmen zal hebben behaald …