’70-jarige De Arend heeft heel wat jeugdigen van de straat gehouden’

04/09/2020 12:59 – Terence Oosterwolde
De Arend toen (een mannenteam onder leiding van Rudi Nijman en met Hesdy van Wilgen als speler en een vrouwenteam met ‘Maitre’ Pierau als coach) en De Arend vijf jaar terug toen het mannenhoofdklasseteam basketbalkampioen van Suriname werd in het jaar dat de 65ste jaardag werd gevierd. : dWT Archief  
PARAMARIBO – Geen bombarie, geen bigi fesa. In plaats daarvan wordt het zeventigjarig bestaan vandaag bescheiden gevierd. Maar net zoals niets De Arend in haar roemrijke historie tegen heeft kunnen houden, zal ook Covid-19 de club, die menigeen kent van het Bronsplein en de buurt Frimangron, niet klein kunnen krijgen.
Toch is de teleurstelling hoorbaar in de stem van Andy Hooghart, voorzitter van de feestcommissie, wanneer hij het in gesprek met de Ware Tijd heeft over de batterij aan activiteiten die op stapel lag. Eigenlijk begon het ‘feest’ al vorig jaar, waarbij de focus vooral was gericht op de jeugd, de kleintjes. En dat niet zomaar. Immers, Hooghart, die ook trainer van het vrouwenteam is, ziet de bui al hangen: “De komende periode zullen we moeten rekruteren, vooral bij de meisjes en dames, want het ligt helemaal stil en ik ben bang dat velen zullen afhaken.”

Covid-19
Maar enkele uren vóór het heugelijke feit parkeert hij dat sombere vooruitzicht en denkt hij terug aan februari toen De Arend-stonfutu ‘Maitre’ Pierau voor het voetlicht werd geplaatst. In het ‘Grantangi’-toernooi deden toppers van weleer mee. De Arend en Pierau, die de vereniging in verschillende hoedanigheden heeft gediend, zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden.
Na het ‘feestje’ van de immer bescheiden Maitre stonden een cook-out, deelname aan de Avondvierdaagse en een carwash op schema. Echter, vanwege de uitbraak van Covid-19 in het land ging er een streep door al die activiteiten. Hetzelfde geldt voor een internationaal toernooi met twee teams uit Trinidad en Tobago dat met ondersteuning van de Surinaamse Basketbalassociatie rond deze periode zou worden gehouden.
En natuurlijk zou er vandaag, op de jaardag, een receptie zijn “met eventueel een dansi”. Hooghart zag het al voor zich, feesten tot in de kleine uurtjes. “Het kwam goed uit, want het is een vrijdag.” Maar het coronavirus heeft letterlijk het feestje verpest. “Covid-19 is de grootste domper ooit. Niet alleen voor De Arend, maar voor alle verenigingen. We kunnen niet sporten, niet basketballen … dat is de grootste straf ooit”, zegt Hooghart.

Impact
Maar in plaats van bij de pakken neer te zitten, besloot de feestcommissie er een socialmediafeestje van te maken. “Dat doen we door een aantal Arend-leden – we kunnen niet veel doen – een felicitatieboodschap te laten uitspreken en zeggen wat De Arend voor hen heeft betekend. Op die manier geven we ruchtbaarheid aan ons zeventigjarig bestaan en wel de hele maand door.”
Vrijdag zal “op een heel verantwoorde manier” met een kleine, selecte groep een toast worden uitgebracht “op nog zeventig jaar De Arend” en een kleine taart worden aangesneden. Ook voor deze club geldt ‘wie jarig is die trakteert’ want Hooghart verklapt – zonder al teveel prijs te geven – dat een bejaardentehuis een donatie mag tegemoet zien.
Dat is een andere manier om terug te geven aan de samenleving op wie de vereniging haar stempel heeft gedrukt. “Als ik kijk naar de omgeving van waar we komen (Frimangron, … red.) dan heeft De Arend heel wat jeugdigen op de juiste manier beziggehouden én van de straat afgehouden.”
Deze (buurt)kinderen zijn daarbij niet alleen discipline bijgebracht op het veld. Wat bij De Arend werd geleerd, vertaalde zich ook naar het maatschappelijke vlak. “De Arend heeft de jeugd helpen vormen en daar ben ik een voorbeeld van”, zegt Hooghart trots.
Dat wordt beaamd door Orlando Renfurm, voorzitter van rivaal Yellow Birds, die bij De Arend begon. “Ik heb de echte strijdvaardige en hardwerkende Arend-mentaliteit mogen uitdragen in alles wat voor mij het ondernemen waard was (is)”, schrijft hij in een terugblik in verband met de jaardag.
Ook nadat hij naar Yellow Birds ging, behield hij zijn De Arend-dna. “Yellow Birds staat er na 57 jaar nog steeds. De meegenomen positieve Arend-mentaliteit heeft ook daar gewerkt!!” aldus Renfurm, die niet ver van het Bronsplein woonde en ook de Graaf von Zinzendorfschool bezocht, waar de oprichters van De Arend hebben gezeten (zie kaderstuk).
De impact van De Arend binnen de sport is niet te verwaarlozen. Hooghart: “Qua basis is De Arend altijd een heel goede vereniging geweest, die heel goede producten heeft afgeleverd. Overal heb je mannen van De Arend. Ja, De Arend levert een goede bijdrage aan de basketballerij.”
  Tweet 

………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname