COMMENTAAR: Stroomtarieven

TERWIJL DE REGERING het volk wijsmaakt dat zij haar uiterste best doet tegemoet te komen aan de wensen van het IMF, legt ze aan de andere kant technisch advies dat het leven wat draaglijker kan maken naast zich neer.
Uit de adviezen van het rapport dat Ernst & Young in mei 2022 heeft gepresenteerd bleek namelijk al dat de prijs van elektriciteit veel te hoog was. Toch is de regering daarna ertoe overgegaan de tarieven te verhogen, met als argument dat IMF wilde dat subsidie afgeschaft werd.

Maar de leiding van het land was niet overtuigd en terwijl de tarieven maar alvast opgeschroefd werden, mocht een commissie maar weer gaan kijken naar het rapport van Ernst & Young

Op het moment dat de regering besloot de stroomtarieven te verhogen werd er al op gewezen dat er sprake is van grote inefficiëntie en belangenverstrengeling bij de EBS. Een zuiver tarief berekenen is daardoor bijna onmogelijk. Om precies te weten hoe het zat is Ernst & Young in de hand genomen. Uit dat rapport bleek hetzelfde.

ADVERTISEMENT

Maar de leiding van het land was niet overtuigd en terwijl de tarieven maar alvast opgeschroefd werden, mocht een commissie maar weer gaan kijken naar het rapport van Ernst & Young. De conclusies zijn verbazingwekkend. Hoe komt het dat verschillende regeringen, de leiding bij de EBS, de Energie Autoriteit Suriname en de leiding van het Ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen dat zo lang zo door hebben laten gaan?
Uit onderzoek van de commissie blijkt namelijk dat het volk SRD 1,60 meer betaalt voor 1 Kilowattuur. De EBS berekent een tarief van SRD 3,82 terwijl het werkelijk tarief SRD 2,32 zou moeten zijn bij een koers van SRD 30 voor 1 US dollar. Het tarief van SRD 3,82 was gebaseerd op SRD 18 voor 1 US dollar.
Verder blijkt dat allerlei afspraken tussen de staat en Staatsolie NV en de Staatsolie Power Company Suriname (SPCS) in het nadeel zijn van het volk. Er is meer dan 70 miljoen US dollar te veel betaald aan SPCS via EBS de afgelopen tien jaar. Dat is gigantisch veel.
De overheid is de enige die dividend ontvangt van Staatsolie als enige aandeelhouder. De grootste vraag is dus: heeft de overheid dit toegestaan om haar eigen uitgaven te kunnen dekken? De bevolking dus uitgeperst om haar veel te hoge uitgaven te kunnen blijven financieren? Sinds het rapport van Ernst & Young uit is, kan de overheid zich namelijk niet meer beroepen op onwetendheid.
Nu daar de commissie haar werk heeft gedaan en de bevindingen heeft gepresenteerd is de bal nu op de helft van de regering. Zal zij het hart hebben het volk in deze voor velen zeer moeilijke tijd toch de dure stroomprijs te laten betalen? Of komt de zoveelste commissie om de bevindingen van deze commissie te onderzoeken en daardoor tijd te rekken om de regering in staat te stellen langer te beschikken over de extra inkomsten voortgekomen uit veel te hoge stroomtarieven.
Uit deze analyse blijkt trouwens dat IMF lang niet altijd de grootste boosdoener is. Het in stand houden van belangenverstrengelingen en inefficiëntie voor eng voordeel is niet zelden de grootste gemene deler.