’20/’21: Terugblik en vooruitzicht

20/12/2020 12:12 – Euritha Tjan A Way

Suze Holband, Marvin Dipoikromo, Malcolm Bilkerdijk en Ann Hermelijn blikken terug op 2020, maar kijken ook vooruit naar 2021.  
PARAMARIBO – De wereld is bijna weer bij af met Covid-19. De aantallen nemen toe in Europa en landen beginnen weer in total lockdown te gaan. Tegen de achtergrond van een aangepast jaar wegens Covid-19 blikt ‘Mens en Maatschappij’ terug op het jaar met vier mensen, allen professional op hun vakgebied. We kijken ook vooruit, want stilstaan is voor geen van hen een optie.
Vaccineren tegen Covid-19 of niet? Zelden heeft een vraag deze generatie zo bezig gehouden. Te vergelijken met ‘Hamlet’ van Shakespeare zijn: ‘to be or not to be? Wie zal het zeggen? Of is het ‘ik ben gevaccineerd, dus ik ben’. Hoe het ook zij, met Covid-19 gaan we moeten leren leven. Zo weet Suze Holband, verpleegkundig directeur van ’s Lands Hospitaal. “Kijk maar naar ziektes als polio en gele koorts. Daar zijn ook vaccinaties tegen, maar het duurt een hele tijd voor zo een ziekte echt is uitgeroeid.”
De verpleegkundig directeur heeft een bewogen jaar achter te rug. Niet vreemd trouwens: “terwijl heel Suriname nog doorging met het normale leven, waren wij in januari op directieniveau en op niveau van verpleegkundige directeuren al scenario’s aan het bedenken en uitwerken voor het geval Covid-19 Suriname zou bereiken. En toen de eerste besmette persoon zich in maart van dit jaar meldde, trad alles dus in werking”, zegt Holband.

Angst
’s Lands Hospitaal dat vooral bekendstaat om het Moeder en Kindcentrum van Suriname werd belast met de opvang van Covid-19-patiënten die niet in de Intensive Care Unit (ICU) hoefden. “Dus de mensen werden toen eerst opgevangen in het Streekziekenhuis Wanica en daarna door ons behandeld. Wie ernstig ziek was en op de ICU moest, ging naar het Rooms-katholiek Ziekenhuis.”
Dat eiste een enorme aanpassing van de zorgverleners, want de zorg voor de mensen die andere aandoeningen hadden ging door. “En we moesten allerlei maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat Covid-19 niet via bezoekers het ziekenhuis binnenkwam.” Daarnaast zijn verpleegkundigen ook mens. Het is een nieuwe ziekte en ze waren ook best angstig over wat met hen zou gebeuren. “Ik kreeg verhalen te horen van mensen die na het werk eigenlijk niet welkom waren thuis, de familie thuis was bang. We hebben gesproken met de mensen, we blijven praten, maar niemand kan je persoonlijke beslommeringen voor je dragen,” zegt Holband.

Have a heart
“Het was voor de verpleegkundigen geen makkelijke taak, maar we doen het werk met ons hart. We zijn in het begin ook flink verwend door allerlei mensen, een was een oude dame van ouder dan tachtig jaar die tot twee keer toe uit haar pensioen spullen heeft gekocht en beschikbaar heeft gesteld aan onze keuken om klaar te maken voor de verpleegkundigen. Ook particuliere ondernemingen hadden acties voor verpleegkundigen. Dat zijn kleine dingen die we zeer op prijs stelden, want niemand zal ons kunnen betalen voor het werk dat we met ons hart doen voor mensen.”
Dat gezegd hebbende is de verpleegkundig directeur er niet over te spreken dat de verpleegkundigen zo lang moeten wachten op hun Covid-toelage, als laatst salaris ontvangen en ook nog als laatste de novemberbonus hebben gehad. “Have a heart. We hebben een eed afgezworen om onze medemens te helpen, dus we gaan nooit weigeren, maar kom de afspraken met ons na en geef ons op tijd wat met ons is afgesproken”, zegt ze.
Holband voelt nu daar zij haar jaarverslag aan het maken is, ook wat weemoed. “Doordat onze focus zo erg was op Covid-19, hebben we soms de andere aandoeningen minder snel herkend en we hebben er ook minder aandacht voor gehad. En Surinamers komen meestal al laat naar de dokter, wat met Covid-19 is toegenomen. Daardoor heb ik sommige kritieke gevallen gehad die net te laat waren.” En wat Holband echt treft, is dat 50 procent van de baby’s die zijn geboren in het ziekenhuis niet zijn geweest voor de nacontrole. “En dat vind ik heel erg. Doordat we zo gefocust waren op Covid-19 zijn we er zelf ook niet achter aan gegaan. Dat baart zorgen voor het komend jaar”, zegt Holband.

Creativiteit
Zij heeft in de afgelopen maanden en zeker deze maand een stijging gezien van het aantal bevallingen. “In december krijgen we meestal de wandelmars baby’s, dit jaar zijn het kennelijk de lockdown baby’s, want in april was het keihard lockdown”, lacht Holband. Marvin Dipoikromo, gynaecoloog bij het Diakonessenhuis wil in tegenstelling tot Holband niet praten van een stijging van het aantal bevallingen. “Dat zullen de cijfers volgend jaar moeten uitwijzen. En of het door Covid-19 komt, zullen we moeten onderzoeken. … ………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname